28/10/07

Εντελώς εκτός Θέματος

Τυχαίες συναντήσεις με παλιούς γνωστούς στον δρόμο:
Γιατί είναι τόσο αλλόκοτες;

Περπατάς ανέμελα στο δάσος εεε στον δρόμο! Και ξαφνικά ανάμεσα στους ατελείωτους αγνώστους βλέπεις έναν γνωστό. Ακολουθεί η τυπική σκηνή που τα βλέμματα διασταυρώνονται, τα μάτια γουρλώνουν για λίγο και σταματάς και χαιρετάς. Όλα καλά ως εκεί αλλά μετά τα τυπικά "Τι κάνεις; / Καλά" Χ2 έρχονται τα δύσκολα. Τι ακριβώς είναι το σωστό να πεις όταν βλέπεις κάποιον που έχεις να μιλήσεις χρόνια, περισσότερο όταν οι ίδιοι ήταν που έκοψαν την επαφή; Το παίζεις ανέμελος και καλά; Το παίζεις μέσα στο ενδιαφέρον και καλά και προτείνεις έναν καφέ στα γρήγορα; Στην τελική κάθεστε και κοιτιέστε και στο τέλος κάποιος θα πει πρώτος πως πρέπει να πηγαίνει. Να πεις πως χάρηκες ακριβώς δεν μπορείς, να πεις πως σε άφησε αδιάφορο ούτε.
Ίσως τελικά έπρεπε να προτείνεις τον καφέ...
...αν και δύο μέρες αργότερα μάλλον σκέφτομαι πως δεν άξιζε...

Αφιερωμένο σε αυτούς από τα παλιά που χάθηκαν