Πάει καιρός, πολύς καιρός από τότε που έπαιξα το καταπληκτικό «The longest Journey», ένα point & click adventure που στην εποχή του, είχε ταράξει τα νερά στον χώρο των PC. Χρόνια αργότερα με την ανακοίνωση της συνέχειας του «Dreamfall: The longest Journey» ενθουσιάστηκα με την ιδέα να ξανά γευτώ τους μαγευτικούς κόσμους και τις ιστορίες που ο
Ragnar Tørnquist δημιούργησε στο πρώτο παιχνίδι. Με την κυκλοφορία του όμως ο ενθουσιασμός δυστυχώς χάθηκε γρήγορα, μια και δεν κατάφερα να παίξω το παιχνίδι λόγω τεχνικών μέσων ή με λίγα λόγια μη συμβατής κάρτας γραφικών...
Ο καιρός τα έφερε όμως έτσι ώστε τις περασμένες μέρες να καταφέρω να παίξω επιτέλους το Dreamfall, ή μήπως καλύτερα να πω να παρακολουθήσω;
Βλέπετε, το Dreamfall, αν και κυκλοφορεί σε συσκευασία ηλεκτρονικού παιχνιδιού, θα δυσκολευόμουν να το χαρακτηρίσω ηλεκτρονικό παιχνίδι. Σίγουρα, υπάρχουν σημεία που «παίζεις» αλλά τα διηγηματικά και κινηματογραφικά σημεία του παιχνιδιού είναι πολύ περισσότερα ή εντονότερα ώστε να δίνει περισσότερο την αίσθηση ταινίας παρά, παιχνιδιού. Ίσως μιας διαδραστικής ταινίας, θα μπορούσε να πει κανείς.
Πέρα του θέματος του αν είναι ηλεκτρονικό παιχνίδι ή όχι, αυτό που σίγουρα μπορώ να πω είναι πως είναι μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και συναρπαστική εμπειρία. Ως σύνολο νομίζω πως δεν καταφέρνει να ξεπεράσει τον προκάτοχό του, κάτι που εξάλλου είναι δύσκολο να γίνει έτσι και αλλιώς με «συνέχειες» και σπάνια καταφέρεται. Το Dreamfall όμως καταφέρνει να φτάσει πολύ κοντά στο πρώτο παιχνίδι, μέσω ίσως μιας άλλης κατεύθυνσης όμως (λόγω του θέματος «μοιάζει ταινία»).
Πάντα ο καθένας μετά το τέλος ενός παιχνιδιού, ταινίας, βιβλίου κτλ, έχει αναρωτηθεί: «άραγε πως θα ήταν τα πράγματα μετά το τέλος;» Αυτό είναι ένα από τα κεντρικά θέματα που παρουσιάζει το Dreamfall, και ίσως αυτό που θα αρέσει περισσότερο σε όσους έχουν παίξει το πρώτο παιχνίδι. Στο Dreamfall ο παίκτης μπορεί να ξανά βρεθεί σε γνώριμα μέρη, από το πρώτο παιχνίδι, να συναντήσει και να μιλήσει με χαρακτήρες από το πρώτο παιχνίδι και να δει τι πορεία πήρε η ζωή τους και πως έχουν αλλάξει. Αυτό το χαρακτηριστικό γίνεται εντονότερο με την πρωταγωνίστρια του πρώτου παιχνιδιού, την April Ryan, η οποία επιστρέφει αλλαγμένη και διαφορετική μετά τα γεγονότα που έζησε. Παρόλα αυτά η πρωταγωνίστρια αυτήν την φορά είναι η Zoë Castillo...
Η Zoë, είναι μια νέα κοπέλα που ίσως χάρις του ευκατάστατου μπαμπά, δεν έχει ιδιαίτερες έννοιες στην καθημερινή της ζωή ως το σημείο που έχει κουραστεί από τα πάντα, και σταματά τις σπουδές, τις παρέες και γενικά την ζωής της και προτιμά να ξαπλώνει όλη μέρα και να βλέπει τηλεόραση. Όλα αυτά όμως τελειώνουν όταν μια μέρα αρχίζει να βλέπει ένα περίεργο κοριτσάκι (ala Ring) στις οθόνες, το οποίο της μιλάει και της ζητεί να βρει την April Ryan και να την σώσει... Έτσι ξεκινάει το ταξίδι της Zoë, σε διάφορες χώρες και ηπείρους αλλά και σε διαφορετικούς κόσμους από τον δικό της...
Και με αυτά, το ταξίδι, το μεγαλύτερο ταξίδι, ξανά ξεκινά ή συνεχίζεται; Και μαζί με τους ήρωες του παιχνιδιού έχω την εντύπωση πως ταξιδεύει και ο παίκτης. Αλλάζει και ο ίδιος και σκέφτεται διάφορα πράγματα...
Δυστυχώς όμως σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι αυτήν την φορά το τέλος είναι ακόμη πιο ανοιχτό και αγωνιώδες. Πλέον είναι γνωστό πως υπάρξει και ακόμη μια συνέχεια, παρόλα αυτά είναι άγνωστο το πότε.
Καλό ταξίδι λοιπόν σε όσους αποφασίσουν να το κάνουν!
http://www.dreamfall.com/
