Ένα βαρετό Σαββατόβραδο αποφάσισα να ξεκινήσω το Uncharted 2. Αν και αρχικά προορίζονταν να είναι το πρώτο μου παιχνίδι για το PS3, τελικά το συγκεκριμένο bundle είχε εξαντληθεί και πήρα αυτό του
Assassins Creed II. Αργότερα όταν κυκλοφόρησε η Platinum έκδοση του Uncharted 2 το αγόρασα και αυτό, αλλά τελικά δεν το έπαιξα καθόλου μέχρι πρόσφατα.
Η μοναδική επαφή που είχα ως τώρα ήταν το demo του πρώτου Uncharted. Που για να πω την αλήθεια αν και συμπαθητικό δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και τα motion controls του Sixaxis στα λίγα σημεία που ήταν διαθέσιμα (στο demo τουλάχιστον) αντίθετα με αντίστοιχες δουλειές στα
Tomb Raider του Wii αντί να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο περισσότερο εκνεύριζαν. Παρόλα αυτά από όσα είδα, διάβασα και άκουσα, ήθελα σίγουρα να παίξω το δεύτερο παιχνίδι της σειράς. Και αυτή την επιθυμία δεν την μετάνιωσα!
Γενικά πέρα της γενικής Tomb Raider αίσθησης που αφήνει το παιχνίδι, μου θύμιζε επιπλέον και κάποιες ταινίες όπως «
GoldenEye» και «
The Shadow» αλλά σε μια περίπτωση ακόμη και άλλες Videogame σειρές, όπως Resident Evil. (Όταν ο Drake περιπλανώμενος ανάμεσα σε συντρίμμια φωτιές και εγκαταλελειμμένα σπίτια σχολίασε πως το μόνο που λείπει είναι τα ζώμπι!) Γενικά η δράση, οι σκηνές και οι κωμικές ατάκες σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού θυμίζουν υπερβολικά χολιγουντιανή ταινία.
Επίσης η συνεχόμενη ροή του παιχνιδιού αρκετές φορές δεν αφήνει τον παίκτη να χαλαρώσει και οδηγούν σε ιδιαίτερα μεγάλες περιόδους παιξίματος... Με λίγα λόγια σίγουρα πρόκειται για ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχει να προσφέρει το PS3!
