25/6/10

Can't be helped...

Ξανά βλέπω πάλι το xxxHOLiC! Αυτή η σειρά είναι όπως το όνομά της... εθιστική.

23/6/10

Pet Shop of Horrors


Πέρα του «Fullmetal Alchemist», τελευταία δεν παρακολουθώ κάποια άλλη anime σειρά. Και αν δεν ήταν και αυτό, νομίζω πως θα ήταν ακόμη μια περίοδος ξηρασίας όπου ασχολούμαι περισσότερο με κάτι άλλο παρά με anime ή δεν μου έχει έρθει κάτι του γούστου μου στην αντίληψή μου για να το παρακολουθήσω.

Ένα σύντομο διάλειμμα στα παραπάνω έγινε χθες με το «Pet Shop of Horrors». Ένα OVA τεσσάρων επεισοδίων βασισμένο στο ομώνυμο manga.

Τα τέσσερα αυτοτελή επεισόδια διηγούνται τις ιστορίες ανθρώπων που, συνήθως μετά από μια απώλεια, έρχονται σε επαφή με τον Count D, τον μυστηριώδη ιδιοκτήτη ενός pet shop στην Chinatown του Los Angeles. Ο Count D σε κάθε περίπτωση πουλάει κάποιο ιδιαίτερο κατοικίδιο που για τον αγοραστή του εμφανίζεται να έχει ανθρωπόμορφη μορφή. Ο ίδιος όμως προτιμά να πιστεύει πως στην ουσία αυτό που πουλάει είναι «αγάπη, όνειρα και ελπίδα» στους πελάτες του οι οποίοι υπογράφουν ένα συμβόλαιο με τρεις όρους. Οι όροι διαφέρουν ανάλογα με το κατοικίδιο, πάντα όμως περιλαμβάνουν τον όρο να μην δείξουν το κατοικίδιό τους σε κανέναν άλλον. Σε περίπτωση που θα αθετηθούν αυτοί οι λόγοι το pet shop δεν αναλαμβάνει καμία ευθύνη για τις συνέπειες...


Οι αγοραστές δυστυχώς ποτέ δεν καταφέρνουν να μείνουν πιστοί στους όρους του συμβολαίου. Και αργά ή γρήγορα αθετούν κάποιον από αυτούς.  Κάτι που έχει τραγικές συνέπειες για τους ίδιους. Αυτό με την σειρά του δημιουργεί πονοκέφαλο στην αστυνομία του Los Angeles μην μπορώντας να εξιχνιάσει τους μυστηριώδους θανάτους διαφόρων ατόμων με τον μόνο κοινό παράγοντα πως ήταν πελάτες του pet shop του Count D. O Leon, έναν νεαρός ντετέκτιβ της αστυνομίας είναι πεπεισμένος πως το pet shop αποτελεί μόνο  ένα μαγαζί βιτρίνα και στο παρασκήνιο γίνεται εμπόρια ανθρώπων, ζώων που απαγορεύονται από την συνθήκη της Ουάσιγκτον και ναρκωτικών. Παρόλα αυτά ποτέ δεν καταφέρνει να αποδείξει κάτι μια και δεν υπάρχουν στοιχεία που να καταδικάζουν το pet shop αλλά και ο ίδιος ο Count D φαίνεται να έχει αρκετούς φίλους σε υψηλόβαθμες θέσεις στην αστυνομία αλλά και την πόλη του Los Angeles...


Το όλο anime μου θύμισε πάρα πολύ το xxxHoLiC. Και τα δύο anime έχουν στοιχεία μυστηρίου, τρόμου και του παραφυσικού. Όπως επίσης το παρόμοιο θέμα όπου ένα μυστηριώδες άτομο επισκέπτεται από άλλα για να τους βοηθήσει σε κάποιο πρόβλημα. Η μόνη αντίθεση εδώ είναι πως οι πελάτες του Count D, λόγω της ματαιοδοξίας τους έχουν σχεδόν πάντα τραγικό τέλος. Μια άλλη διαφορά είναι πως στην περίπτωση του Pet Shop of Horrors αν και κάθε φορά υπάρχει διαφορετικό «κατοικίδιο» και «πελάτης» η ιστορία εξελίσεται σχεδόν παρόμοια. Στα τέσσερα επεισόδια του OVA αυτό είναι μεν ανεκτό. Ίσως θα έλεγε κανείς πως το anime επικεντρώνεται περισσότερο στην δημιουργία μιας μυστηριώδους και τρομακτικής ατμόσφαιρας παρά από το να επικεντρωθεί σε ένα πιο καίριο και επεκταμένο σενάριο. Κάτι που σίγουρα τα καταφέρνει.


Και μια και μου άνοιξε η όρεξη με το Pet Shop of Horrors καιρός ίσως να ξανά κοιτάξω τι κάνει το xxxHoLiC...

8/6/10

Omega & Shinryu down!

Όνομα: Omega
Είδος: Ρομπότ
Κατοικία: Μια σπηλιά στο Interdimensional Rift
Επίπεδο: 119
Status: KIA

Περιφερόταν ανέμελα σε μια σκοτεινή σπηλιά στο interdimensional rift έτοιμο να επιτεθεί με «το καλημέρα» σε όποιον έβλεπε μπροστά του. Πλέον βλέπει τα ραδίκια ανάποδα. Δεν θα λείψει σε κανέναν...



Όνομα: Shinryu
Είδος: Δράκος
Κατοικία: Ένα σεντούκι θησαυρού στο Interdimensional Rift
Επίπεδο: 97
Status: KIA

Περίμενε χωμένο μέσα σε ένα σεντούκι θησαυρού (το πως χώρεσε εκεί μέσα είναι άλλη ιστορία...) έτοιμο να πεταχτεί μπροστά στον πρώτο που θα το ανοίξει. Τώρα βλέπει τα ραδίκια ανάποδα. Δεν θα λείψει σε κανέναν...


Αλλά το παιχνίδι δεν τελειώνει εδώ μια και στα έξτρα της GBA έκδοσης υπάρχουν και τα «ξαδερφάκια» των παραπάνω: Omega Mk. II και Neo Shinryu που μάλλον θα θέλουν να πάρουν εκδίκηση για τον χαμό των συγγενών τους...

21/5/10

Google + Packman = ❤ ?

Για τα τριακοστά γενέθλια του Packman η Google αποφάσισε να κάνει κάτι παραπάνω από απλώς ένα ακόμη doodle. Αυτή την φορά προσφέρει το κλασικό παιχνίδι Packman με μια παραλλαγή! Δεν το πιστεύετε; Εμπρός γρήγορα στο www.google.com γιατί δεν νομίζω να παραμείνει για πολύ καιρό εκεί πέρα...

19/5/10

Λίγο μετά τον τελευταίο αρχηγό στο FFV

Και ο Exdeath & Neo Exdeath νικήθηκε... Οι τίτλοι τέλους έπεσαν και κάπου κάτω από την θάλασσα ένας δρόμος άνοιξε! Συνοπτικά δηλαδή τερμάτισα το Final Fantasy V, τώρα μένουν μόνο τα έξτρα της GBA έκδοσης πριν συνεχίσω για νούμερο VI...

17/5/10

Λίγο πριν τον τελευταίο αρχηγό στο FFV...

Πάνω σε αυτά τα σοφά λόγια έχω μόνο να προσθέσω πως μερικές φορές αυτό το υπέρτατο τέρας κρύβεται απλώς μέσα σε ένα απλό κιβώτιο που βρίσκεται στον δρόμο σου λίγο πριν τον τελευταίο αρχηγό. Οπότε δεν υπάρχει περίπτωση να είσαι προετοιμασμένος και αναγκαστικά θα το βρεις ξαφνικά μπροστά σου, κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα κατά 99% να χάσεις και να αναγκαστείς να ξανά αρχίσεις πάλι από το τελευταίο save point..

5/5/10

Glass Cage

Από τα παιχνίδια που μου αρέσουν να παίζω θα μπορούσα να χωρίσω δύο κατηγορίες:
Αυτά που απολαμβάνω παίζοντας τα λόγω του τρόπου που είναι σχεδιασμένα. Δηλαδή το αποκαλούμενο «gameplay» είναι ευρηματικό, πρωτότυπο ή γενικά με κάποιον τρόπο τόσο καλό που απλώς παίζοντας το παιχνίδι σου αρέσει.
Μια δεύτερη κατηγορία είναι τα παιχνίδια που παίζω επειδή θέλω να ακολουθήσω την ιστορία τους ως το τέλος. Μερικές φορές αυτά τα δύο συνδυάζονται είτε σε μεγάλο βαθμό είτε σε μικρότερο. Το Fragile Dreams ανήκει περισσότερο στην δεύτερη κατηγορία παρά την πρώτη.

Δεν συμβαίνει συχνά να αποφασίζω να αποκτήσω (ή μάλλον - στην συγκεκριμένη περίπτωση - να προ-παραγγείλω) ένα παιχνίδι αμέσως μόλις ανακαλύψω για αυτό. Συνήθως το διερευνώ το θέμα διαβάζοντας βαθμολογίες και reviews. Αλλά αρκετές αρκεί μια εικόνα για να σου ανάψει το ενδιαφέρον και να είσαι σχεδόν σίγουρος για την απόφασή σου. Έτσι έγινε και με το Fragile Dreams. Κάτι που δεν μετάνιωσα μέχρι και το τέλος του παιχνιδιού σήμερα.

Το Fragile Dreams σίγουρα δεν είναι ένα παιχνίδι για όλους. Νομίζω πως είναι από αυτές τις περιπτώσεις όπου είτε κάποιος θα το αγαπήσει είτε θα το μισήσει χωρίς να υπάρχει ενδιάμεση οδός. Ο λόγος; Το παιχνίδι παρουσιάζει μια πολύ καλή εικόνα από άποψη γραφικών, σεναρίου, μουσικής αλλά ταυτόχρονα έχει μια πολύ απλή εκτέλεση από άποψη λειτουργικότητας και gameplay. Κακό gameplay δεν θα έλεγα πως έχει. Απλώς είναι πολύ βασικό. Κάποια χρόνια πιο πριν πιθανόν να μην είχε κανένας παράπονο. Σήμερα όμως μάλλον θεωρείται ξεπερασμένο.

Όποιος αποφασίσει να το παίξει θα πρέπει να γνωρίζει πως κύριο συστατικό του παιχνιδιού είναι η ιστορία του. Όποιος περιμένει κάτι περισσότερο μάλλον θα απογοητευτεί. Κατά την γνώμη μου ίσως θα έπρεπε να χαρακτηριστεί περισσότερο ο «διαδραστική νουβέλα» παρά «ηλεκτρονικό παιχνίδι».

Πρωταγωνιστής ο Seto, ένα 15χρονο παιδί που, αφού θάψει τον μοναδικό άνθρωπο που γνώριζε ξεκινά ένα ταξίδι αναζητώντας άλλους ανθρώπους. Για κάποιον άγνωστο λόγο ο κόσμος είναι ερημωμένος. Κτήρια και περιοχές που θα περίμενε κανείς να σφύζουν από ζωή πλέον έχουν αφεθεί στα χέρια του χρόνου και της άγριας βλάστησης με μόνο κάποια ζώα και φαντάσματα να τριγυρνούν. Όλο αυτό προσδίδει ένα συναίσθημα ανασφάλειας στον παίκτη και τα συναισθήματα δεν σταματάνε εδώ, μια και το παιχνίδι προσπαθεί σε όλη την διάρκειά του να μεταφέρει συγκεκριμένα συναισθήματα μέσω της ιστορίας. Πέρα της κεντρικής ιστορίας, ο παίκτης μπορεί να βρει διασκορπισμένα αντικείμενα που αποκαλύπτουν την προσωπική ιστορία, τους φόβους ή τις ελπίδες του κατόχου τους συνήθως λίγο πριν το τέλος... Χωρίς να αποκαλύπτεται πάντα τι ακριβώς έχει γίνει.

Στον οπτικό τομέα, αν και με ενόχλησε που δεν υποστηρίζεται πλήρης widescreen 16:9 ανάλυση, το παιχνίδι έχει κατά τα άλλα ένα πολύ υψηλό επίπεδο γραφικών. Θα μπορούσα να πω από τα καλύτερα που έχω δει στο Wii. Η ιδέα ενός σκοτεινού κόσμου προς εξερεύνηση, λειτουργεί άψογα με την χρήση του Wiimote ως φακού βοηθώντας ταυτόχρονα στο αίσθημα της απομόνωσης και ανασφάλειας μη γνωρίζοντας τι κρύβεται στις σκιές.

Οι μάχες είναι πολύ βασικές. Επίθεση γίνεται με το πάτημα απλώς ενός πλήκτρου με επιπλέον την δυνατότητα combo αν οι επιθέσεις γίνονται με σωστό συγχρονισμό. Επιπλέον το όπλο του παίκτη μπορεί να σπάσει μετά από αρκετή χρήση ή αν χρησιμοποιηθεί ένα αδύναμο όπλο ενάντια σε δυνατούς εχθρούς. Αυτό ίσως είναι το πιο ενοχλητικό σημείο στις μάχες. Παρόλα αυτά ο παίκτης δεν είναι υποχρεωμένος να καθίσει να πολεμήσει τον κάθε εχθρό που θα εμφανιστεί. Μπορεί να τον προσπεράσει χωρίς να έχει κάποιο επακόλουθο. Μόνο οι αρχηγοί και 2-3 σημεία σε όλο το παιχνίδι αναγκάζουν τον παίκτη να πολεμήσει. Προσωπικά εγώ τελείωσα το παιχνίδι χωρίς να πολεμήσω κανέναν εχθρό που μπορούσα να αποφύγω. Κάτι που δεν είχε κανένα αντίκρυσμα στην εξέλιξη του παιχνιδιού και ούτε χρειάστηκε να κάνω ποτέ level up για να βγάλω κάποιον αρχηγό.

Αν η ιστορία είναι το καλύτερο σημείο του παιχνιδιού, η μουσική θα έλεγα πως είναι μόλις ένα βήμα πιο πίσω. Τα μουσικά κομμάτια αν και αρκετά μελαγχολικά ταιριάζουν απόλυτα στο όλο σκηνικό του ερειπωμένου κόσμου.

Το Fragile μου θύμισε για κάποιον λόγο το Kino no Tabi. Ο μυστηριώδης και μελαγχολικός κόσμος του θα μπορούσε να είναι ακόμη μια ιστορία από τα ταξίδια των Kino και Hermes. Για 'μένα ανήκει πλέον μεταξύ των παιχνιδιών σαν το The longest Journey που παίζοντας τα με έκαναν να προβληματιστώ και να σκεφτώ πέρα μέσα από τον κόσμο του παιχνιδιού. Ίσως να είναι επειδή το έπαιξα μετά από ένα συγκεκριμένο γεγονός στην ζωή μου αλλά νομίζω πως το Fragile στην τελική ήταν επίσης ένα ταξίδι που μου θύμισε κάποια πράγματα.


Play-Asia.com - Buy Video Games for Consoles and PC - From Japan, Korea and other Regions

2/5/10

Final Fantasy V - Advance (κάπου μέσα σε ένα δάσος)

Συνεχίζοντας την περιπέτεια στο Final Fantasy V...
Το οποίο ως τώρα μου θυμίζει αρκετά το Final Fantasy III: λίγο τα Jobs, λίγο οι κρύσταλλοι, λίγο ο κόσμος που θα μπορούσε να είναι στο ίδιο σύμπαν με διαφορά αιώνων, λίγο κάτι ψιλά στην ιστορία... Όλα αυτά δεν σε αφήνουν να μην σκεφτείς κάποιον συσχετισμό.

Το δυνατό σημείο του παιχνιδιού προφανώς είναι μόνο ο μηχανισμός με τα Jobs που σου αφήνει να δώσεις στους χαρακτήρες και άλλες ιδιότητες πέραν από αυτές που τους επιτρέπει η «κλάση» τους. Εκτός από αυτό η ιστορία είναι αρκετά απλή και ο κόσμος του Final Fantasy V μοιάζει αρκετά κενός και αραιοκατοικημένος. Στον μουσικό τομέα για κάποιον λόγο έχω την εντύπωση πως τα περισσότερα μουσικά κομμάτια  τα έχω ξανά ακούσει... Δεν θυμάμαι αν αυτό τώρα είναι από προηγούμενα παιχνίδια της σειράς ή από μεταγενέστερα. Εξαίρεση αποτελεί το κεντρικό θέμα «της φιλίας» των τεσσάρων πρωταγωνιστών που ακούγεται συχνά πυκνά στο παιχνίδι. Επίσης εντύπωση μου έκαναν και μου άρεσαν τα animation των sprite των χαρακτήρων που παρά το μικρό τους μέγεθος αλλάζουν ανάλογα αν οι χαρακτήρες τρομάζουν, γελούν, κινούν τα χέρια τους κτλ...

Σε γενικές γραμμές ας πούμε πως είναι ένα όχι ιδιαίτερα συγκλονιστικό Final Fantasy του οποίου το βασικό χαρτί είναι το σύστημα με τα jobs, που είναι τόσο καλό που σε κάνει να νοιάζεσαι λιγότερο για τα σχετικά μέτρια άλλα μέρη του παιχνιδιού. Όλα καλά και άγια ως εδώ. Το μόνο που δεν συγχωρώ στο παιχνίδι είναι το γεγονός πως αντίθετα με άλλα Final Fantasy αλλά και άλλα RPG σε αφήνει (καθόλου σπάνια) ολομόναχο να ανακαλύψεις το που θα πρέπει να πας και τι θα πρέπει να κάνεις για να συνεχίσεις το παιχνίδι. Εκεί που άλλα παιχνίδια με κάποιον διάλογο, σκέψη ή κάτι τέλος πάντων αφήνουν να εννοηθεί πως «αυτό πρέπει να βρεις» ή «εκεί πρέπει να πας» το Final Fantasy V σε αφήνει να περιπλανηθείς στον κόσμο του, ψάχνοντας να βρεις κάποιο «event» που θα σου επιτρέψει να συνεχίσεις την ροή του παιχνιδιού. Και για αυτόν τον λόγο:

«κάπου μέσα σε ένα δάσος....»

Επειδή δεν ξέρω που στο διάολο πρέπει να πάω!!!

24/4/10

Τανταα, ταντανταντα....


(για καλύτερη εμπειρία συνιστάται η αναπαραγωγή του παραπάνω ήχου)



Μετά από πολύ καιρό, κακουχίες, συνταραχτικά γεγονότα που ταρακούνησαν ολόκληρο τον κόσμο, δάκρυα και πόνο ήρθε η ώρα επιτέλους ο δείχτης του «Final Fantasy από το 1 ως το 10» να κινηθεί ακόμη μια θέση μπροστά, φτάνοντας στο Final Fantasy V! Αυτό που όλοι δεν περιμένανε έχει πλέον γίνει. Ξεκίνησα το πέμπτο παιχνίδι της σειράς Final Fantasy! 

Ας ξεκινήσω με λίγα λόγια σχετικά με το FFV:

Πρωτοκυκλοφόρησε το 1992 στην Ιαπωνία για το Super Famicom (ή SNES όπως ήρθε στα μέρη μας) και επειδή ήταν μάλλον τόσο καλό το κράτησαν για τον εαυτό τους οι Ιάπωνες. Την πρώτη του κυκλοφορία στην δύση την είδα μέσω των PSX ports όπου και κυκλοφόρησε το 1999 στην Αμερική και το 2002 στην Ευρώπη. Αργότερα το 2006 και 2007 κυκλοφόρησαν και οι GBA εκδόσεις (που θα παίξω και εγώ) στην Αμερική και Ευρώπη αντίστοιχα. 

Το FFV συνεχίζει να ακολουθεί το αρχέτυπο σενάριο με τους 4 κρυστάλλους που συγκρατούν τον κόσμο σε ισορροπία αλλά όπως πάντα δυστυχώς κάτι πάει στραβά και αυτή η ισορροπία χάνεται, εξού και οι τέσσερις πρωταγωνιστές του παιχνιδιού που η μοίρα τους φέρνει κοντά για να σώσουν τον κόσμο. Χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι το Job System του που δίνει την δυνατότητα να αποφασίσει ο παίκτης τι χαρακτηριστικά και ιδιότητες θα αποκτήσει και θα αναπτύξει ο κάθε χαρακτήρας στο παιχνίδι. Επίσης στην πρωτότυπη έκδοσή του είναι και το πρώτο παιχνίδι όπου εμφανίζονται οι μπάρες που γεμίζουν στις μάχες ως που να έρθει η σειρά του έκαστου χαρακτήρα.


Αυτά για την ώρα, έπεται συνέχεια...

18/3/10

Ovi Share, Flickr και πάλι Ovi Share...;

Γιατί όσο καλό να είναι το flickr, το να βάζει μόνο 200 φωτογραφίες όριο για τα δωρεάν μέλη είναι ανόητο. Ανεβάζοντας μόνο ένα μέρος από τις υπάρχουσες φωτογραφίες (μια και έχουν και όριο 100 ΜΒ upload τον μήνα...) έφτασα ήδη στις 100! Οπότε, πάλι πίσω στην Nokia, που μπορεί να μην έχει πολλά φρου-φρου, αλλά δεν έχει όρια. Τουλάχιστον μέχρι να κλείσει και αυτή η υπηρεσία. Γιατί Nokia είναι αυτή.

Τις φωτογραφίες άραγε τις βλέπει κανείς; Χμμ... Καλλιτεχνικές (λέμε τώρα) ανησυχίες με πιάσανε βραδιάτικα...

14/03/2010 - Share on Ovi
(ένα βόδι περιμένοντας την αναγνώριση)

11/3/10

Sony Move(s)

Γιατί καιρός ήταν να παραδεχτούν πως το να παίζεις με ένα στικ στο χέρι και να κρατάς και το κανονικό χειριστήριο του PS3 με το άλλο, κάθε άλλο παρά βολικό είναι. Οπότε, αντιγράφουν που αντιγράφουν ας το κάνουν καλά. Και έτσι εγένετο το nunchuck alá Sony! Είναι άραγε τραγική ειρωνεία πως αυτό που οι «άλλοι» δύο κορόιδευαν στην αρχή τώρα προσπαθούν να το πουλήσουν σαν την ανακάλυψη της Αμερικής;

Πάντως πέρα από την πλάκα αναρωτιέμαι πως τα βλέπει η μαμά Nintendo όλα αυτά. Σιγά σιγά δεν θα είναι τόσο εκτός συναγωνισμού όπως ήταν ως τώρα. Και εφόσον οι άλλοι δύο πλέον θα προσφέρουν το ίδιο το διαφορετικό συν και τα HD γραφικά και την περισσότερη δύναμη, θα αντέξει το Wii; Ή μήπως έχει το Wiitoo (too-two-2) ήδη στα σκαριά;

8/3/10

Chrono Trigger: Τερματισμοί DX

Αφού μου ζητήθηκε ορίστε και ένας πλήρες διαδραστικός κατάλογος με τους τερματισμούς του παιχνιδιού με την σειρά που έχουν στην DS έκδοση. Προσοχή Spoilers! Συνεχίστε με δική σας ευθύνη αν δεν έχετε παίξει το παιχνίδι κτλ κτλ...

001 "Beyond Time"



Αυτό είναι το τυπικό τέλος και το πιο πιθανό να δει κάποιος την πρώτη φορά που θα παίξει το παιχνίδι. Ανάλογα με το αν θα αποφασίσει ο παίκτης να πάρει τον Magus στην ομάδα του ή τον σκοτώσει, εμφανίζεται ο Frog ως άνθρωπος ή παραμένει βάτραχος καθώς επίσης κρίνεται και η εμφάνιση του Magus στον τερματισμό. Επίσης διαφοροποιείται ανάλογα με το αν καταστραφεί ή όχι το Epoch πριν τον τερματισμό. Σε γενικές γραμμές είναι ένα απλό happy end που μας λέει πως τελείωσε αυτή η ιστορία αλλά όχι και οι περιπέτειες των ηρώων.


002 "Reunion"



Αυτός ο τερματισμός εμφανίζεται αν ο παίκτης αφήσει τον Crono νεκρό νικώντας τον Lavos χωρίς αυτόν. Η Marle και η Lucca επιστρέφουν στην χρονική περίοδό τους και κατά την διάρκεια του νυχτερινού parade λαμβάνουν μια ξαφνική επίσκεψη από τους φίλους τους για να μάθουν πως υπάρχει τρόπος να επαναφέρουν τον Crono

003 "The Dream Project"



Ο δυσκολότερος τερματισμός πριν την DS έκδοση (όπου έγινε ο δεύτερος δυσκολότερος κατά την γνώμη μου). Μπορεί να ξεκλειδωθεί πολεμώντας τον Lavos σε δύο σημεία του παιχνιδιού: χρησιμοποιώντας μια κρυφή πύλη στον δεξιό τηλεμεταφορέα στην αρχή του παιχνιδιού ή πολεμώντας τον κατά την μέση του παιχνιδιού στο υποθαλάσσιο παλάτι. Η πρώτη εκδοχή είναι πρακτικά ακατόρθωτη χωρίς New Game + αλλά και ακόμη και με αυτό είναι αρκετά δύσκολη μια και ο παίκτης στην καλύτερη περίπτωση έχει μόλις 2 χαρακτήρες στην ομάδα του και στην χειρότερη θα αναγκαστεί να πολεμήσει μόνο με τον Crono. Ως ανταμοιβή για την δυσκολία δίνεται η δυνατότητα να μιλήσει με τους δημιουργούς του παιχνιδιού η οποίοι αφήνουν τα σχόλιά τους για το πως πέρασαν κατά την δημιουργία του παιχνιδιού.

004 "The successor of Guardia"



Βασικά πάντα υποψιαζόμουν πως κάτι τρέχει με τον Frog και την Leene... Προσωπικός σωματοφύλακας της βασίλισσας τάχα μου... Τέλος πάντων. Αν κάποιος πολεμήσει τον Lavos αφού βοηθήσει τον Frog να βρει την χαμένη βασίλισσα στο παρελθόν θα δει αυτόν τον τερματισμό. Σε αυτόν τον τερματισμό ξανά γυρνάς στην πλατεία Leene και μπορείς να αλληλεπιδράσεις με τους χαρακτήρες εκεί. Κάτι φαίνεται όμως δεν πάει καλά... Αφού γυρίσεις στο κάστρο βλέπεις ένα βίντεο που αποκαλύπτει πως η Leene παντρεύτηκε τον Frog!

005 "Good Night"



Ίσως του δόθηκε αυτός ο τίτλος επειδή προσπαθεί να μας κάνει να κοιμηθούμε από την βαρεμάρα; Τίποτα το άξιο σχολίου εδώ

006 "The Legendary Hero"



Σε αυτόν τον τερματισμό που μπορεί να επιτευχθεί αν ο παίκτης νικήσει τον Lavos αφού ακούσει πως ο Magus «δημιούργησε» τον Lavos στον μεσαίωνα, βλέπουμε τον Robo να βιώνει στο μέλλον μια γνωστή σκηνή με την... εε πως την λέγανε να δεις Robette θα την πω τώρα. Αργότερα επιστρέφουμε στον μεσαίωνα όπου ακόμη δεν ξεπροστιάστηκε ο Tata και ξεκινά για το κάστρο του Magus μόνο που στον θρόνο αντί αυτού κάθεται ο ....

007 "The Unknown Past"



Ένας σχετικά απλός τερματισμός που μπορεί να τον δει κανείς αφότου πολεμήσει τον Lavos έχοντας πάρει το Hero's Badge. O τερματισμός βασίζεται κυρίως στα γεγονότα της προϊστορίας.

008 "People of the times"



Ακόμη ένας σχετικά βαρετός τερματισμός που δείχνει απλώς χαρακτήρες από το παιχνίδι. Τίποτα το ιδιαίτερο.

009 "The Oath"



Αν κάποιος τερματίσει το παιχνίδι αφού επισκευάσει το masamune και το δώσει στον Frog, αλλά δεν τελειώσει το quest του αντιμετωπίζοντας τον Magus, τότε θα έχει αυτόν τερματισμό. Σε μια χαλαρωτική σκηνή στο σπίτι της Lucca ο Crono κοιμάται, η Lucca επισκευάζει τον Robo και η Marle ετοιμάζεται να προσφέρει ποτά όταν ο Frog σηκώνεται και φεύγει λέγοντας πως έχει μια δουλειά να τελειώσει. Στην συνέχεια τον βλέπουμε να μπαίνει στο κάστρο του Magus να πολεμάει τους στρατηγούς του και να φτάνει μέχρι τον ίδιο...

010 "Dino age"



Αν αντίθετα ο παίκτης αποφασίσει να τερματίσει το παιχνίδι αφού πάει στην προϊστορία αλλά χωρίς να βοηθήσει τους ανθρώπους στην μάχη τους με τα ερπετά τότε θα έχει αυτόν τον τερματισμό. Όπου φαίνεται πως το κυρίαρχο είδος έχει αλλάξει...

011 "What The Prophet Seeks"



Αν πάλι αποφασίσει πως το βασίλειο του Zeal δεν τον αφορά και τερματίσει το παιχνίδι χωρίς να αποκαλύψει την ταυτότητα του προφήτη τότε θα έχει αυτόν τον τερματισμό. Όπου βλέπουμε τι ήθελε να καταφέρει ο Magus και εμφανίστηκε ως προφήτης στο Zeal

012 "Memory lane"



Η Marle δεν είναι ευχαριστημένη που έφτασε το τέλος και μαζί με την Lucca σχολιάζουν διάφορους άνδρες από το παιχνίδι. Ως που ο Crono παρεμβαίνει για να σταματήσουν! Η πρώτη και μοναδική φορά σε όλο το παιχνίδι που ο Crono μιλάει!

013 "Dream's Epilogue"



Ένας τερματισμός που προστέθηκε στην DS έκδοση προφανώς για να τονίσει ή να εμβαθύνει την συνέχεια με το Crono Cross. Ταυτόχρονα αποτελεί και τον πιο δύσκολο αρχηγό στο παιχνίδι (σχεδόν έχασα την πρώτη φορά!). Γενικά δεν πολύ κατάλαβα τι τρέχει στο τέλος. Ίσως επειδή δεν έχω παίξει το Crono Cross ακόμη...


Extra Deluxe:

Ο κακός τερματισμός



Αν και δεν υπάρχει στην λίστα με τους τερματισμούς στο παιχνίδι, από τους φαν θεωρείται ακόμη ένας τερματισμός γνωστός με το πάνω όνομα. Για να τον δει κανείς θα πρέπει απλώς να χάσει στην τελευταία μάχη με τον Lavos.

The grand flow of time



Ένα anime video που δημιουργήθηκε για την PSX έκδοση και υπάρχει και στην DS. Ακολουθεί μετά τον "Beyond Time" τερματισμό και δείχνει τον γάμο του Crono με την Marle, τον Frog να λαμβάνει τίτλο ιππότη, τον γάμο της Ayla με τον Kino, καθώς και μια τελευταία σκηνή με την Lucca (προφανώς υπονοώντας κάτι σχετικό με το Crono Cross) να βρίσκει ένα μωρό στο δάσος που φοράει το ίδιο μενταγιόν όπως η Marle.

3/3/10

Chrono Trigger: Τερματισμοί

001 "Beyond Time"
002 "Reunion" [5/3]
003 "The Dream Project"
004 "The successor of Guardia" [6/3]
005 "Good Night"
006 "The Legendary Hero" [8/3]
007 "The Unknown Past"
008 "People of the times"
009 "The Oath"
010 "Dino age"
011 "What The Prophet Seeks"
012 "Memory lane"
013 "Dream's Epilogue"

Καιρός να τελειώσω και τους τρεις τελευταίους... Right on!

1/3/10

Η μέρα που η γη σταμάτησε...

Μετά την οικονομική κρίση, τα ανεβασμένα επίπεδα ανεργίας, την αλλαγή του κλίματος, την Αϊτή, την Χιλή, έρχεται το τέλος της τεχνολογίας! Επειδή οι πανταχού παίκτες των fat PS3 δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να παίζουν Heavy Rain... Η μέρα της κρίσεως πλησιάζει!!

Photobucket


The new millennium bug (Y2K10) is here. Only on PS3 (fat)

25/2/10

It's kind of a family tradition

Photobucket

Μια και το Laptop μου απεβίωσε μια μέρα πριν αρχίσω να παίζω το Spirit Tracks, (εκτός από την εγγραφή από το κινητό που γκρίνιαζα για το φλάουτο) δεν είχα την ευκαιρία ως τώρα να γράψω σχετικά με αυτό. Επανορθώνω με αυτό το gif animation που έφτιαξα με μια πολύ ωραία σκηνή σχετικά στην αρχή του παιχνιδιού.

Μου αρέσει που ακόμη και η ίδια η nintendo λίγο πολύ παραδέχεται τα κλισέ της σειράς και τα αναπαράγει με ιδιαίτερο χιούμορ!

Στο εν τω μεταξύ έχω σχεδόν φτάσει στο τέλος του παιχνιδιού, περισσότερα σχετικά με αυτό θα γράψω μάλλον μετά τον τερματισμό ;)