2/5/10

Final Fantasy V - Advance (κάπου μέσα σε ένα δάσος)

Συνεχίζοντας την περιπέτεια στο Final Fantasy V...
Το οποίο ως τώρα μου θυμίζει αρκετά το Final Fantasy III: λίγο τα Jobs, λίγο οι κρύσταλλοι, λίγο ο κόσμος που θα μπορούσε να είναι στο ίδιο σύμπαν με διαφορά αιώνων, λίγο κάτι ψιλά στην ιστορία... Όλα αυτά δεν σε αφήνουν να μην σκεφτείς κάποιον συσχετισμό.

Το δυνατό σημείο του παιχνιδιού προφανώς είναι μόνο ο μηχανισμός με τα Jobs που σου αφήνει να δώσεις στους χαρακτήρες και άλλες ιδιότητες πέραν από αυτές που τους επιτρέπει η «κλάση» τους. Εκτός από αυτό η ιστορία είναι αρκετά απλή και ο κόσμος του Final Fantasy V μοιάζει αρκετά κενός και αραιοκατοικημένος. Στον μουσικό τομέα για κάποιον λόγο έχω την εντύπωση πως τα περισσότερα μουσικά κομμάτια  τα έχω ξανά ακούσει... Δεν θυμάμαι αν αυτό τώρα είναι από προηγούμενα παιχνίδια της σειράς ή από μεταγενέστερα. Εξαίρεση αποτελεί το κεντρικό θέμα «της φιλίας» των τεσσάρων πρωταγωνιστών που ακούγεται συχνά πυκνά στο παιχνίδι. Επίσης εντύπωση μου έκαναν και μου άρεσαν τα animation των sprite των χαρακτήρων που παρά το μικρό τους μέγεθος αλλάζουν ανάλογα αν οι χαρακτήρες τρομάζουν, γελούν, κινούν τα χέρια τους κτλ...

Σε γενικές γραμμές ας πούμε πως είναι ένα όχι ιδιαίτερα συγκλονιστικό Final Fantasy του οποίου το βασικό χαρτί είναι το σύστημα με τα jobs, που είναι τόσο καλό που σε κάνει να νοιάζεσαι λιγότερο για τα σχετικά μέτρια άλλα μέρη του παιχνιδιού. Όλα καλά και άγια ως εδώ. Το μόνο που δεν συγχωρώ στο παιχνίδι είναι το γεγονός πως αντίθετα με άλλα Final Fantasy αλλά και άλλα RPG σε αφήνει (καθόλου σπάνια) ολομόναχο να ανακαλύψεις το που θα πρέπει να πας και τι θα πρέπει να κάνεις για να συνεχίσεις το παιχνίδι. Εκεί που άλλα παιχνίδια με κάποιον διάλογο, σκέψη ή κάτι τέλος πάντων αφήνουν να εννοηθεί πως «αυτό πρέπει να βρεις» ή «εκεί πρέπει να πας» το Final Fantasy V σε αφήνει να περιπλανηθείς στον κόσμο του, ψάχνοντας να βρεις κάποιο «event» που θα σου επιτρέψει να συνεχίσεις την ροή του παιχνιδιού. Και για αυτόν τον λόγο:

«κάπου μέσα σε ένα δάσος....»

Επειδή δεν ξέρω που στο διάολο πρέπει να πάω!!!

24/4/10

Τανταα, ταντανταντα....


(για καλύτερη εμπειρία συνιστάται η αναπαραγωγή του παραπάνω ήχου)



Μετά από πολύ καιρό, κακουχίες, συνταραχτικά γεγονότα που ταρακούνησαν ολόκληρο τον κόσμο, δάκρυα και πόνο ήρθε η ώρα επιτέλους ο δείχτης του «Final Fantasy από το 1 ως το 10» να κινηθεί ακόμη μια θέση μπροστά, φτάνοντας στο Final Fantasy V! Αυτό που όλοι δεν περιμένανε έχει πλέον γίνει. Ξεκίνησα το πέμπτο παιχνίδι της σειράς Final Fantasy! 

Ας ξεκινήσω με λίγα λόγια σχετικά με το FFV:

Πρωτοκυκλοφόρησε το 1992 στην Ιαπωνία για το Super Famicom (ή SNES όπως ήρθε στα μέρη μας) και επειδή ήταν μάλλον τόσο καλό το κράτησαν για τον εαυτό τους οι Ιάπωνες. Την πρώτη του κυκλοφορία στην δύση την είδα μέσω των PSX ports όπου και κυκλοφόρησε το 1999 στην Αμερική και το 2002 στην Ευρώπη. Αργότερα το 2006 και 2007 κυκλοφόρησαν και οι GBA εκδόσεις (που θα παίξω και εγώ) στην Αμερική και Ευρώπη αντίστοιχα. 

Το FFV συνεχίζει να ακολουθεί το αρχέτυπο σενάριο με τους 4 κρυστάλλους που συγκρατούν τον κόσμο σε ισορροπία αλλά όπως πάντα δυστυχώς κάτι πάει στραβά και αυτή η ισορροπία χάνεται, εξού και οι τέσσερις πρωταγωνιστές του παιχνιδιού που η μοίρα τους φέρνει κοντά για να σώσουν τον κόσμο. Χαρακτηριστικό του παιχνιδιού είναι το Job System του που δίνει την δυνατότητα να αποφασίσει ο παίκτης τι χαρακτηριστικά και ιδιότητες θα αποκτήσει και θα αναπτύξει ο κάθε χαρακτήρας στο παιχνίδι. Επίσης στην πρωτότυπη έκδοσή του είναι και το πρώτο παιχνίδι όπου εμφανίζονται οι μπάρες που γεμίζουν στις μάχες ως που να έρθει η σειρά του έκαστου χαρακτήρα.


Αυτά για την ώρα, έπεται συνέχεια...

18/3/10

Ovi Share, Flickr και πάλι Ovi Share...;

Γιατί όσο καλό να είναι το flickr, το να βάζει μόνο 200 φωτογραφίες όριο για τα δωρεάν μέλη είναι ανόητο. Ανεβάζοντας μόνο ένα μέρος από τις υπάρχουσες φωτογραφίες (μια και έχουν και όριο 100 ΜΒ upload τον μήνα...) έφτασα ήδη στις 100! Οπότε, πάλι πίσω στην Nokia, που μπορεί να μην έχει πολλά φρου-φρου, αλλά δεν έχει όρια. Τουλάχιστον μέχρι να κλείσει και αυτή η υπηρεσία. Γιατί Nokia είναι αυτή.

Τις φωτογραφίες άραγε τις βλέπει κανείς; Χμμ... Καλλιτεχνικές (λέμε τώρα) ανησυχίες με πιάσανε βραδιάτικα...

14/03/2010 - Share on Ovi
(ένα βόδι περιμένοντας την αναγνώριση)

11/3/10

Sony Move(s)

Γιατί καιρός ήταν να παραδεχτούν πως το να παίζεις με ένα στικ στο χέρι και να κρατάς και το κανονικό χειριστήριο του PS3 με το άλλο, κάθε άλλο παρά βολικό είναι. Οπότε, αντιγράφουν που αντιγράφουν ας το κάνουν καλά. Και έτσι εγένετο το nunchuck alá Sony! Είναι άραγε τραγική ειρωνεία πως αυτό που οι «άλλοι» δύο κορόιδευαν στην αρχή τώρα προσπαθούν να το πουλήσουν σαν την ανακάλυψη της Αμερικής;

Πάντως πέρα από την πλάκα αναρωτιέμαι πως τα βλέπει η μαμά Nintendo όλα αυτά. Σιγά σιγά δεν θα είναι τόσο εκτός συναγωνισμού όπως ήταν ως τώρα. Και εφόσον οι άλλοι δύο πλέον θα προσφέρουν το ίδιο το διαφορετικό συν και τα HD γραφικά και την περισσότερη δύναμη, θα αντέξει το Wii; Ή μήπως έχει το Wiitoo (too-two-2) ήδη στα σκαριά;

8/3/10

Chrono Trigger: Τερματισμοί DX

Αφού μου ζητήθηκε ορίστε και ένας πλήρες διαδραστικός κατάλογος με τους τερματισμούς του παιχνιδιού με την σειρά που έχουν στην DS έκδοση. Προσοχή Spoilers! Συνεχίστε με δική σας ευθύνη αν δεν έχετε παίξει το παιχνίδι κτλ κτλ...

001 "Beyond Time"



Αυτό είναι το τυπικό τέλος και το πιο πιθανό να δει κάποιος την πρώτη φορά που θα παίξει το παιχνίδι. Ανάλογα με το αν θα αποφασίσει ο παίκτης να πάρει τον Magus στην ομάδα του ή τον σκοτώσει, εμφανίζεται ο Frog ως άνθρωπος ή παραμένει βάτραχος καθώς επίσης κρίνεται και η εμφάνιση του Magus στον τερματισμό. Επίσης διαφοροποιείται ανάλογα με το αν καταστραφεί ή όχι το Epoch πριν τον τερματισμό. Σε γενικές γραμμές είναι ένα απλό happy end που μας λέει πως τελείωσε αυτή η ιστορία αλλά όχι και οι περιπέτειες των ηρώων.


002 "Reunion"



Αυτός ο τερματισμός εμφανίζεται αν ο παίκτης αφήσει τον Crono νεκρό νικώντας τον Lavos χωρίς αυτόν. Η Marle και η Lucca επιστρέφουν στην χρονική περίοδό τους και κατά την διάρκεια του νυχτερινού parade λαμβάνουν μια ξαφνική επίσκεψη από τους φίλους τους για να μάθουν πως υπάρχει τρόπος να επαναφέρουν τον Crono

003 "The Dream Project"



Ο δυσκολότερος τερματισμός πριν την DS έκδοση (όπου έγινε ο δεύτερος δυσκολότερος κατά την γνώμη μου). Μπορεί να ξεκλειδωθεί πολεμώντας τον Lavos σε δύο σημεία του παιχνιδιού: χρησιμοποιώντας μια κρυφή πύλη στον δεξιό τηλεμεταφορέα στην αρχή του παιχνιδιού ή πολεμώντας τον κατά την μέση του παιχνιδιού στο υποθαλάσσιο παλάτι. Η πρώτη εκδοχή είναι πρακτικά ακατόρθωτη χωρίς New Game + αλλά και ακόμη και με αυτό είναι αρκετά δύσκολη μια και ο παίκτης στην καλύτερη περίπτωση έχει μόλις 2 χαρακτήρες στην ομάδα του και στην χειρότερη θα αναγκαστεί να πολεμήσει μόνο με τον Crono. Ως ανταμοιβή για την δυσκολία δίνεται η δυνατότητα να μιλήσει με τους δημιουργούς του παιχνιδιού η οποίοι αφήνουν τα σχόλιά τους για το πως πέρασαν κατά την δημιουργία του παιχνιδιού.

004 "The successor of Guardia"



Βασικά πάντα υποψιαζόμουν πως κάτι τρέχει με τον Frog και την Leene... Προσωπικός σωματοφύλακας της βασίλισσας τάχα μου... Τέλος πάντων. Αν κάποιος πολεμήσει τον Lavos αφού βοηθήσει τον Frog να βρει την χαμένη βασίλισσα στο παρελθόν θα δει αυτόν τον τερματισμό. Σε αυτόν τον τερματισμό ξανά γυρνάς στην πλατεία Leene και μπορείς να αλληλεπιδράσεις με τους χαρακτήρες εκεί. Κάτι φαίνεται όμως δεν πάει καλά... Αφού γυρίσεις στο κάστρο βλέπεις ένα βίντεο που αποκαλύπτει πως η Leene παντρεύτηκε τον Frog!

005 "Good Night"



Ίσως του δόθηκε αυτός ο τίτλος επειδή προσπαθεί να μας κάνει να κοιμηθούμε από την βαρεμάρα; Τίποτα το άξιο σχολίου εδώ

006 "The Legendary Hero"



Σε αυτόν τον τερματισμό που μπορεί να επιτευχθεί αν ο παίκτης νικήσει τον Lavos αφού ακούσει πως ο Magus «δημιούργησε» τον Lavos στον μεσαίωνα, βλέπουμε τον Robo να βιώνει στο μέλλον μια γνωστή σκηνή με την... εε πως την λέγανε να δεις Robette θα την πω τώρα. Αργότερα επιστρέφουμε στον μεσαίωνα όπου ακόμη δεν ξεπροστιάστηκε ο Tata και ξεκινά για το κάστρο του Magus μόνο που στον θρόνο αντί αυτού κάθεται ο ....

007 "The Unknown Past"



Ένας σχετικά απλός τερματισμός που μπορεί να τον δει κανείς αφότου πολεμήσει τον Lavos έχοντας πάρει το Hero's Badge. O τερματισμός βασίζεται κυρίως στα γεγονότα της προϊστορίας.

008 "People of the times"



Ακόμη ένας σχετικά βαρετός τερματισμός που δείχνει απλώς χαρακτήρες από το παιχνίδι. Τίποτα το ιδιαίτερο.

009 "The Oath"



Αν κάποιος τερματίσει το παιχνίδι αφού επισκευάσει το masamune και το δώσει στον Frog, αλλά δεν τελειώσει το quest του αντιμετωπίζοντας τον Magus, τότε θα έχει αυτόν τερματισμό. Σε μια χαλαρωτική σκηνή στο σπίτι της Lucca ο Crono κοιμάται, η Lucca επισκευάζει τον Robo και η Marle ετοιμάζεται να προσφέρει ποτά όταν ο Frog σηκώνεται και φεύγει λέγοντας πως έχει μια δουλειά να τελειώσει. Στην συνέχεια τον βλέπουμε να μπαίνει στο κάστρο του Magus να πολεμάει τους στρατηγούς του και να φτάνει μέχρι τον ίδιο...

010 "Dino age"



Αν αντίθετα ο παίκτης αποφασίσει να τερματίσει το παιχνίδι αφού πάει στην προϊστορία αλλά χωρίς να βοηθήσει τους ανθρώπους στην μάχη τους με τα ερπετά τότε θα έχει αυτόν τον τερματισμό. Όπου φαίνεται πως το κυρίαρχο είδος έχει αλλάξει...

011 "What The Prophet Seeks"



Αν πάλι αποφασίσει πως το βασίλειο του Zeal δεν τον αφορά και τερματίσει το παιχνίδι χωρίς να αποκαλύψει την ταυτότητα του προφήτη τότε θα έχει αυτόν τον τερματισμό. Όπου βλέπουμε τι ήθελε να καταφέρει ο Magus και εμφανίστηκε ως προφήτης στο Zeal

012 "Memory lane"



Η Marle δεν είναι ευχαριστημένη που έφτασε το τέλος και μαζί με την Lucca σχολιάζουν διάφορους άνδρες από το παιχνίδι. Ως που ο Crono παρεμβαίνει για να σταματήσουν! Η πρώτη και μοναδική φορά σε όλο το παιχνίδι που ο Crono μιλάει!

013 "Dream's Epilogue"



Ένας τερματισμός που προστέθηκε στην DS έκδοση προφανώς για να τονίσει ή να εμβαθύνει την συνέχεια με το Crono Cross. Ταυτόχρονα αποτελεί και τον πιο δύσκολο αρχηγό στο παιχνίδι (σχεδόν έχασα την πρώτη φορά!). Γενικά δεν πολύ κατάλαβα τι τρέχει στο τέλος. Ίσως επειδή δεν έχω παίξει το Crono Cross ακόμη...


Extra Deluxe:

Ο κακός τερματισμός



Αν και δεν υπάρχει στην λίστα με τους τερματισμούς στο παιχνίδι, από τους φαν θεωρείται ακόμη ένας τερματισμός γνωστός με το πάνω όνομα. Για να τον δει κανείς θα πρέπει απλώς να χάσει στην τελευταία μάχη με τον Lavos.

The grand flow of time



Ένα anime video που δημιουργήθηκε για την PSX έκδοση και υπάρχει και στην DS. Ακολουθεί μετά τον "Beyond Time" τερματισμό και δείχνει τον γάμο του Crono με την Marle, τον Frog να λαμβάνει τίτλο ιππότη, τον γάμο της Ayla με τον Kino, καθώς και μια τελευταία σκηνή με την Lucca (προφανώς υπονοώντας κάτι σχετικό με το Crono Cross) να βρίσκει ένα μωρό στο δάσος που φοράει το ίδιο μενταγιόν όπως η Marle.

3/3/10

Chrono Trigger: Τερματισμοί

001 "Beyond Time"
002 "Reunion" [5/3]
003 "The Dream Project"
004 "The successor of Guardia" [6/3]
005 "Good Night"
006 "The Legendary Hero" [8/3]
007 "The Unknown Past"
008 "People of the times"
009 "The Oath"
010 "Dino age"
011 "What The Prophet Seeks"
012 "Memory lane"
013 "Dream's Epilogue"

Καιρός να τελειώσω και τους τρεις τελευταίους... Right on!

1/3/10

Η μέρα που η γη σταμάτησε...

Μετά την οικονομική κρίση, τα ανεβασμένα επίπεδα ανεργίας, την αλλαγή του κλίματος, την Αϊτή, την Χιλή, έρχεται το τέλος της τεχνολογίας! Επειδή οι πανταχού παίκτες των fat PS3 δεν μπορούσαν να συνεχίσουν να παίζουν Heavy Rain... Η μέρα της κρίσεως πλησιάζει!!

Photobucket


The new millennium bug (Y2K10) is here. Only on PS3 (fat)

25/2/10

It's kind of a family tradition

Photobucket

Μια και το Laptop μου απεβίωσε μια μέρα πριν αρχίσω να παίζω το Spirit Tracks, (εκτός από την εγγραφή από το κινητό που γκρίνιαζα για το φλάουτο) δεν είχα την ευκαιρία ως τώρα να γράψω σχετικά με αυτό. Επανορθώνω με αυτό το gif animation που έφτιαξα με μια πολύ ωραία σκηνή σχετικά στην αρχή του παιχνιδιού.

Μου αρέσει που ακόμη και η ίδια η nintendo λίγο πολύ παραδέχεται τα κλισέ της σειράς και τα αναπαράγει με ιδιαίτερο χιούμορ!

Στο εν τω μεταξύ έχω σχεδόν φτάσει στο τέλος του παιχνιδιού, περισσότερα σχετικά με αυτό θα γράψω μάλλον μετά τον τερματισμό ;)

21/2/10

Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief

Μετά από αρκετό διάστημα αποχής από τις κινηματογραφικές αίθουσες ξανά έκανα χθες το ντεμπούτο μου για αυτήν την χρονιά με το Percy Jackson & The Olympians. Η πρώτη από μια σειρά ταινιών βασισμένη σε βιβλία, με πρωταγωνιστές νεαρά άτομα με ιδιαίτερες δυνάμεις, που θέλει να γίνει το επόμενο φαινόμενο Harry Potter. (Θυμάται το Νάρνια κανείς; χαχα!)

Ομολογώ πως δεν είχα ξανά ακούσει για τα βιβλία πριν την ταινία. Ούτε γενικά είχα ακούσει πολλά για την ταινία, εκτός από ένα τρέιλερ από μια ανάρτηση στο Facebook. Γενικά ήταν η απόφαση της στιγμής μια και οι επιλογές περιορίζονταν στον Percy, τον Sherlock Holmes και μια ταινία με χορό και τραγούδι(!)... Οπότε ως Έλλην το γένος επέμενα να δούμε τον Percy.

Η ταινία βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στην αρχαία Ελληνική μυθολογία χωρίς ταυτόχρονα να γίνεται πάρα πολύ αμερικάνική (όπως παράδειγμα με παρόμοιες περιπτώσεις με ήρωες της Marvel). Ως γνωστόν οι 12 θεοί ήταν λίγο πολύ αλανιάρηδες και δεν μπορούσαν να παραμείνουν στα προφανώς σημαντικά θεϊκά τους καθήκοντα και έτσι που και που κατεβαίνουν στην γη για να π... εεμ ν αποκτήσουν τέκνα... Και εδώ ερχόμαστε στον Percy Jackson, τον γιο του θεού Ποσειδώνα (που παίζει στον ελεύθερό του χρόνο και ως guest star στο Grey's Anatomy) ο οποίος ζει (κλασικά) μια φυσιολογική ζωή ως που μια μέρα ανακαλύπτει πως κάτι τρέχει στα αρχαία Ελληνικά και βρίσκεται να κατηγορείται ως κλέφτης για τους χαμένους κεραυνούς (και αστροπελέκια;) του Δία. Η μεταφορά της αρχαίο-Ελληνικής μυθολογίας στην Αμερική του 20ου αιώνα είναι αρκετά πετυχημένη. Προσωπικά το μόνο που με πείραξε ήταν η κατασκήνωση για τους ημίθεους που έμοιαζε περισσότερο σαν να βγήκε από την σειρά «Ηρακλής» ή «Ζήνα».

Γενικά ως σύνολο η ταινία κυλά με γοργό ρυθμό μην αφήνοντας χρόνο για να βαρεθεί το κοινό αλλά και χωρίς να είναι ταυτόχρονα υπερβολικά φορτωμένη με σκηνές δράσης, ως είθισται στις χολιγουντιανές ταινίες. Χωρίς να είναι η απόλυτη ταινία της χρονιάς σίγουρα δεν θα απογοητεύσει όποιον επιλέξει να την δει. Έχοντας να προσφέρει ένα μεγάλο φάσμα, από Ελληνική μυθολογία ως Lady Gaga και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς: ο πρώην 007, Pierce Brosnan αρκετά πιο πλαδαρός τώρα που δεν υπηρετεί άλλο την αυτού μεγαλειότης, η Uma Thurman που αφού πετσόκοψε τον Bill και δεν είχε κάποιον άλλον να σφάξει της φύτρωσαν φίδια στα μαλλιά από το κακό της και η Περσεφόνη (Rosario Dawson) που ίσως δεν είναι γνωστή αλλά είναι πολύ γκομενάκι και η μοναδική που έχει 2-3 γραμμές Ελληνικούς διαλόγους στο σενάριο.

10/2/10

Οκαρίνες, κιθάρες, τύμπανα, ντουντούκες, βιολιά, μπατονέτες και... φλάουτα...

Άλλες φορές λιγότερο, άλλες περισσότερο σημαντικα μέσα στο παιχνίδι, τα μουσικά όργανα είναι πλέον εδώ και καιρό καθιερωμένα στα Τhe Legend of Zelda.
Ως τώρα η χρήση τους ήταν σχετικά απλή βασισμένη στην απομνημόνευση μιας συγκεκριμένης σειράς πλήκτρων που έπρεπε να πατήθουν... Η συνταγή ήταν απλή, πρακτική και με λίγες διαφοροποιήσεις βόλεψε σε τόσα παιχνίδια ως τώρα.
Γιατί όμως πρέπει η nintendo να κάνει πειράματα και να μας βάζει στο Spirit Τracks να φυσάμε στο DS σαν χαζοί προσπαθώντας να πείσουμε έναν μπάρμπα πάνω σε ένα διτροχό (αναπηρικό;) καροτσάκι πως είμαστε μάστερ στο φλάουτο για να μας βοηθήσει παρακάτω στο παιχνίδι; Ευτυχώς που προφανώς συμβαίνει μόνο τέσσερεις φορές στο παιχνίδι. Αλλά αυτή η τετάρτη παρά ήταν εκνευριστική! Φαντάσου να το έπαιζες δηλαδή και εκτός σπιτιού ανάμεσα σε άλλους ανθρώπους αυτό... Τι γνώμη θα σχημάτιζαν;


ΥΓ. Σχετικά με την φωτογραφία. Είπα να γίνω και εγώ λίγο fanboy και ντύθηκα αναλόγως ;)

6/2/10

Master's Circle

Ένα τυπικό κλισέ των RPG που δεν κατάλαβα πότε είναι γιατί πάντα πρέπει ο καλύτερος εξοπλισμός να είναι στο τέλος μιας λίστας που για να την συμπληρώσεις θα πρέπει να περάσεις αρκετές βαρετές ώρες τελειώνοντας τα πάντα στο παιχνίδι με αποτέλεσμα όταν τελικά πάρεις αυτόν τον σούπερ ντούπερ εξοπλισμό να μην μπορείς άλλο να τον χαρείς γιατί δεν έχει απομείνει και τίποτα άλλο στο παιχνίδι...

Δεν λέω, εντάξει. Καλό είναι να επιβραβεύει το παιχνίδι τον παίκτη που θα ασχοληθεί εντατικά αλλά δεν είχει περισσότερο νόημα αν αυτή η επιβράβευση δεν ήταν τυπικά άχρηστη μια και έρχεται στο απόλυτο τέλος του παιχνιδιού;



Play-Asia.com - Buy Video Games for Consoles and PC - From Japan, Korea and other Regions

3/2/10

My hero!

Ή γενικά τι κάνεις όταν βαριέσαι ένα απόγευμα στο σπίτι όταν έξω κάνει ψωφόκρυο και φυσάει λες και είσαι σε ταινία θρίλερ... Το συγκεκριμένο βίντεο είναι ψιλό γνωστό νομίζω. Αλλά τώρα έχει μια διαφορετική ροζ πινελιά ;)

http://en.tackfilm.se/?id=1265230537876RA67

Tatsunoko VS Capcom Ultimate All-Stars

Crossover Fighting, η συνέχεια. Μετά το Super Smash Bros, το οποίο περιέχει περισσότερο Nintendo χαρακτήρες με εξαίρεση τον Sonic από την Sega και τον Snake της Konami, έρχεται και η Capcom στο Wii με την δική της σειρά VS που ίσως να είναι και αυτή που ξεκίνησε την όλη cross over ιδέα για τα fighting παιχνίδια. Αυτήν την φορά έναντι στους χαρακτήρες της Capcom παρατάσσονται οι ήρωες των anime της Tatsunoko, εταιρίας animation που έχει παράγει αρκετά γνωστά αλλά και λιγότερα γνωστά anime.

Δυστυχώς εδώ δεν υπάρχει Kirby... οπότε ο παίκτης της επιλογής μου έγινε ο Yatterman-1. Ίσως λόγω της υπερβολικής καλτίλας του! Από το λίγο που ασχολήθηκα παρατήρησα πως το παιχνίδι είναι πιο απαιτητικό από ότι το smash bros και χρειάζεται ο παίκτης να εξοικειωθεί λίγο με τις κινήσεις (το απλώς να πατάω ότι να είναι από τα κουμπιά δεν με έφερε πολύ μακριά και δεν άργησε η οθόνη gameover...) Θετικό βρήκα πως οι χαρακτήρες παραμένουν Ιαπωνόφωνοι!! Νομίζω θα έχανε πολύ αν βάζανε αγγλικό dub. Εντύπωση μου έκανε επίσης και η ομοιότητα με το Smash Bros. Όχι στο gameplay μέρος αλλά περισσότερο τα μενού αλλά και κυρίως οι τίτλοι τέλους που αποτελούν ένα διαδραστικό μίνι παιχνίδι (όπως ήταν πάντα στο smash bros.) όπου ο παίκτης προσπαθεί να μαζέψει περισσότερα χμμ νομίσματα ή τέλος πάντων credits στην ουσία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο μαγαζί για ξεκλείδωμα από έξτρας.

Ένα Super Robot Wars λείπει τώρα για το Wii... Αλλά και με ένα Macross παιχνίδι θα ήταν ευχαριστημένη η anime πλευρά μου.

12/1/10

Όταν είσαι 100% Super Star Ultra, αλλά θέλεις κι άλλο...

Μέσα στις Χριστουγεννιάτικες διακοπές κατάφερα και έφτασα επιτέλους το κοντέρ του Kirby Super Star Ultra στο 100%! Παρόλα αυτά κάτι συνεχίζει να λείπει... Από τα βίντεο του παιχνιδιού ένα δεν έχει ξεκλειδωθεί ακόμη. Και για να γίνει αυτό υποθέτω θα πρέπει να τελειώσω το «Helper to Hero» με όλους τους διαθέσιμους χαρακτήρες...

Άραγε θα πάει και πάνω από 100% αν το τελειώσω και αυτό;

7/12/09

Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω επαγκελματίας εκτελεστής...

Μόλις πριν λίγο τελείωσα την κεντρική ιστορία του Assassin's Creed II. Πάει αρκετός καιρός από την τελευταία φορά που ασχολήθηκα με κάποιο «δυτικό» video game, μια και συνήθως περισσότερο τα ιαπωνικά είναι του γούστου μου. Παρόλα αυτά, το Assassin's Creed ΙΙ το απόλαυσα ιδιαιτέρως (αν υπολογίσει κανείς τα ξενύχτια που έπεσαν!).

Η ιστορία ακολουθεί τον Desmond Miles, απόγονο μακρόχρονης οικογένειας «Εκτελεστών» οι οποίοι ως ορκισμένοι εχθροί των «Templars» πολεμούν με αυτούς ανά τους αιώνες στις σκιές της ανθρωπότητας. Αυτή η διαμάχη συνεχίζεται μέχρι και τις μέρες μας όπου ο Desmond αιχμάλωτος των Templar αναγκάζεται να χρησιμοποιήσει μια μηχανή εν ονόματι animus που του επιτρέπει να ξανά ζήσει τις αναμνήσεις των προγόνων του που είναι γενετικά αποθηκευμένες στο DNA του. Το παιχνίδι αρχίζει με την απόδρασή του χάρις της βοήθειας της Lucy Stillman που τον οδηγεί σε άλλους εκτελεστές και μαζί προσπαθούν να τον εκπαιδεύσουν για να γίνει και ο ίδιος ένας από αυτούς. Η εκπαίδευση γίνεται πάλι με την χρήση της animus 2.0 μηχανής, αυτήν την φορά, και την αναβίωση των γεγονότων που έζησε ο Ezio Auditore da Firenze. Το παιχνίδι μου θύμισε αρκετά ένα παλιότερο τίτλο της τότε EIDOS, το Thief - The Dark Project (ίσως επειδή από τότε είχα να ασχοληθώ με παρόμοιο παιχνίδι;)

Ο αρχικός σκοπό του να εκδικηθείς τον θάνατο του πατέρα και δύο αδερφών σου με την δολοφονία των εε... δολοφόνων τους εξελίσσεται με μια πολύ μεγαλύτερη δολοπλοκία των Templar με συνωμοσίες που θυμίζουν πολύ Illuminati (βοηθάει και σε αυτό στο σκηνικό της Φλωρεντίας, Βενετίας και Ρώμης) και πηγάζουν από πολύ πριν μπορεί να φανταστεί κανείς.

Ως εκτελεστής ο παίκτης έχει την δυνατότητα να κινηθεί ανάμεσα στο πλήθος, να αναμειχθεί μαζί του ξεφεύγοντας τα βλέμματα των φρουρών για να να φτάσει τον στόχο του. Και όλα αυτά σε ένα αρκετά ανοιχτό περιβάλλον με πολλές διαδραστικές δυνατότητες που αφήνουν το ελεύθερο στον παίχτη να επιλέξει την στρατηγική που του ταιριάζει. Αλλά ακόμη και αν ο παίκτης προτιμά να μην ασχοληθεί με την ιστορία, ακόμη και αυτό είναι δυνατό, αφήνοντας επιλογές για απλή εξερεύνηση, αγώνες πάνω στις σκεπές των σπιτιών ή ανάληψη αποστολών από διάφορους χαρακτήρες στο παιχνίδι.

Γενικά ως σύνολο ίσως να μην προσφέρει πολλά μετά το τέλος του, αλλά κατά την διάρκειά του έχει μια πολύ καλή συνταγή, από εμπειρίες Tomb Raider, Metal Gear Solid, συνωμοσιολογίας ala Illuminati και ίσως μαθημάτων Ιταλικής αναγεννησιακής ιστορίας με τις πολλές αναφορές και ζωντανή απεικόνιση γεγονότων, κτηρίων και ατόμων της εποχής...

6/12/09

Κυριακές

Sundays are made for sleeping in. Sundays are made for walking around in baggy clothes, watching movies, nursing headaches and hanging out with your friends at the café. Sundays are NOT made for going to the worst neighborhood in town to find a kid who might be able to give you the information necessary to infiltrate a powerful cult that plans to take over the known universe. That's what Mondays are for.

April Ryan από το The Longest Journey

3/12/09

Μας την έπεσαν!

Γενικά ως τώρα δεν έφτασα ποτέ στο δίλημμα του αν θα πρέπει να ενεργοποιήσω την προστασία κωδικού για τα σχόλια στο blog μου ή όχι. Έτσι και αλλιώς δεν έχει δα και την κίνηση μεγάλης λεωφόρου σε ώρα αιχμής. Κάποια στιγμή πάντως ήμουν σίγουρος πως τα ρομποτάκια των spam θα έφταναν ως εδώ και θα το ανακάλυπταν... Αλλά δεν περίμενα αυτό που τελικά έγινε...

Μας την έπεσαν! Και από την άπω ανατολή μάλιστα!

Δεν ξέρω πως ακριβώς νομίζουν τα Spam-mecha της χώρας του ανατέλλοντος ηλίου, πως σε αυτό το blog συχνάζουν άτομα που έχουν ανάγκη από:
  • Ξαναμένες συζύγους που βαριούνται μόνες σπίτι και είναι έτοιμες για όλα
  • Να βγάλουν 50 000 Γιεν σε μια μέρα κάνοντας τους σκλάβους σε νυμφομανείς (και πλούσιες προφανώς) θηλυκές διασημότητες.
  • H-Checker, ένα σύστημα το οποίο με απλές ερωτήσεις μπορεί να σου πει πόσο συχνά έχεις κάνει «πικάντικα» πράγματα.
  • Bulletin boards τα οποία παρακολουθούν από internet cafe άφραγκες κοπέλες που έχουν εγκαταλείψει το σπίτι τους και είναι έτοιμες να  ακολουθήσουν τον πρώτο άνδρα στο σπίτι του, που θα γράψει κάτι εκεί.
  • Εργασία με υψηλές αποδοχές, όπου αναζητούνται άτομα για να βοηθήσουν γυναίκες με απελπιστικά αχόρταγη σεξουαλική επιθυμία να ξεπεράσουν το πρόβλημά τους.
Και όλα αυτά, en japonais, στην εγγραφή σχετικά με αυτόν τον επαγωγικό φορτιστή... Ήξερα πως η τεχνολογία τραβά τους Γιαπωνέζους αλλά όχι και έτσι!

Αλλά επειδή στην τελική ίσως να μην γνωρίζω καλά το... εεε ας πούμε κοινό μου... Δεν είναι η καλύτερη μετάφραση αυτή του babelfish (εγώ βαριέμαι να την κάνω - και είναι αργά) αλλά εδώ μπορεί να πάρει μια ιδέα όποιος ενδιαφέρεται;

Τώρα από 348 μόνο 198 Γιεν!

21/11/09

Και από "action adventure" πάμε σε σκέτο "adventure" © JimP

Ή με άλλα λόγια, το επόμενο παιχνίδι που ξεκίνησα να ασχολούμαι στο Wii είναι το Zack & Wiki - Quest for Barbaro's Treasure. 

Ένα point & clip adventure που μας βάζει στον ρόλο του Zack, φιλόδοξου πειρατή, μέλους της οργάνωσης των θαλάσσιων κουνελιών (!) ο οποίος με την βοήθεια της (ή μήπως «του») Wiki, μιας μαϊμούς ρομπότ έχει βαλθεί να αποκτήσει τον υπέρτατο θησαυρό το One Pie...εεε σόρυ, λάθος πειρατική ιστορία! Το πλοίο του Καπετάν Μπάρμπαρόσο (Barbaros) εννοούσα! Ακούγονται πολύ «παιδικά» όλα αυτά; Πράγματι έτσι είναι. Το παιχνίδι έχει μια ιδιαίτερη ανάλαφρη ιστορία, που ταιριάζει επίσης στα πολύ καρτουνιστικά αλλά ταυτόχρονα ιδιαίτερα προσεγμένα και ανεβασμένου επιπέδου γραφικά του. Οι φωνές των χαρακτήρων που αν και περιορίζονται περισσότερο σε κραυγές, αναστεναγμούς και γέλια είναι ιδιαίτερα ζωντανές και συμπληρώνουν με απόλυτη επιτυχία τον οπτικό τομέα. Ίσως επειδή η capcom δεν ασχολήθηκε καν να βγάλει τις Ιαπωνικές φωνές και να τις αντικαταστήσει με ξενέρωτες φωνές κάποιου φτηνού Αμερικάνου ηθοποιού...

Το παιδικό μέρος του παιχνιδιού σταματάει παρόλα αυτά εδώ. Μόνο «παιδιά θαύματα» ίσως καταφέρουν να αντεπεξέλθουν στους γρίφους του παιχνιδιού που θα πρέπει να λυθούν σε κάθε πίστα για να κερδίσει ο παίκτης τον θησαυρό. Ακόμη και κάποιος ενήλικα σίγουρα θα βρεθεί καθόλου σπάνια σε αδιέξοδο. Κάτι που κάνει ένα faq τον καλύτερο σου φίλο σε αυτό το παιχνίδι! Γιατί το παιχνίδι είναι δύσκολο. Σε μερικά σημεία σατανικά δύσκολο με γρίφους που θα πρέπει να λυθούν όχι απαραίτητα με λογική από κάποιο hint που δείχνει το παιχνίδι αλλά με αρκετές δοκιμές και πολύ περισσότερη τύχη.

Οι γρίφοι λύνονται με την βοήθεια του Wiimote με το οποίο ο παίκτης κάνοντας διάφορες κινήσεις (πχ σαν πριόνι, σφυρί, κούνημα πέρα-δώθε) μπορεί να αλληλεπιδράσει με τα διάφορα αντικείμενα της κάθε πίστας και να τα χρησιμοποιήσει κατάλληλα, με την σωστή σειρά για να φτάσει στο σεντούκι του θησαυρού στο τέλος της πίστας. Χρονικό όριο δεν υπάρχει (εκτός από κάποια συγκεκριμένα σημεία) κάτι που δίνει την δυνατότητα στον παίκτη να σκεφτεί και προετοιμάσει τις κινήσεις του, βήμα-βήμα. Το παιχνίδι ανταμείβει τον παίκτη με πόντους ανάλογα το πόσο εύκολα ή όχι λύνει κάθε βήμα του γρίφου. Αντίθετα κάποια λάθος κίνηση μπορεί να αποβεί μοιραία για τον Zack αλλά και ταυτόχρονα αστεία κάτι σαν το πεινασμένο κογιότ όταν αποτυγχάνει να πιάσει το road runner. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί ο παίκτης να ξανά αρχίσει από την αρχή ή αν έχει αγοράσει πλατινένια εισιτήρια τότε μπορεί να «εξαγοράσει» την λάθος κινησή του να επιστρέψει στο σημείο λίγο πριν την κάνει...

Γενικά φαίνεται ως ένα αρκετά ενδιαφέρον παιχνίδι, που μπορεί να παρέχει την κατάλληλη πρόκληση σε όσους τους αρέσουν τα παιχνίδια του είδους. Για τους υπόλοιπους απομένουν τα gamefaqs, ή η επιλογή απλώς να μην το παίξουν!

19/11/09

Δεν είναι εύκολο να είσαι θεός...

97, 98, 99 και...

Έφτασε το Ôkami στο τέλος του. H περιπέτεια της Amaterasu τελείωσε νικώντας τον μεγάλο κακό της ιστορίας μέσα στην κιβωτό του Yamato, από όπου και επέστρεψε αργότερα στα ουράνια. Και το για όσους έψαχναν με αγωνία σε όλο το παιχνίδι τα Stray Beads για να ανακαλύψουν τι θα γίνει, με το τέλος του παιχνιδιού ο παίκτης λαμβάνει το 100ο και τελευταίο Stray Bead που παρέχει στην πραγματικά θεϊκές δυνατότητες (στο new game+...) με ατελείωτο μελάνι, 10πλάσια δύναμη επίθεσης κτλ κτλ...

Τελειώνοντας το παιχνίδι μου έδειξε αυτά τα στατιστικά:

Χρόνος Παιξίματος: 66 Ώρες, 56 Λεπτά, 3 Δευτερόλεπτα
Ημέρες: 143
Saves: 217
Θάνατοι: 3
Ηττημένοι Αντίπαλοι: 1338
Χρήματα: 65933087 ¥
Devil Fangs: 510
Praise: 6923

Ήταν μια πολύ ωραία εμπειρία, το παιχνίδι πρόσφερε αρκετές ενδιαφέρουσες ανατροπές και ιστορία και σίγουρα το απόλαυσα. Η ερώτηση τώρα είναι πότε θα κυκλοφορήσει το OkamiDen για το DS!

12/11/09

Day 359

Μετά από αρκετή ενασχόληση χθες κατάφερα και τελείωσα πλήρως το Story Mode του Kingdom Hearts 358/2 Days. Απομένει το Mission Mode, και τα Challenges τα οποίο θα τελειώσω με περισσότερο χαλαρό ρυθμό πλέον.

Κρίμα που το Mission Mode δεν παίζεται online, θα ήταν μια ακόμη καλύτερη εμπειρία, μια και να βρω τώρα άλλα 3 άτομα που να έχουν το παιχνίδι και να βρίσκονται σε κοντινή φυσική απόσταση είναι πράγμα λίγο δύσκολο...

Γενικά το παιχνίδι αφήνει μια ευχάριστη εμπειρία μετά το τέλος του και σίγουρα ανοίγει την όρεξη για περισσότερο (που μάλλον θα αργήσει λίγο με την κυκλοφορία του Birth by Sleep).

Η τελευταία μέρα του παιχνιδιού αποτελεί και την πρώτη του KHII δίνοντας έτσι άμεση συνέχεια και και πραγματοποιώντας την προφητική σκέψη του Roxas πως θα άντεχε το πολύ 7 μέρες καλοκαιρινές διακοπές.





Play-Asia.com - Buy Video Games for Consoles and PC - From Japan, Korea and other Regions

20/10/09

358 / 2 Days


Και ενώ το κυρίως μέρος του Kirby SSU έχει τελειώσει (97%... που είναι τα υπόλοιπα 3%;!!) έφτασε στα χέρια μου εδώ και κάτι μέρες το πιο πρόσφατο παιχνίδι της σειράς «Kingdom Hearts».

Αυτήν την φορά πρωταγωνιστής είναι ο Roxas, o οποίος (όπως φάνηκε εκ των υστέρων) είχε κάνει την εμφάνισή του από το πρώτο κιόλας παιχνίδι, στο κρυφό βίντεο του τερματισμού. Και εμφανίστηκε επίσης στο τέλος του Chain of Memories. Mόνο στο Kingdom Hearts II είχε ένα σχετικά μεγαλύτερο ρόλο στο παιχνίδι, αφήνοντας όμως και πάλι αρκετά πράγματα για το παρελθόν του στην αφάνεια.

Αυτό το κενό έρχεται να συμπληρώσει το Kingdom Hearts - 358 / 2 Daysthree five eight days over two)  που μας διηγείται τις 358 μέρες που έζησε ο Roxas από την γέννησή του, την εισχώρηση του στο Organization XIII ως και την αποχώρησή του αργότερα.

Το παιχνίδι βασίζεται πάνω σε αποστολές που ο Roxas αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας. Είτε μόνος του, είτε μαζί με κάποιο άλλο μέλος του οργανισμού. Κάθε αποστολή διαρκεί μία μέρα, αλλά παρόλο που ο τίτλος του παιχνιδιού μιλάει για 358 μέρες, σε μερικά σημεία οι μέρες κυλούν μαζεμένες και γρηγορότερα. Το όλο σύστημα των ημερών / αποστολών του παιχνιδιού κόβει την ιστορία σε «επεισόδια» και δημιουργεί αρκετές μονότονες ρουτίνες πριν και μετά από κάθε αποστολή. Οι αποστολές γίνονται κυρίως στην Twilight Town αρχικά με περισσότερους κόσμους να εμφανίζονται αργότερα, χωρίς την προσθήκη κάποιου καινούργιου κόσμου, παρόλα αυτά.

Το παιχνίδι επικεντρώνεται περισσότερο στον Roxas και τον Organization XIII. Μοναδικός καινούργιος χαρακτήρας είναι η Xion, το 14ο μέλος του οργανισμού, για το οποίο ποτέ δεν είχε αναφερθεί τίποτα ως τώρα. Όσον αφορά τους crossover χαρακτήρες, ίσως με την εξαίρεση του Mog, άλλοι χαρακτήρες από τον κόσμο των Final Fantasy δεν κάνουν κάποια εμφάνιση, αντίθετα μερικοί Disney ήρωες ξανά επιστρέφουν, παρόλα αυτά μια και σκοπός του Organization XIII είναι να κινείται στις σκιές, αποφεύγεται τις περισσότερες φορές οποιαδήποτε απευθείας επίδραση μαζί τους. Αρκετές φορές το παιχνίδι σε αναγκάζει να κρύβεσαι να να προσπαθείς να μην γίνεις αντιληπτός από τους αυτόχθονες του κάθε κόσμου, κάτι που δίνει μια ενδιαφέρουσα αλλαγή στο gameplay (Metal Gear Hearts!!).


Κατά την διάρκεια του παιχνιδιού υπάρχουν αρκετές αναφορές για την εξέλιξη των προηγουμένων παιχνιδιών, και κυρίως του Chain of Memories. Το 358/2 τοποθετείται χρονολογικά να αρχίζει στα 2/3 του πρώτου Kingdom Hearts, ένα μέρος του να εξελίσσεται παράλληλα με το Chain of Memories και να συνεχίζει μετά από αυτό και πριν το Kingdom Hearts II. Το να έχει παίξει κάποιος τα προηγούμενα παιχνίδια ίσως δεν είναι υποχρεωτικά απαραίτητο, αλλά θα βοηθήσει να βγει νόημα από κάποιους διαλόγους.

Στο τεχνικό τομέα το παιχνίδι τα καταφέρνει πολύ καλά να (ξανά) παρουσιάσει τους γνώριμους κόσμους από το Kingdom Hearts II με πολύ μεγάλη λεπτομέρεια. Σίγουρα κάτι αξιοθαύμαστο για τα τεχνολογικά δεδομένα του DS. Παρόλα αυτά αρκετές φορές δίνεται η αίσθηση πως οι κόσμοι παρά είναι μεγάλοι για την μικρή οθόνη του DS. Ίσως λόγω του ότι μεταφέρθηκαν από το μεγάλο αδερφό του PS2 όπου φτιάχτηκαν με το σκεπτικό ενός παιχνιδιού που θα παίζεται στην τηλεόραση και όχι στην οθόνη κάποιου φορητού.
Ο ηχητικός τομέας δυστυχώς θυμίζει ξανά ζεσταμένο φαγητό, μια και δεν προσφέρει τίποτα καινούργιο. Όλο το soundtrack του παιχνιδιού είναι παρμένο από το Kingdom Hearts II, κάτι όχι απαραίτητα άσχημο, αλλά σίγουρα όχι και ιδιαίτερα καινοτομικό.
Ο χειρισμός αν και ικανοποιητικός έχει αρκετά σημεία που χρειάζονται εξοικείωση. Για παράδειγμα επιστρέφοντας πάλι στους κόσμους του παιχνιδιού, η κίνηση με τον σταυρό κατεύθυνσης, μπορεί μεν να είναι ικανοποιητικά λειτουργική αλλά είναι σίγουρα κάπως πιο άβολη όταν κάποιος έχει ήδη συνηθίσει στους ίδιους κόσμους να έχει περισσότερο έλεγχο με αναλογικό μοχλό.
Τέλος, η κάμερα αρκετές φορές ίσως δημιουργήσει προβλήματα. Σίγουρα μπορεί να κινηθεί με την οθόνη αφής, κάτι που βρίσκω όμως εντελώς άβολο από την στιγμή που το παιχνίδι παίζεται μόνο με τον κλασικό τρόπο του σταυρού + πλήκτρων. Το πλήκτρο R εστιάζει μεν την κάμερα πάντα πίσω από τον Roxas, μερικές φορές όμως αυτό δεν αρκεί, μια και δεν υπάρχει κάποιος εύκολος και γρήγορος τρόπος να κοιτάξεις προς τα πάνω ή προς τα κάτω (που λόγω των μεγάλων κόσμων και της μικρής οθόνης δεν είναι σπάνιο) χωρίς να πρέπει να βγάλεις το stylus και να κινήσεις την κάμερα με την οθόνη αφής.

Στα καινοτομικά σημεία του παιχνιδιού βρίσκεται το σύστημα με τα πάνελ που αν και έχει ξανά εμφανιστεί σε RPG πρώτη φορά εφαρμόζεται σε παιχνίδι της σειράς Kingdom Hearts. Ο Roxas έχει ένα συγκεκριμένο αριθμό «κουτιών» όπου μπορεί να εγκαταστήσει όπλα, εξοπλισμό ξόρκια, level up κτλ. το καθένα από αυτά απαιτεί συγκεκριμένο χώρο. Παίζοντας τις διάφορες αποστολές ξεκλειδώνονται περισσότερα «κουτιά» ώστε να μπορεί ο χαρακτήρας να αυξάνει τις ικανότητές και δυνάμεις του. Επίσης το παιχνίδι πηγαίνει αυτό το σύστημα ένα επίπεδο παρά πέρα με την προσθήκη της δυνατότητας σύνδεσης των περιεχομένων των κουτιών μεταξύ τους ή με άλλα αντικείμενα για να αυξηθεί η ιδιότητά τους ή να δημιουργηθούν νέες ικανότητες. Όλο αυτό το σύστημα προσδίδει στοιχεία στρατηγικής στα σταστιστικά του παίκτη, μια και δεν απαιτείται μόνο level up για να γίνει καλύτερος, αλλά σκέψη για την πιο κατάλληλη χρήση και συνδυασμό των πάνελ.

Αν και στους άλλους τομείς ίσως το 358 / 2 ανακυκλώνει πολύ ήδη υπάρχων υλικό από το KH II, η ιστορία του ίσως είναι από τους κυρίους λόγους που κάποιος θα θέλει να το παίξει έχοντας ήδη παίξει τα προηγούμενα παιχνίδια. Θα χρειαστεί πάντως υπομονή, μια και δεν αποκαλύπτονται όλα γρήγορα και το παιχνίδι έχει γενικά έναν αργό ρυθμό με τις αποστολές και λίγο βαρετές επαναλήψεις κάποιον συγκεκριμένων θεμάτων (σχετικά με την κατοχή ή όχι καρδιάς).

Αντίθετα με το προηγούμενο παιχνίδι σε φορητό σύστημα (Chain of Memories) το οποίο λόγω της ιστορίας του παρουσίαζε μεν ενός είδους επανάληψη του Kingdom Hearts (για όσους δεν το είχαν παίξει πριν) αλλά έδινε ταυτόχρονα και αρκετά παραπάνω για να μείνουν ευχαριστημένοι αυτοί που το είχαν παίξει ήδη, το 358 / 2 δεν νομίζω πως ενδεικνύεται για κάποιον που δεν έχει ξανά ασχοληθεί με την σειρά ποτέ. Και αυτό όχι μόνο λόγω της ιστορίας που μερικές φορές για την κατανόησή της απαιτεί γνώση των γενομένων, αλλά και ίσως λόγω της ίδιας της δομής του με τις αποστολές που πιθανόν να κάνουν κάποιον να βαρεθεί και να χάσει το ενδιαφέρον του αρκετά νωρίς. Προτείνεται κατά τα άλλα σε όλους όσους απόλαυσαν τα προηγούμενα παιχνίδια και διψούν για ακόμη περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον Roxas, τον Organization XIII και γενικά τον κόσμο του Kingdom Hearts.


Μέρα #95



Play-Asia.com - Buy Video Games for Consoles and PC - From Japan, Korea and other Regions

9/10/09

It is f#μπιιιπ# charging!


Πολλές φορές έχω διαβάσει σε άρθρα και ειδήσεις για έρευνες και πειράματα επιστημόνων σχετικά με την δυνατότητα επαναφόρτισης φορητών συσκευών χωρίς καλώδια, από απόσταση ακόμη και αυτόνομη επαναφόρτιση από ραδιοκύματα! Το παραπάνω προϊόν φαίνεται να είναι πάντως το πιο κοντινό σε όλα αυτά που υπάρχει στο παρών. Αν και δεν είναι τόσο μαγικό όσο φαίνεται στο βίντεο. Όπως εξηγεί το site της εταιρίας του, η κάθε συσκευή που θα φορτιστεί χρειάζεται ένα ειδικό δέκτη ο οποίος «κουμπώνει» στο κάτω μέρος της συσκευής και πρέπει να συνδεθεί με την εισαγωγή ρεύματος της συσκευής για να μπορεί αυτή να φορτιστεί. Δέκτες υπάρχουν για τις περισσότερες γνωστές φορητές συσκευές όπως επίσης και ένας universal με τα γνωστά βυσματάκια για ακόμη περισσότερες συσκευές....

Επίσημο Site:
http://www.powermat.com/

6/10/09

Kirby Super Star Ultra


Και μετά από πολύ καιρό αναμονής, σε σχέση με Ιαπωνία και Αμερική, (κάτι σαν τον «παλιό καλό καιρό») κυκλοφόρησε στα μέσα του Σεπτέμβρη και στην Ευρώπη το port του αρκετά καλού Kirby Super Star από το SNES.

Το παιχνίδι αποτελεί μια συλλογή μίνι παιχνιδιών και κλασικών platform παιχνιδιών Kirby. Ένα από αυτά αποτελεί μάλιστα remake της πρώτης περιπέτειας του Kirby στο Gameboy (Kirby's Dreamland), αυτήν την φορά με την προσθήκη χρώματος και της δυνατότητας αντιγραφής των δυνάμεων των αντιπάλων του «ροζ σίφουνα».


Εκτός από τα μίνι παιχνίδια της SNES έκδοσης έχουν προστεθεί και τρία καινούργια που παίζονται μόνο με την οθόνη αφής. Γενικά τα παιχνίδια αν και αποτελούν ένα ευχάριστο διάλειμμα από τα κυρίως παιχνίδια δεν κρατάνε το ενδιαφέρον για πολύ ώρα. Εκτός φυσικά αν τα παίξει κανείς με φίλους όπου υποστηρίζονται μέχρι 4 παίκτες ταυτόχρονα με μόνο ένας να απαιτείται να έχει το παιχνίδι. Τα υπόλοιπα «κεντρικά» παιχνίδια αρχίζουν από αρκετά απλά και γρήγορα ως σε πολύ πιο δύσκολα που απαιτούν αρκετή ώρα για να ολοκληρωθούν 100% (φυσικά αν το επιθυμεί κάποιος αυτό...). Ως σύνολο, στους φαν του Kirby το παιχνίδι προσφέρει αρκετά για να τους κρατήσεις απασχολημένους και ευχαριστημένους. Στους μη φαν, θα αποτελέσει μάλλον μια κάπως πιο σύντομη εμπειρία αλλά σίγουρα επίσης ευχάριστη εμπειρία.

Η μεταφορά από το SNES έχει γίνει ένα προς ένα στο κύριο μέρος του παιχνιδιού με την πιο εμφανή προσθήκη να είναι τα CG βίντεο για cutscenes. Τα οποία όμως είναι αρκετά μέτριας ποιότητας, προφανώς επειδή δεν χρησιμοποιείται κάποιο codec συμπίεσης όπως γίνεται στα περισσότερα βίντεο του DS σήμερα. Περαιτέρω, στο «Great Cave Offensive» έχω την εντύπωση πως έχει γίνει αλλαγή του ονόματος τουλάχιστον ενός αντικειμένου για να αναφέρεται σε πρόσφατο παιχνίδι Kirby του DS. Τέλος, έχουν προστεθεί και πιο δύσκολες εκδόσεις των υπαρχόντων παιχνιδιών με κάποιες αλλαγές στο gameplay λόγω διαφορετικού πρωταγωνιστή (λέγε με Meta knight).

Σίγουρα αποτελεί ανακύκλωση ενός παλιού παιχνιδιού με όχι τόσο τραγικές προσθήκες για να δικαιολογεί την αγορά του σε όσους το είχαν λιώσει στο SNES, παρόλα για τους φαν της σειράς και όσους δεν είχαν την ευκαιρία να παίξουν την προηγούμενη έκδοση αποτελεί μια ιδιαίτερα ελκυστική πρόταση.

poyo!

21/8/09

Βόρεια Χ Ανατολική Θάλασσα

Ή μάλλον, Βόρεια θάλασσα και Βαλτική θάλασσα όπως είναι γνωστή η δεύτερη στην Ελληνική γλώσσα. Είχα σκεφτεί να κάνω μια λίστα από τις «7 θάλασσες» μια και ή χάρη μου έφτασε σε αυτές τις δύο, πέρα της μεσογείου... Δυστυχώς όμως οι «7 θάλασσες» δεν είναι επτά συγκεκριμένες και άλλαζαν αρκετά από την αρχαιότητα ως και σήμερα. Ή ακόμη και ανάλογα με τον πολιτισμό αναφοράς. Οπότε τρέχα γύρευε κατάσταση...

15082009307 - Share on Ovi
Στο βάθος η βόρεια θάλασσα. Βλέπετε τον τύπο στο αμάξι κάτω αριστερά; Η θάλασσα ήταν περιφραγμένη και κόστιζε η επίσκεψη της, για αυτό και δεν υπάρχει πιο κοντινή φωτογραφία...

15082009313 - Share on Ovi
Εδώ αν δεν υπήρχε η άμπωτη θα υπήρχε περισσότερη βόρεια θάλασσα για να δείξω...


16082009344 - Share on Ovi
Αντίθετα η Βαλτική, όντας πιο κλειστή θάλασσα δεν επηρεάζεται τόσο από την άμπωτη και παλίρροια. Οπότε, απολαύστε!

16082009343 - Share on Ovi
Παρά τον ήλιο όμως ήταν πολύυυυ κρύα θάλασσα... :(

14/8/09

Berlin, Berlin

Και ξάφνου πετάγεται μια πινακίδα στον δρόμο που προμηνύει πως σε 6 χιλιόμετρα δεξιά βρίσκεται το Βερολίνο. Και αναρωτιέσαι ποιος τρελός την έβαλε εκεί πέρα μια και η πρωτεύουσα της Γερμανίας είναι πολύ μακρύτερα από 6 χιλιόμετρα....

14/08/2009 - Share on Ovi

Κι όμως! Υπάρχει ακόμη ένα Βερολίνο! Πολύ μικρότερο όμως. Τώρα αν αυτό το συγκεκριμένο χωριό ονομάστηκε έτσι μόνο και μόνο για να προσελκύσει τους διερχόμενους τουρίστες στην μέση του πουθενά, δεν το γνωρίζω. Πάντως βρήκα αστείο πως ακόμη και οι δρόμοι του χωριού είναι ονομασμένοι κατά τους μεγάλους και γνωστούς δρόμους του άλλου Βερολίνου. Δυστυχώς πέρα από το όνομα δεν προσφέρει τίποτα ιδιαίτερο...

14/08/2009 - Share on Ovi

11/8/09

Kiel

Η πρωτεύουσα του κρατιδίου Schleswig Holstein, το Kiel μου έκανε εντύπωση για το πως μπορεί και συνδυάζει το χαρακτήρα μεγαλούπολης με έναν πιο ανθρώπινο και απλό χαρακτήρα που συνήθως έχουν μικρότερες πόλεις.
Στο λιμάνι του μπορεί να αράζουν πελώρια φεριμπότ που ταξιδεύουν προς τις σκανδιναβικές χώρες και την αμερική. Αλλά η πόλη του Kiel προτιμά να παρουσιάζει μίκρα σπίτια με λίγους ορόφους, διακοσμημένα εξωτερικα με κόκκινα τούβλα. Κάτι που φαίνεται να είναι τυπικό χαρακτηριστικό της ευρύτερης περιοχής. Δίπλα από τις εκκλησίες στέκονται τα ροζ σπιτάκια χωρίς να φαίνεται να ενοχλείται κανείς.
Ο ήχος ο αλμυρός αέρας της Οστζεε με τις κραυγές των γλάρων μου θύμισαν την δίκη μου μητρική πόλη. Μόνο ο καιρός ήταν αρκετά χλωμός δίνοντας μια περίεργη αίσθηση, για Αύγουστο μήνα.

2/8/09

Ōkami

Τι κάνεις σε ένα βροχερό Κυριακάτικο απόγευμα όταν γενικά έχεις πήξει από την βαρεμάρα; Το Smash Bros λόγω μεγέθους δεν αντέχεις άλλο καν να το δεις άλλο για σήμερα, και βαριέσαι να παίξεις κάτι από «τα ίδια»... Τότε ξεκινάς ένα από τα πολλά παιχνίδια που έχεις πάρει τελευταία και ακόμη δεν έχεις αγγίξει... (αυτές οι προσφορές και η έλλειψη χρόνου θα μας φάνε τελικά...)

Έτσι ξεκίνησα το Ōkami για το Wii. Αν και για ένα διάστημα είχα στην κατοχή μου την πρωτότυπη έκδοση για το PS2, πότε δεν άνοιξα την συσκευασία (έλλειψη χρόνου²) και τελικά την πούλησα όταν έμαθα για το Wii port. Το οποίο και αγόρασα αργότερα. Τώρα για το ποια έκδοση είναι η καλύτερη, είναι θέμα γούστου νομίζω περισσότερο. Η Wii έκδοση προσφέρει motion controls και κάπως πιο ζωντανά γραφικά με υποστήριξη HD τηλεοράσεων, ενώ ταυτόχρονα λέγεται πως οι μάχες έχουν γίνει κάπως χειρότερες συγκριτικά με την PS2 έκδοση και έχει αφαιρεθεί ένα βίντεο στο τέλος του παιχνιδιού. Οπότε ο καθένας διαλέγει και παίρνει!

Η λέξη Ōkami, ανάλογα το πως θα γραφτεί στα Ιαπωνικά μπορεί να σημαίνει λύκος (狼) ή μέγας θεός (大神). Κάτι που ταιριάζει πολύ καλά με την ιστορία του παιχνιδιού μια και το παιχνίδι βασίζεται στην Ιαπωνική μυθολογία και διηγείται με λίγα λόγια την τυπική ιστορία μάχης καλού - κακού και σωτηρίας του κόσμου. Πρωταγωνίστρια είναι η θεά 天照大御神, η θεά του ήλιου κατά την Ιαπωνική μυθολογία που εμφανίζεται στο παιχνίδι με την μορφή ενός λευκού λύκου. Με την βοήθεια ενός «ουράνιου» πινέλου, η Amaterasu ξανά ζωντανεύει τον κόσμο του παιχνιδιού, φέρνοντας φως και απελευθερώνοντας τον από την κατάρα του Orochi, του κακού του παιχνιδιού.

Η όλη ιστορία αλλά και το ίδιο το παιχνίδι θυμίζει λίγο Zelda. Από την γενική πλοκή της μάχης φωτός-σκότους, καλού-κακού κοκ. ως και προς το gameplay του παιχνιδιού. Επίσης το στοιχείο του λύκου που εμφανίζεται και στο πρόσφατο Twilight Princess δεν βοηθάει στο να μην γίνει σχεδόν σύγκριση 1 προς 1. Προσωπικά πιστεύω πως παρόλα αυτά το Ōkami ακολουθεί τον δικό του δρόμο, παρουσιάζοντας περισσότερο μια οπτική εμπειρία λόγω των γραφικών του και ίσως είναι άδικο να συγκρίνεται με την σειρά των Zelda.

Η οπτική απόδοση των γραφικών είναι σαφώς επηρεασμένη από την τυπική προοπτική της Ιαπωνικής ζωγραφικής τέχνης. Μοιάζει σαν όλα να έχουν ζωντανέψει μέσα από κάποιον πίνακα ή από εικόνες κάποιου Ιαπωνικού παραμυθιού ή βιβλίου μυθολογίας. Το παιχνίδι με αυτόν τον τρόπο προσφέρει μια διαφορετική εμπειρία, μην προσπαθώντας να πείσει τον παίκτη για την ρεαλιστικότητα των τοπίων του, αλλά τραβώντας τον μέσα σε έναν άλλο φανταστικό κόσμο, που οπτικά ταιριάζει απόλυτα με την ιστορία του παιχνιδιού.

Για την ώρα βρίσκομαι στο πρώτο δίωρο του παιχνιδιού, και οι εντυπώσεις είναι πολύ θετικές. Το μόνο που με ανησυχεί είναι πως σκέφτομαι γιατί να αρχίζω καινούργια παιχνίδια μια εβδομάδα πριν πάω διακοπές, καταδικάζοντας τα έτσι σε αναγκαστική παύση για ένα διάστημα μέχρι να ξανά επιστρέψω...

Περισσότερα... μπορεί σύντομα, μπορεί πάλι σε κανένα δίμηνο...

27/7/09

Super Smash Bros. Brawl (Όσο πάνε, μεγαλώνουν υπερβολικά τα ονόματα της σειράς με κάθε συνέχεια...)

Εδώ και κάτι μέρες ξανά άρχισα να ασχολούμαι με το SSBB και ξανά θυμήθηκα τον λόγο που το είχα αφήσει στην άκρη... Είναι τεράστιο!
Σίγουρα θα πάρει αρκετό καιρό για να το ολοκληρώσω. Παρόλα αυτά για κάποιο λόγο είναι ένα παιχνίδι που πάει να το παίζεις το καλοκαίρι. Ιδιαίτερα το multiplayer. Δυστυχώς δεν υπάρχει κάποιος που να παίζει μαζί μου εδώ κοντά, αλλά το online mode να είναι καλά!!

Αν τυγχάνει να το διαβάσει αυτό κάποιος που ασχολείται επίσης, είμαι ανοιχτός σε προκλήσεις! (Κάτι σαν μήνυμα σε μπουκάλι μου κάνει αυτό... Τέλος πάντων)

Poyo!

26/7/09

Ψάχνοντας Φαντάσματα...

26/07/2009 - Share on OviΥπάρχει ένας αστικός μύθος για ένα μικρό εξωκλήσι πάνω στον δρόμο το οποίο σήμερα είχα σκοπώ να οδηγήσω κάνοντας μια Κυριακάτικη εκδρομή.

Ο μύθος περιγράφει πως κάποτε μια γυναίκα πέθανε σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα σε αυτό το σημείο. Ο οδηγός του αυτοκινήτου δεν σταμάτησε να την βοηθήσει και δεν βρέθηκε ποτέ. Σύμφωνα με τον θρύλο το φάντασμα της γυναίκας παραμένει στο σημείο ψάχνοντας ακόμη αυτόν που την σκότωσε.

Τα βράδια μοναχικοί οδηγοί που περνάνε από εκεί, βλέπουν φως να καίει στο εξωκλήσι και μερικές φορές μια γυναίκα κάνει οτοστόπ. Αν σταματήσουν και την πάρουν μαζί τους, τότε εξαφανίζεται ξαφνικά μέσα από το αυτοκίνητο καθώς απομακρύνονται από το σημείο. Αν από την άλλη, δεν την πάρουν μαζί τους, τότε ξαφνικά βλέπουν στον καθρέφτη τους μια γυναίκα να κάθεται στο πίσω κάθισμα...

Εγώ δυστυχώς δεν βρήκα τίποτα. Ίσως επειδή ήταν ημέρα;

26/07/2009 - Share on Ovi 26/07/2009 - Share on Ovi

5/7/09

Endless Eight

Σίγουρα το 涼宮ハルヒの憂鬱 μας έχει συνηθίσει σε ασυνήθιστες τακτικές anime (όπως πχ. η πρώτη σαιζόν όπου τα επεισόδια παίχτηκαν όχι με τη χρονολογική τους σειρά, αλλά ανακατεμένα). Σε αυτήν την περίπτωση όμως ίσως είναι λίγο υπερβολικό...

Το δεύτερο επεισόδιο της δεύτερης σαιζόν της σειράς παρουσιάζει τους πρωταγωνιστές να τρέχουν από εδώ και από εκεί πίσω από την Haruhi για να να κάνουν όσο τον δυνατόν περισσότερα πράγματα στις καλοκαιρινές διακοπές τους. Όλα καλά ως εδώ, τίποτα το ασυνήθιστο (που από μόνο του αυτό γίνεται κάτι το ασυνήθιστο για αυτήν την σειρά... ). Κάποιοι ίσως θα μπορούσαν να γκρινιάξουν επειδή κάτι έλειπε από το επεισόδιο. Που είναι οι αλλόκοτες κοσμοσυνταραχτικές καταστάσεις που προκαλεί η Haruhi εν αγνοία της; Ες τώρα δεν έγινε τίποτα. Εδώ έρχεται το τρίτο επεισόδιο...

Όχι! Εκ πρώτης όψεως δεν γίνεται κάτι το συνταρακτικό στο τρίτο επεισόδιο... Απλώς με το που αρχίζει σκέφτεσαι, «χμμ, αυτό το έχω ξανά δει...» Και αφού πρώτα ξανά ελέγχεις αν κατέβασες το σωστό επεισόδιο ή το ίδιο για δεύτερη φορά, συνειδητοποιείς πως το τρίτο επεισόδιο είναι (σχεδόν) το ίδιο με το δεύτερο. Και εδώ έρχεται καπάκι η αλλόκοτη κοσμοσυνταραχτκή κατάσταση που προκλήθηκε από την Haruhi εν αγνεία της... Σύμφωνα λοιπόν με την ιστορία ο χρόνος έχει κολλήσει σε μια συνεχόμενη επανάληψη των καλοκαιρινών διακοπών, εξού και η «επανάληψη» του επεισοδίου. Όλα καλά ως εδώ, λες και από μέσα σου, ένα «μπράβο» στους δημιουργούς της σειράς επειδή σκέφτηκαν κάτι το μάλλον πρωτότυπο και μη αναμενόμενο.

Ήρθε ο χρόνος όμως και για το τέταρτο επεισόδιο...! Και έχουμε πάλι... μια από τα ίδια... Ξανά επανάληψη στην ουσία. Εδώ είναι που ο θεατής αρχίζει να νευριάζει λίγο. Δεν γίνεται να περιμένεις μια ολόκληρη εβδομάδα και στο τέλος να βλέπεις μόνο ξανά μια επανάληψη με ελάχιστες διαφορές στους διαλόγους... Ως πότε θα τραβήξει άραγε αυτό το επεισόδιο με τον τίτλο Endless Eight...; Άραγε το πέμπτο θα ονομάζεται επίσης Endless Eight και θα είναι μια από τα ίδια;

I am an ACE!

Λίγο πριν τελειώσει η μπαταρία του PSP, πρόλαβα και τερμάτισα το Macross Ace Frontier! Ως τώρα ήταν μια απολαυστική εμπειρία και επανάληψη του όλου σύμπαντος του Macross από την πρώτη τηλεοπτική σειρά ως και την πρόφαστη Frontier. Αν και οι τίτλοι τέλους έπεσαν ήδη, δεν τελειώνουν όλα εδώ, μια και το παιχνίδι προσφέρει πολύ υλικό για ξεκλείδωμα.

Με λίγα λόγια:
+ Σχεδόν όλα τα Macross σε ένα παιχνίδι, με τους χαρακτήρες, τις Βαλκυρίες και τα τραγούδια από αυτά
+ Πάρα πολύ δράση σε στιλ Macross
+ Μεγάλη γκάμα από επιπλέον υλικό για ξεκλείδωμα
+ Ιδιαίτερα προσεγμένος βαθμός δυσκολίας, αν ασχοληθεί κάποιος μαζί του, δεν θα του φανεί ούτε πολύ εύκολο ή πολύ δύσκολο

- Ο χειρισμός χρειάζεται λίγη εξάσκηση για να τον συνηθίσει κανείς
- Γίνεται συχνά επανάληψη των ίδιων γραφικών τοποθεσιών σε διαφορετικές πίστες, κάτι που δεν κάνει ιδιαίτερη διαφορά στις πίστες στο διάστημα, αλλά για αυτές που βρίσκονται σε πλανήτες υπάρχουν σχεδόν μόνο 3-4 διαφορετικές εκδόσεις σε όλο το παιχνίδι
- Δεν υπάρχουν cut scenes ανάμεσα στις πίστες, μερικές φορές η ιστορία φαίνεται απλώς πηδάει από ένα γεγονός στο άλλο

ΥΓ. Θα υπάρξει και συνέχεια! Εν αναμονή λοιπόν του Macross Ultimate Frontier!
(Αναρωτιέμαι αν θα βγει και τρίτο παιχνίδι, τι όνομα θα έχει...; «Super Duper Frontier»;)