Kirby und das Magische Garn #2

Και ακριβώς όπως υπέθεσα, σήμερα με την κυκλοφορία του παιχνιδιού, μου ήρθε το μεσημέρι ένα SMS πως το πακέτο μου με περιμένει. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως το amazon.de μπέρδεψε τα δύο αντικείμενα και τα έστειλε αντίστροφα. Τέλος πάντων, παρακάτω οι φωτογραφίες από τον νέο Kirby της οικογένειας!

Kirby und das Magische Garn

Ο κανόνας στις αγορές στα online καταστήματα είναι πως, εκτός αν πληρώσεις κάτι παραπάνω για εξπρές κούριερ αποστολή, θα έχεις το προϊόν που έχεις (προ)παραγγείλει συνήθως μετά την ημερομηνία κυκλοφορίας ή και σπάνια, στην καλύτερη περίπτωση αρκιβώς στην ημερομηνία κυκλοφορίας. Ακόμη και το προϊόν σταλθεί  1-2 μέρες πριν την κυκλοφορία πότε δεν είναι σίγουρο το πόσο θα χρειαστεί στον «δρόμο» με το ταχυδρομείο. Και αν το online μαγαζί είναι σε μια άλλη χώρα τότε είναι σχεδόν σίγουρο πως θα φτάσει μετά την κυκλοφορία.

Πρώτη φορά μου συμβαίνει να έχω κάτι στα χέρια μου πριν την κυκλοφορία του. Συγκεκριμένα το Kirby und das magische Garn (ή Kirby's Epic Yarn όπως είναι γνωστό με τον αγγλικό του τίτλο) έφτασε στα χέρια μου χθες, δύο μέρες δηλαδή πριν την κυκλοφορία του, αύριο. Το αστείο στην όλη υπόθεση είναι πως το δώρο για αυτούς που έκαναν την προ-παραγγελία δεν έχει σταλθεί ακόμη όταν κανονικά αυτό ήταν το πρώτο που θα έπρεπε να έρθει στα χέρια μου. Σύμφωνα με το amazon.de αυτό θα σταλθεί σήμερα και θα μου έρθει αύριο ή μεθαύριο. Είμαι ο μόνος που σκέφτεται πως ίσως έχει γίνει κάποιο λάθος και μπέρδεψαν το παιχνίδι με το δώρο; Πιο λογικό θα μου φαίνονταν να γινόταν αντίστροφα η αποστολή αυτών των δύο...

Εις αναμονή λοιπόν ενός ακόμη λούτρινου Kirby, αυτήν την φορά όμως από μάλλινο νήμα.

Celebi Download 2011

Ένα χαρακτηριστικό κομμάτι της όλης εμπειρίας των παιχνιδιών pokémon ήταν πάντα τα διάφορα pokémon event που επέτρεπαν στους παίκτες να κατεβάσουν στο παιχνίδι τους και να αποκτήσουν κάποια pokémon που δεν μπορούν να αποκτηθούν με κάποιον άλλον. Ή σε κάποιες άλλες περιπτώσεις πρόκειται για pokémon που έχουν διαφορετικό χρώμα ή γνωρίζουν κάποιες κινήσεις που κανονικά δεν μπορούσαν να μάθουν. Αυτό το έξυπνο κόλπο μάρκετινγκ θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι ο πρόγονος των σημερινών DLC.

Λίγο πριν την κυκλοφορία των νέων εκδόσεων pokémon, η NOE ξεκίνησε να μοιράζει 3 τέτοια Pokémon μέσω της Nintendo Wi-Fi Connection. Ενώ παράλληλα ξεκίνησε διάφορα event σε πόλεις της Ευρώπης όπου δίνεται η δυνατότητα με τοπικό ασύρματο να κατεβάσει ο παίκτης το Celebi. Το αντίστοιχο μυστικό Pokémon του Mew για τις Silver/Gold εκδόσεις. Επίσης αν ο παίκτης μεταφέρει αυτά τα pokékom στις νέες Black/White εκδόσεις θα μπορεί να αποκτήσει επιπλέον μυστικά pokémon. Όχι και άσχημα...

Για όποιον ενδιαφέρει, φωτογραφίες από το Celebi Download Event που επισκέφτηκα σήμερα:

Αντίθετα με τις Pokémon Day εκδηλώσεις η συγκεκριμένη ήταν αρκετά λιτή με μόνο ένα Audi A4 με Pokémon εμφάνιση και ένα απλό σταντ να υποδηλώνουν την εκδήλωση. Παρόλα αυτά ο σκοπός εκτελέστηκε :)

Το απόλυτο βασικό flow-chart που χρησιμοποιούν οι δημιουργοί videogames για τους χαρακτήρες στα παιχνίδια τους

Σεξιστικό; Ναι. Αλλά για κάποιον λόγο πάρα πολλά παιχνίδια μου έρχονται στο μυαλό που ακολουθούν αυτήν την λογική...

Pokémon Revival...

Χρόνια μετά την πρώτη επαφή και τους καιρούς όπου τα Pokémon είχαν τον σχετικά μικρό αριθμό των 151 που επέτρεπαν τον μέσο άνθρωπο να μάθει τα ονόματα και χαρακτηριστικά τους, έβαλα στο DS πλέον το Pokémon Platinum και ξανά βούτηξα για ακόμη μια φορά σε αυτόν τον κόσμο των Pokémon...

Η αλήθεια είναι πως μετά την πρώτη φορά με τις εκδόσεις της πρώτης γενιάς οι οποίες είχαν κάτι πράγματι κάτι πρωτότυπο και καινούργιο να δώσουν ως εμπειρία, τα ακόλουθα παιχνίδια από ένα σημείο και μετά έμοιαζαν απλώς επαναλαμβανόμενα με λίγες καινούργιες προσθήκες, με περισσότερα απλώς Pokémon... Kάπου εκεί, μετά την ασημένια έκδοση σταμάτησα και εγώ να ασχολούμαι.

Την Platinum έκδοση την είχα αγοράσει εδώ και πολύ καιρό, νομίζω πως είχε μείνει σφραγισμένη στο ράφι για τουλάχιστον ένα χρόνο. Είχα σκοπό να ασχοληθώ πάλι κάποια στιγμή. Αυτή η στιγμή ήρθε εντελώς τυχαία και αναπάντεχα όταν έμαθα πως αυτόν τον καιρό τρέχει ένα event που επιτρέπει στους κατόχους μεταξύ άλλων και της Platinum έκδοσης να κατεβάσουν στο παιχνίδι τους από το internet μέσω της Nintendo Wifi Connection τα τρία θρυλικά «σκυλιά» Pokémon: Raiku, Entei και Suicune και μάλιστα σε shiny (ακόμη πιο σπάνιες) εκδόσεις. (Περισσότερες πληροφορίες εδώ) Και όταν έμαθα πως η απόκτηση αυτών των 3 ξεκλειδώνει κάτι στις πολλά υποσχόμενες για επιτέλους αλλαγή εκδόσεις «μαύρη» και «λευκή» το πήρα απόφαση. Όταν μάλιστα η διορία για το Raiku τελείωνε σε λίγες μέρες (13 Φεβρουαρίου) δεν έχασα καν χρόνο και ξεκίνησα το Pokémon Platinum!

Αν και έχουν περάσει τόσες εκδόσεις και παιχνίδια το platinum μοιάζει τόσο γνώριμο όσο και η πρώτη έκδοση (μπλε) που έπαιξα. Μετά από 5 ώρες gameplay είχα επιτέλους φτάσει στο σημείο που ξεκλείδωσα το «mystery gift» που επιτρέπει την online επικοινωνία με τους server της nintendo και κατεβάζει ανάλογα με τι event υπάρχει Pokémon. Έτσι το πρώτο από αυτά τα τρία θρυλικά Pokémon έφτασε στα χέρια μου! Τις επόμενες δύο εβδομάδες ακολουθούν και τα άλλα δύο. Και επίσης σε ένα live event στα Mc Donalds εδώ δίνεται το Celebi προς κατέβασμα. Όχι και άσχημα! Αν και πάντα προτιμούσα το Mew.... Ελπίζω να υπάρξει και για αυτό σύντομα δυνατότητα....

Από τον τίγρη στον λαγό

Και ας ελπίσουμε πως ο λαγός θα φέρει καλύτερο χρόνο!

Ευτυχισμένο κινέζικο νέο έτος!

死んで綺麗になるのと、醜くても生きてるのって

どっちが幸せなんだろうね？

Ομίχλη... :-/

Αγαπητέ μου Άι-Βασίλη...

Utada Hikaru Single Collection Vol. 2

Μετά από αρκετό καιρό αδράνειας η αγαπημένη μου jpop τραγουδίστρια, η Utada Hikaru επιστρέφει με ένα τελευταίο άλμπουμ πριν αποσυρθεί από την σκηνή για ξεκούραση. Αν και το κυρίως μέρος είναι η συλλογή από τα πιο πρόσφατα και επιτυχημένα της single, υπάρχει και ένα δεύτερο CD το οποίο περιέχει πέντε καινούργια τραγούδια! Όχι και άσχημα!

Την ίδια στιγμή βρήκα ενδιαφέρον πως η ίδια η Utada Hikaru παροτρύνει τους φαν της να μην αγοράσουν έναν δεύτερο άλμπουμ (Utada the best) που κυκλοφόρησε την ίδια χρονική περίοδο με το Single Collection Vo. 2 και περιλαμβάνει μια συλλογή από τα τραγούδια που κυκλοφόρησε στα αγγλικά στην δύση. Σύμφωνα με την ίδια:

The release of "Utada the best" is entirely against my will. I wish that my fans won't have to buy it. There's no new material in it.

Έτσι για να μάθουν οι παλιό εταιρίες να βγάζουν CD μόνο για το κέρδος!!!

Όποιος θέλει να πάρει μια γεύση από το Single Collection Vol. 2 μπορεί να το κάνει εδώ

Sega Toylets

Μετά το Dreamcast, την απόσυρση της Sega και την επικέντρωση της μόνο στο gaming software, πολλοί είναι αυτοί που εύχονται και αναμένουν κάθε μέρα την επιστροφή της πάλαι μεγάλης αντιπάλου της Nintendo στον χώρο του hardware. Μερικές φορές όμως πράγματι ισχύει αυτό που λένε πως «πρέπει να προσέχεις τι εύχεσαι».

Γιατί η Sega επιστρέφει αλλά το θέμα είναι πως; Η απάντηση στο βίντεο που ακολουθεί:



Έτσι, μπορεί το Wiimote να ήταν η αρχή, το XBOX Kinetic και το PlayStation Move να προχωράνε το όλο θέμα ένα βήμα παραπάνω, αλλά η Sega κάνει την μεγάλη επανάσταση στην διαδραστικότητα των ηλεκτρονικών παιχνιδιών.

Με μοναδική προϋπόθεση να είσαι άρρεν το φύλλο και ίσως να έχεις πιει δύο-τρεις μπύρες πριν, με το ειδικό ουρητήριο με ανιχνευτή πίεσης της Sega το μόνο «joy-stick» που πλέον χρειάζεται, το έχεις ήδη, και το παιχνίδι μπορεί να αρχίσει!


Περισσότερα εδώ:
http://www.engadget.com/2010/12/17/sega-toylets-lets-you-game-with-your-boy-bits/

The Humble Indie Bundle #2 [Ανανέωση]

Τέτοιες κινήσεις είναι πάντα καλοδεχούμενες!



Πέντε παιχνίδια, χωρίς DRM, για Windows, Mac και Linux και η τιμή; Όσο θεωρεί ο αγοραστής πως αξίζουν. Μετά την επιτυχία του «πληρώνεις όσο θέλεις» του πρώτου bundle η προσφορά συνεχίζεται και φέτος με το δεύτερο. Επίσης να σημειωθεί πως μέρος των εσόδων πάνε και σε φιλανθρωπικούς οργανισμούς.

Από τα παιχνίδια ξεχωρίζουν το Machinarium και το Braid, που νομίζω είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι θα προβούν στην αγορά του πακέτου. Πρόσφατα έγινε μάλιστα και δυνατό να συνδεθεί η αγορά του πακέτου και με το steam κάνοντας τα παιχνίδια και σε αυτήν την πλατφόρμα προσβάσιμα. Μια κίνηση που μακάρι να ακολουθούσαν και οι μεγάλες εταιρίες οικιακών κονσολών μια και μερικά από αυτά έχουν κυκλοφορήσει σε xbox live, PSN, Wii Ware... Ίσως του χρόνου με το «The Humble Indie Bundle #3»;

Η προσφορά ισχύει για 4 μέρες ακόμη, οπότε όσοι ενδιαφέρονται ας τρέξουν να προλάβουν!

http://www.humblebundle.com/ 

Ανανέωση!
Όσοι είχαν κάνει ήδη την αγορά του bundle, χθες είχαν μια ακόμη ευχάριστη έκπληξη, μια και τους δωρίστηκε επιπλέον το περσινό bundle που περιείχε έξι παιχνίδια! Για όσους δεν έκαναν ακόμη την αγορά, υπάρχει ακόμη η ευκαιρία να αποκτήσουν και τα δύο. Το μόνο που χρειάζεται είναι να πληρώσουν τουλάχιστον όσο ο μέσος όρος (αυτήν την στιγμή βρίσκεται στα 7,59$). Σε κάθε περίπτωση όποιος δεν ενδιαφέρεται για το περσινό bundle μπορεί να αγοράσει μόνο το φετινό σε ότι τιμή θέλει.  

Έχω Linux που να πάρει!!!

Όσο περισσότερο μπορεί κάποιοι noobs να τρομάζουν βλέποντας τέτοιες προκλητικές διαφημίσεις να βρίσκουν στο σύστημά τους το ένα spyware και worm μετά το άλλο τόσο πιο άκυρες φαίνονται αυτές όταν δεν χρησιμοποιείς καν windows...

Και επιμένει και από πάνω! Όταν πάτησα «Ακύρωση», έβγαλε αυτό...

Go Go Mario!

25 χρόνια και συνεχίζει....

(...να κλοτσάει γερανούς;)

Αναρτήσεις από την κατάψυξη: Rabbids Go Home

Ξεκίνησαν ως «κομπάρσοι» στο Rayman Raving Rabbids αλλά δεν χρειάστηκε και πολύ για να κερδίσουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο βγάζοντας, την άλλοτε μασκότ της Ubisoft, τον Rayman στο περιθώριο. Με ήδη τέσσερα παιχνίδια να έχουν κυκλοφορήσει και με τον πέμπτο να βρίσκεται στα «σκαριά» δεν νομίζω να υπάρχει αμφιβολία πως για κάποιον λόγο αυτά τα τρελά λαγουδάκια πουλάνε καλά για την Ubisoft.

Ξεφεύγοντας από το κλασικό στυλ της συλλογής mini game από όπου ξεκίνησε η σειρά, το Rabbids Go Home πειραματίζεται μια μια διαφορετική συνταγή αναμιγνύοντας adventure, racing και platoform στοιχεία.

Αυτήν την φορά, για κάποιον λόγο, τα λαγουδάκια έχουν την φαεινή ιδέα να πάνε στο φεγγάρι. Για να το καταφέρουν αυτό αποφασίζουν να μαζέψουν όσο περισσότερα αντικείμενα μπορούν για να δημιουργήσουν έναν «βουνό» από μπάζα που θα φτάσει μέχρι το φεγγάρι. Έτσι, ο παίκτης ξεκινά ελέγχοντας δυο λαγουδάκια που τρέχουν με έναν καρότσι του σούπερ μάρκετ σε κάθε πίστα μαζεύοντας ότι βρουν μπροστά τους. Στην διαδρομή μέχρι το τέλος κάθε πίστας όπου βρίσκεται ένα ιδιαίτερα μεγάλο αντικείμενο το οποίο έχουν βάλει στο μάτι, υπάρχουν φυσικά και κάποια εμπόδια: ένας μπόγιας, κάποιο σημείο που απαιτεί platforming, ή κάποιος μικρός γρίφος που πρέπει να λυθεί ώστε να σπάει η μονοτονία του «τρεξίματος».

Το αποτέλεσμα αυτής της μείξης δεν είναι καθόλου άσχημο. Με το συνηθισμένο χιούμορ που διακατέχουν τα λαγουδάκια γίνεται ένα ευχάριστο παιχνίδι με απλό και εύκολο χειρισμό που ο καθένας μπορεί να παίξει άνετα.

Όλα καλά ως εδώ αλλά, μετά από τέσσερις-πέντε πίστες το παιχνίδι γίνεται κάπως ανιαρό και επαναλαμβανόμενο... Πέρα από την κάπως αυξημένη δυσκολία δεν προσφέρει κάτι το ιδιαίτερο. Αφήνοντας για τον παίχτη τον μόνο λόγο για να συνεχίσει να είναι η όποια του περιέργεια για το τι θα γίνει στην απλοϊκή ιστορία που αναφέρθηκα παραπάνω.

Ως ιδέα το παιχνίδι ξεκινά σίγουρα καλά μόνο που στην συνέχεια η αρχική καλή ιδέα δεν αρκεί. Το παιχνίδι θα έπρεπε είτε να είναι λίγο πιο μικρό στην διάρκειά του ή -καλύτερα- να είχε εμπλουτιστεί με διαφορετικά θέματα στις πίστες ή και επιπλέον στοιχεία ώστε να μην γίνεται βαρετό προς το τέλος του. Για replay valute το δελεάζει κρατώντας το σκορ από τα αντικείμενα που μάζεψε ο παίχτης σε κάθε πίστα, δίνοντας την δυνατότητα να τις ξανά παίξει για να τα μαζέψει όλα. Κάτι που χρειάζεται μάλλον για το ξεκλείδωμα μιας επιπλέον πίστας μετά τον τερματισμό. Αλλά εφόσον το ενδιαφέρον μετά το πρώτο γέλιο έχει στερέψει αναρωτιέμαι κατά το πόσο αξίζει να ασχοληθεί κανείς για ακόμη μια φορά (και να σκεφτείτε πως έχω κακό όνομα στην πιάτσα για τον ολοκληρωτισμό μου στα παιχνίδια...).

Πέρα του βασικού παιχνιδιού το όλο πακέτο προσφέρει επίσης ένα ειδικό κανάλι που μπορεί να εγκατασταθεί στο Wii. Σε αυτό το κανάλι ο παίκτης μπορεί να δημιουργήσει το δικό λαγουδάκι. Επιπλέον η Ubisoft σε τακτά χρονικά διαστήματα δίνει κάποιο θέμα πάνω στο οποίο ο καθένας μπορεί να δημιουργήσει ένα λαγουδάκι και να το στείλει για να λάβει μέρος στον διαγωνισμό. Οι νικητές ψηφίζονται επίσης από το κανάλι, κάτι σαν το αντίστοιχο με τα Mii της Nintendo.

Ως σύνολο, για εμένα είναι σίγουρα ένα ευχάριστο παιχνίδι για να ασχοληθεί κανείς αλλά σίγουρα όχι κάποιο που θα αξίζει να ξανά παιχτεί μετά τους τίτλους τέλους. Ή θα το φάει η σκόνη ή θα πάρει σειρά για ebay...

Αναρτήσεις από την κατάψυξη: Zack & Wiki

Με την ευκαιρία του ξεκαθαρίσματος των παιχνιδιών που έχουν γίνει «αιώνια» στην λίστα τελείωσα τις τελευταίες μέρες και το Zack & Wiki: Quest for Barbaros' Treasure. Ένα σχετικά από τα πρώτα παιχνίδια για το Wii που προφανώς θα μείνει στην ιστορία ως ακόμη ένα ποιοτικό παιχνίδι της Capcom που δυστυχώς δεν κατάφερε να γίνει εμπορική επιτυχία.

Το παιχνίδι μας φέρνει στον ρόλο του Zack, ενός ανερχόμενου πειρατή που με την βοήθεια της Wiki, προσπαθεί να βρει τον θρυλικό θησαυρό του Barbaros. Από gameplay μεριά, έχουμε ένα point & click adventure αν και όμως με την χρήση του Wiimote δεν περιορίζεται ο παίκτης μόνο στο να δείχνει και να κάνει κλικ στην οθόνη. Σχεδόν όλες οι κινήσεις μέσα στο παιχνίδι εξομοιώνονται, οπότε ανάλογα τι γρίφο θα χρειαστεί ο παίκτης να λύσει, θα πρέπει και αντίστοιχα να ταρακουνήσει, χτυπήσει, κουδουνίσει, κόψει, ρίξει, κρεμάσει κτλ κτλ με το Wiimote. Η αναγνώριση των κινήσεων είναι σε πολύ ικανοποιητικό επίπεδο και τα πάντα λειτουργούν όπως αναμένεται.

Οι γρίφοι του παιχνιδιού ξεκινούν σχετικά απλά, αλλά κατά την διάρκεια η δυσκολία ανεβαίνει ως το αποκορύφωμα στην τελευταία πίστα. Αρκετές φορές δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να λυθεί ο γρίφος και ο παίκτης ανταμείβεται ανάλογα το πόσο έξυπνα ή γρήγορα τον έλυσε με ειδικούς πόντους που ονομάζονται HirameQ ή HQ εν συντομία, στο παιχνίδι. Τα γραφικά τα βρήκα πολύ ικανοποιητικά και συμπαθητικά, οπτικά μου φαίνεται ακόμη ως ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Wii, λόγω της απλότητας του anime στυλ γραφικών που χρησιμοποιεί και της ζωντάνιας που δίνουν χωρίς να φαίνονται επίπεδα σαν καρτούν.

Γενικά θα έλεγα πως είναι ακόμη ένα κρυφό διαμάντι της Capcom, που δυστυχώς ίσως λόγω του είδους του ή την δυσκολίας δεν είχε και την ανάλογη ανταπόκριση από το κοινό. Σε όποιον του αρέσουν οι γρίφοι το συνιστώ πάντως ανεπιφύλακτα.

Την πρώτη φορά που ασχολήθηκα το είχα απλώς τερματίσει, αυτήν την φορά  το τελείωσα 100% μαζεύοντας και όλους τους κρυμμένους θησαυρούς που υπάρχουν στις πίστες του παιχνιδιού. Τα στατιστικά μου είναι:

Και επίσης κάτι καινούργιο. Σε όποιον ενδιαφέρει μπορεί να κατεβάσει και το save μου! Από εδώ.

The future is now...?

Το τελευταίο διάστημα η 3D διασκέδαση γίνεται όλο και περισσότερο καθημερινότητα. Ιδιαίτερα στον κινηματογράφο. Η τεχνολογία υπήρχε μεν εδώ και αρκετό διάστημα, αλλά οι ταινίες περιορίζονταν μόνο σε μισάωρα ντοκιμαντέρ και «demo» ταινίες μικρού μεγέθους. Τώρα όμως, σχεδόν όλες οι ταινίες δράσης που κυκλοφορούν εμφανίζονται και σε 3D στους κινηματογράφους. Οι 3D τηλεοράσεις και ταινίες είναι επίσης γεγονός και η πρώτη 3D κονσόλα, το 3DS της Nintendo αναμένεται για τον επόμενο χρόνο. Κάτι που σίγουρα θα ακολουθήσουν και άλλες εταιρίες με τον έναν ή άλλον τρόμο.

Με όλα αυτά να ανακαλύπτονται μόλις πρόσφατα από το ευρύ κοινό, είναι εύλογο να φανταστεί κανείς πως το μυαλό δεν πάει στο «επόμενο βήμα».... Τι υπάρχει όμως πέρα της 3D εμπειρίας; Κάτι ακόμη πιο ζωντανό: ένα ολόγραμμα! Σίγουρα, είμαστε σχετικά εξοικειωμένοι με τον όρο και την σχετική θεματολογία μέσα από ταινίες επιστημονικής (και όχι μόνο) φαντασίας. Αλλά, πότε σκεφτήκαμε τελευταία φορά το πόσο εφαρμόσιμο είναι κάτι τέτοιο σήμερα, με την υπάρχουσα τεχνολογία;

Από ότι φαίνεται όλα γίνονται με το ανάλογο χρηματικό τίμημα και λίγη «τρέλα» ή διαφορετική κουλτούρα όπως κυριαρχεί στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου. Μια και το θεωρό απίθανο στην δύση να δημιουργηθεί κάποιο ψηφιακό ποπ είδωλο που θα καταφέρει ξεκινώντας την καριέρα του από απλώς μια μασκότ ενός software παραγωγής μουσικής και τραγουδιών να καταλήξει να κερδίσει τόσο φανατικό κοινό ώστε να δίνει συναυλίες για αυτό.

Ναι είναι γεγονός! Στην Ιαπωνία υπάρχει κόσμος που μεταξύ άλλων, πηγαίνει σε συναυλίες όχι μόνο για να ακούσει την ηλεκτρονική φωνή της Hatsune Miku αλλά και για να δει το ολόγραμμα της να χορεύει και να τραγουδά στην σκηνή με όλο το anime-look της μεγαλείο... Και εφόσον μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις, ένα βίντεο ίσως είναι χίλιες και μία....



Το όλο υπόβαθρο σχετικά με την κουλτούρα και τα περίεργα που συμβαίνουν στην Ιαπωνία δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση, (συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια) αλλά για κάποιον λόγο βλέποντας το κοινό της συναυλίας να είναι τόσο ενθουσιασμένο με ένα ψηφιακό είδωλο το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν η Sharon Apple...

Στο Macross Plus, υπήρχε ακριβώς μια τέτοια περσόνα αλλά εκεί η ιστορία δεν είχε ιδιαίτερα καλό τέλος. Μια και μόλις η ψηφιακή Sharon Apple απέκτησε νοημοσύνη και συναίσθηση της ύπαρξής της ψιλό φρίκαρε και πήρε τον έλεγχο ενός τεράστιου πολεμικού σκάφους και εκατοντάδων άλλων ηλεκτρονικών συσκευών στην γη, προκαλώντας χάος!

Λέτε; Το τραγούδι της Miku παραπάνω, έχει πάντως πολύ ύποπτο τίτλο....

Πηγή:
http://singularityhub.com/2010/10/20/this-rocking-lead-singer-is-a-3d-hologram-video/

The gamer!

Έχω ψιλό γίνει fanboy!

Αποκτήστε το δικό σας εδώ

Scott Pilgrim vs. the world

Συνήθως όταν ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι γίνεται ταινία, τις περισσότερες φορές έχουμε μια πατάτα και στην καλύτερη περίπτωση έχουμε κάτι το μέτριο... Τι γίνεται όμως όταν έχουμε ένα κόμικ που είναι βασισμένο στο όλο cult των ηλεκτρονικών παιχνίδιων, και έπειτα μια ταινία βασισμένη σε αυτό το κόμικ; Ένα έπος, επικής επικότητας! Ή με άλλα λόγια την ταινία Scott Pilgrim vs. the world.

Η ιστορία απλή, ο Scott είναι ένας ψιλό «looser ροκάς with no life» σε παρατεταμένη μετά-χυλοπητική περίοδο ανάρρωσης που βγαίνει ραντεβού μια μια χαριτωμένη schoolgirl κινεζούλα χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Αλλά εκεί που δεν το περιμένει, μπαίνει στην ζωή του η Ramona Flowers που το κλέβει την καρδιά. Αλλά ο δρόμος για να κερδίσει την Ramona δεν είναι εύκολος μια και καραδοκούν οι εφτά (όχι νάνοι) σατανικοί πρώην του οποίους θα πρέπει να νικήσει σε μάχες μέχρι τελικής πτώσεως. Και έτσι ξεκινά ένα υπερθέαμα που δεν θα αφήσει κανέναν gamer ασυγκίνητο... (εξαίρεση ίσως αυτούς που παίζουν WoW :P)

Ως ιδέα θυμίζει αρκετά την anime σειρά Lucky ☆ Star. Έχει αρκετές αναφορές σε γνωστά ηλεκτρονικά παιχνίδια, αλλά χρησιμοποιεί πάρα πολλά κλισέ από γενικά όλη την βιομηχανία. Τα εφέ δένουν εκπληκτικά καλά με την ταινία και τους ηθοποιούς. Με λίγα λόγια... Δεν περιγράφεται! Τρέξτε να το δείτε, κατά προτίμηση στον κινηματογράφο, το αξίζει!!!