25/6/07

Manhunt 2

Σίγουρα οι περισσότεροι που ασχολούνται έστω και περιστασιακά με ηλεκτρονικά παιχνίδια θα έχουν ακούσει τις τελευταίες μέρες για αυτό το παιχνίδι. Έναυσμα αυτής της επιπλέον διασημότητας ήταν η κατηγορηματική άρνηση να δοθεί ηλικιακή κατάταξη στο συγκεκριμένο παιχνίδι από την Βρετανική υπηρεσία, BBFC (www.bbfc.co.uk) θέτοντας το έτσι παράνομο προς πώληση στην Μεγάλη Βρετανία και Ιρλανδία. Δεύτερο "χτύπημα" προς το Manhunt 2 ήταν η κατάταξη του παιχνιδιού από την Αμερικάνικη υπηρεσία ERSB (www.ersb.org) ως "Adults Only" (μόνο για ενήλικες) σε συνδυασμό με τις δηλώσεις από Nintendo και Sony, πως είναι πολιτική των εταιριών τους να μην επιτρέπουν παιχνίδια αυτής της ηλικιακής κατάταξης να κυκλοφορήσουν στις κονσόλες τους. Μετά από όλες αυτές τις ενέργειες η Rockstar, εκδότρια του παιχνιδιού, έθεσε το Manhunt 2 προσωρινά στον πάγο, όπως η ίδια ανακοίνωσε. Μια και ουσιαστικά όπως έχουν τα πράγματα για την ώρα δεν θα ήταν δυνατό να διαθέσει το παιχνίδι ως έχει σε δύο από τις σημαντικότερες αγορές του κόσμου. Το ερώτημα είναι, έγιναν όσα έγιναν σωστά και δικαίως; Λειτούργησαν σωστά οι οργανισμοί αυτών των κρατών ή είχαμε απλώς λογοκρισία και περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης;

Πιστεύω πως δυστυχώς αν και δεν υπάρχει μια απόλυτη απάντηση, οι παραπάνω αντιδράσεις τείνουν περισσότερο προς την λογοκρισία παρά την προστασία. Και αυτό συγκεκριμένα στην περίπτωση της Βρετανίας. Στην Αμερική αν και ουσιαστικά δεν υπάρχει κάποια διαφορά στο αποτέλεσμα, μια και πολλά καταστήματα αρνούνται να διαθέσουν προς πώληση ηλεκτρονικά παιχνίδια με περιεχόμενο που έχει λάβει τον χαρακτηρισμό ΑΟ (Adults Only / μόνο για ενήλικες) από την ERSB καθώς επίσης και η Sony και Nintendo δήλωσαν πως δεν θα επέτρεπαν έτσι και αλλιώς ένα παιχνίδι με τέτοιο χαρακτηρισμό να κυκλοφορήσει στις κονσόλες τους. Σε αυτήν την περίπτωση έχουμε ιδιωτικές επιχειρήσεις που έχουν το κάθε δικαίωμα να αποφασίζουν την πολιτική τους για το τι παιχνίδια επιθυμούν να διαθέτουν προς πώληση ή να επιτρέπουν να κυκλοφορούν στις κονσόλες τους.

Στην Βρετανία όμως ο κρατικός οργανισμός BBFC αντίθετα με τον αντίστοιχο Αμερικάνικο, αρνήθηκε να κατατάξει το παιχνίδι σε κάποια ηλικιακή κατηγορία, απαγορεύοντας το ουσιαστικά με αυτήν την ενέργεια από την χώρα, χαρακτηρίζοντάς το υπερβολικά βίαιο. Σίγουρα δεν έχουν άδικο. Το πρώτο παιχνίδι ήταν βίαιο και η συνέχειά του δεν αναμένονταν διαφορετική. Παρόλα αυτά είναι λίγο οξύμωρο όταν εξίσου και πιθανόν ακόμη και περισσότερο βίαιες εικόνες, κακόγουστες και χωρίς κάποια λογική ή σκοπό σε άλλα μέσα, όπως ο κινηματογράφος, ποτέ δεν είχαν πρόβλημα απαγόρευσης στην ίδια χώρα παρά σε άλλες χώρες με ολοκληρωτικά θεοκρατούμενα καθεστώτα που έτσι και αλλιώς λογοκρίνουν το κάθε τι. Έτσι έχουμε μια άδικη μεταχείριση με δύο σταθμά και κανόνες όσον αφορά την ελευθερία έκφρασης σε ηλεκτρονικά παιχνίδια και άλλα μέσα.

Ακόμη και σε χώρες που θεωρούνται πως βρίσκονται "μπροστά" υπάρχει ένα ταμπού όσον αφορά την ελευθερία έκφρασης στα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ένας λόγος για αυτό πιθανόν να είναι πως δεν έχουμε ξεπεράσει τόσο το κλισέ που θέλει τα ηλεκτρονικά παιχνίδια να είναι ασχολία των παιδιών. Διάβασα όχι λίγες φορές σε Ελληνικό αλλά και ξένο ηλεκτρονικό τύπο σχετικά με ηλεκτρονικά παιχνίδια το συγκεκριμένο παράδειγμα με το συγκεκριμένο παιχνίδι στην συγκεκριμένη κονσόλα Wii του τι θα σκεφτούν οι γονείς όταν δουν το παιδί τους στο σαλόνι να πνίγει κάποιον στο ηλεκτρονικό παιχνίδι κάνοντας την κίνηση με το Wiimote και Nunchuck.

Δεν μπορώ να καταλάβω με ποια λογική γίνεται πάντα αυτό το παράδειγμα. Το Manhunt 2 ποτέ δεν είχε σκοπό να προωθηθεί σε παιδιά. Εξ αρχής ήταν ένα παιχνίδι με δημογραφικό και αγοραστικό κοινό ενήλικες. Αν το συγκεκριμένο παιχνίδι φτάσει στα χέρια ενός παιδιού δεν φταίει το παιχνίδι το ίδιο αλλά κάποιος άλλος που συνήθως αδιαφορεί και αγνοεί, είτε λέγεται γονιός, είτε πωλητής είτε κράτος.

Αλλά και πέρα του συγκεκριμένου παιχνιδιού. Γιατί είναι αυτή η εικόνα μόνο σε συνδυασμό κάποιου ηλεκτρονικού παιχνιδιού τόσο φοβερή; Χρόνια πριν τα ηλεκτρονικά παιχνίδια δεν έπαιζαν τα παιδιά πόλεμο χρησιμοποιώντας πιστόλια, σπαθιά και μαχαίρια;

21/6/07

>> FF >>


FF όπως λέμε Final Fantasy αλλά και Fast Foreward... Μετά από αρκετούς μήνες (ασχολίαστο! :P ) τελείωσα το Final Fantasy I στο GBA. Μετά από 25 ώρες και 49 λεπτά παιχνιδιού συνολικά τελείωσα τον πρώτο σταθμό στο να παίξω όλα τα Final Fantasy ως το 10ο... Τα στατιστικά στο τέλος του παιχνιδιού, οι 4 πολεμιστές τους φωτός έφτασαν στο επίπεδο 96, από χρήματα καλά πάμε με 999999 Gil, και το Beastiary ολοκληρωμένο κατά 94%... Επίσης τελείωσα και τα 4 προαιρετικά μπουντρούμια του παιχνιδιού, πολεμώντας αρχηγούς από άλλα Final Fantasy... To Shinryuu του FF5 ήταν το δυσκολότερο...

Τώρα πλέον έχω ήδη αρχίσει το Final Fantasy II και πολεμάω μαζί με τους αντάρτες υπό την καθοδήγηση της Πριγκίπισσας Χιλντα, ενάντια της αυτοκρατορίας της Palamecia...

Επίσης έφτιαξα ένα banner που δείχνει σε ποιο Final Fantasy βρίσκομαι αυτήν την στιγμή. Το πρόσθεσα στην δεξιά στήλη του blog ;)

19/6/07

Καλοκαιρινή Βόλτα

Μια και επιτέλους ήρθε το καλοκαίρι για καλά, είπα χθες να κάνω μια αρκετά μεγάλη περιπλάνηση στην πόλη.... (19 χμ. παρακαλώ!)

Αν και λίγα σύννεφα στον ουρανό σχεδόν όλη την μέρα είχε ηλιοφάνεια!


Μετά από αυτήν την φωτογραφία έπρεπε να... τρέεεεεξωωωωωω! ;)


Δεν ήταν λίγοι αυτοί που στάθηκαν σε συντριβάνια για να δροσιστούν.


Πλέον στα Starbucks ο καφές γίνεται προσωπικά ειδικά για εσάς ανάλογα με τα μέτρα σας και έχει και το όνομά σας πάνω του!


Ήρεμο και ήσυχο το απομεσήμερο στα Starbucks


Περπατώντας...


Λίγο σκοτεινή βγήκε η φωτογραφία...


Προσοχή μην πέσετε!


Η ένωση οπωρολαχανοπωλητών σας παρουσιάζει το ακόλουθο κοινωνικό μήνυμα...


Δεν μπόρεσα να αντισταθώ!

9/6/07

君が空だった

Airから、『そら』と言うのカラスとちょっと同じ見たいね... けど、あれはお仕事でとても下手です :( それ以外ものは、もう夏の季節ですよ!あたたかい太陽、涼みの夕風、冷たいドリンク... 気持ちがいいね。そして、僕は急にこの歌が思い出した。

・・・抱きしめてよ。心が消えてしまいそうでこわくて・・・

21/5/07

Hameln - Rattenfängerstadt

Μια φορά και ένα καιρό... η μάλλον τον καιρό του 1284 ένα χωριό της Γερμανίας υπέφερε από επιδρομή αρουραίων. Μια μέρα εμφανίστηκε ένας περίεργος ξένος, ντυμένος με φανταχτερά χρωματιστά ρούχα. Ο ξένος παρουσιάστηκε ως κυνηγός αρουραίων και πρόσφερε τις υπηρεσίες του στους χωρικούς έναντι αμοιβής. Οι κάτοικοι του χωριού συμφώνησαν να τον πληρώσουν σε χρυσό εφόσον καταφέρει να τους σώσει από τα ποντίκια. Ο ξένος άρχισε να παίζει μουσική με μια φλογέρα και ξαφνικά όλα τα ποντίκια και οι αρουραίοι σαν μαγεμένα άρχισαν να τον ακολουθούν. Ο ξένος αφού έκανε μια γύρα στην πόλη, οδήγησε τα ποντίκια στον ποταμό έξω από την πόλη όπου ακολούθησαν και τελικά πνίγηκαν όλα. Όταν γύρισε στην πόλη για να παραλάβει την ανταμοιβή του οι χωρικοί αρνήθηκαν να τον πληρώσουν. Ο ξένος έφυγε... Λίγες μέρες αργότερα όμως ξανά επέστρεψε. Τότε έπαιξε πάλι την φλογέρα του, αυτήν την φορά όμως άρχισαν να τον ακολουθούν τα παιδιά του χωριού. Όλα τα παιδιά του χωριού τον ακολούθησαν έξω από την πόλη, μέσα σε μια σπηλιά. Έκτοτε δεν ξανά επέστρεψαν...

723 χρόνια αργότερα, έφτασα και εγώ σε αυτό το χωριό, που πλέον έγινε πόλη...

Μέσα στην πόλη έχουν στηθεί σημεία-σταθμοί με πληροφορίες για τα μέρη που πέρασε ο κυνηγός των αρουραίων

Η κεντρική πλατεία του Hameln.

Στα χνάρια του κυνηγού των αρουραίων!

Ευτυχώς η πόλη του Hamlen έχει ζωγραφίσει στο πεζοδρόμιο ποντίκια που δείχνουν την διαδρομή του μέσα στην πόλη.

Από εδώ πέρα πέρασε ένας στρατός από ποντίκια και αρουραίους...

...και από εδώ επίσης!

Ο οίκος του κυνηγού αρουραίων (Rattenfängerhaus). Ένα παλιό κτίριο όπου πάνω του σε μια πλακέτα μνημονεύεται για πρώτη φορά η διάσημη ιστορία.

Σήμερα λειτουργεί ως εστιατόριο. Σπεσιαλιτέ του οι ουρές αρουραίων!

Εσωτερική διακόσμηση του εστιατορίου.

Ακόμη μια άποψη της πόλης. Δυστυχώς το Hameln έχει αρκετά εργοτάξια αυτήν την περίοδο.

Καμπαναριό.

Η κεντρική πλατεία από την αντίθετη πλευρά.

Έρημος δρόμος.

Λίγο πριν το τέλος της παλιάς πόλης.

Kassel - Documenta Stadt

Από την Ελληνική Wikipedia:
Το Κάσελ (γερμ. Kassel, έως το 1926 επίσημα Cassel) είναι πόλη της κεντρικής Γερμανίας, χτισμένη στον ποταμό Φούλντα στο βόρειο τμήμα του κρατιδίου της Έσσης. Είναι η πρωτεύουσα της διοικητικής περιοχής του Κάσελ (Regierungsbezirk) και του ομώνυμου νομού (Kreis). Η πόλη έχει 199.173 κατοίκους (Απρίλιος 2006) και καλύπτει μια έκταση 106,79 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Το Kassel φημίζεται για τις εκθέσεις τέχνης Documenta.

Φτάνοντας στην Kassel!

Οι πρώτες εικόνες μέσα στην πόλη

Ο πορτοκαλόκηπος (Orangerie)


Κανάλι με νερό στον πορτοκαλόκηπο

Ποδηλάτες...

Μια κοντινή φωτογραφία του κτηρίου στην μέση του κήπου

Ένα ωραίο σπίτι. Όποιος βρει τον λόγο που το φωτογράφησα κερδίζει γλειφιτζούρι :P

Μια γέφυρα στον ποταμό Fulda που διασχίζει την πόλη.

Σε όλη την πόλη υπάρχουν διάσπαρτες κιτς κατασκευές λόγω της Documenta, έκθεσης τέχνης που γίνεται στην Kassel


Το νόημα της συγκεκριμένης κατασκευής δεν κατάφερα να το βρω...


Η κεντρική αγορά.

Königs Galerie, εμπορικό κέντρο (με ένα πολύ καλό ιταλικό ρεστοράν).

Κοιτάζοντας προς τα πάνω μέσα στο Kö Galerie

Ξενοδοχείο με πισίνα και εξέδρα για βουτιές στην ταράτσα, έξω από τον κεντρικό σταθμό.

Στο εσωτερικό του σταθμού.

Έργα για υπογειοποίηση του τραμ.

Προαστιακό τραμ (ναι υπάρχει και τέτοιο!)

Μια δόση ανατολικού αέρα κοντά στον κεντρικό σταθμό.

Και το τοπικό Moulin Rouge.

Ένα πάρκο με.... τάφους!

Σκάλες...

Το πάρκο με τα λαγουδάκια από την πλευρά του δρόμου.


Το πάρκο με τα λαγουδάκια στο Weinberg.


Βλέποντας προς τα έξω.

Και τα λαγουδάκια εν δράση! Από την καταμέτρηση του πληθυσμού έφτασα στο συμπέρασμα πως το βράδυ γίνεται της ...λαγούδας (και όχι μόνο) το κάγκελο εκεί πέρα...

Ένα κτίριο κοντά στο πάρκο.

City Point, ακόμη ένα εμπορικό κέντρο.

Πεινάμε!!

Κατευθυνόμενοι προς τον Ηρακλή, ένα μνημείο που χτίστηκε πάνω στην πλαγιά ενός βουνού στα όρια της πόλης.

Η πύλη των λεόντων. Έχουμε ακόμη αρκετό δρόμο για τον Ηρακλή.

Ανηφορίζοντας...

Λίγο ακόμη...
(Δυστυχώς ο Ηρακλής ήταν με σκαλωσιές και δεν φαίνεται)

Στην βάση του μνημείου είναι μια λίμνη όπου καταλήγει το νερό που πέφτει από την κορυφή

Ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια για τον Ηρακλή. Στα μισά του δρόμου.

Η θέα 515 μέτρα ψηλότερα.

Και μια νυχτερινή φωτογραφία με τα κορίτσια στην δουλειά...