 |
| Πηγή: Kotaku |
23/9/10
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με τα ηλεκτρονικά παιχνίδια της παρούσας γενιάς...
21/9/10
Kingdom Hearts: Birth by Sleep
Μία από τις αναμενόμενες κυκλοφορίες του Σεπτέμβρη φέτος ήταν το επόμενο κομμάτι της σειράς Kingdom Hearts, που αυτήν την φορά μας πηγαίνει στον παρελθόν εξιστορώντας τα γεγονότα που έγιναν και οδήγησαν στην αρχή της περιπέτειας του Sora και των φίλων του στο πρώτο παιχνίδι. Το παιχνίδι χωρίζεται σε τρία μέρη με κάθε μέρος να διηγείται την ιστορία από την πλευρά του καθένα εκ των τριών χαρακτήρων του παιχνιδιού: Terra, Ventus και Aqua.
Γενικά είμαι αρκετά ευχαριστημένος από το παιχνίδι. Η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα παρά τους πιασάρικους και σχεδόν κλισέ, πλέον, διαλόγους. Στο σύστημα μάχης έχει πέσει πολύ καλή δουλειά και γενικά το παιχνίδι παίζεται ευχάριστα. Αλλα.... για κάποιο λόγο πριν καλά-καλά ξεκινήσω στο παιχνίδι, ήδη με είχε εκνευρίσει! Και αυτό λόγω της «install data» επιλογής.
Η συγκεκριμένη επιλογή είναι προαιρετική μια και δεν απαιτείται για να «τρέξει» το παιχνίδι αλλά και χωρίς αυτήν οι χρόνοι φορτώματος από το UMD είναι υπερβολικά μεγάλοι! Οπότε, νομίζω πως γίνεται σχεδόν υποχρεωτικό να εγκαταστήσει ο παίκτης κάποια αρχεία στο memory stick του PSP.
Η ιδέα κάθε άλλο παρά κακή είναι αφού εκτός από τους μικρότερους χρόνους φορτώματος έχει ως αποτέλεσμα να ακούγεται λιγότερο και το (για εμένα τουλάχιστον) εκνευριστικό «γουργουρητό» του UMD. Πιθανόν να βοηθάει και σε επιμήκυνση της διάρκειας της μπαταρίας μια και το UMD drive, το οποίο απαιτεί αρκετή ενέργεια, δεν δουλεύει συνέχεια. Χωρίς πολύ σκέψη, το πρώτο πράγμα που έκανα αφού έβαλα το δισκάκι μέσα στο PSP ήταν να επιλέξω την εγκατάσταση. Η οποία πριν να αρχίσει, προτρέπει να συνδέσεις το PSP στο ρεύμα για να μην τελειώσει η μπαταρία κατά την διάρκειά της. Αλλά μια και η μπαταρία μου ήταν φαινομενικά γεμάτη (και οι 3 μπάρες γεμάτες), συνέχισα χωρίς να το συνδέσω στην πρίζα. Όλα φαίνονταν να είναι εντάξει, όμως με το που άρχισε η εγκατάσταση βγήκε αμέσως ένα μήνυμα σφάλματος πως δεν μπορεί να ολοκληρωθεί επειδή το επίπεδο της μπαταρία είναι χαμηλό!
Έτσι, αποφάσισα να παίξω πρώτα λίγο, μέχρι να τελειώσει η μπαταρία και μετά καθώς θα το φορτίζα θα ξανά δοκίμαζα με την εγκατάσταση. Εφόσον θα είναι στην πρίζα, σκέφτηκα, πως δεν θα υπάρχει πρόβλημα. Στην πράξη όμως αποδείχτηκε το αντίθετο... Παρά την πρίζα το παιχνίδι πάλι δεν έκανε την εγκατάσταση, παραπονούμενο πως το επίπεδο της μπαταρίας είναι χαμηλό!! Μην έχοντας άλλη επιλογή, άφησα το PSP κλειστό να φορτίζει. Αργότερα όταν η φόρτιση είχε τελειώσει, το έβγαλα από την πρίζα, το άνοιξα και έκανα μια ακόμη προσπάθεια για την εγκατάσταση.... Αλλά και πάλι τζίφος.... Το γνωστό σφάλμα με την μπαταρία δεν άφηνε να τελειώσει η εγκατάσταση. Ή μάλλον, δεν την άφηνε καν να αρχίσει! Τελικά όπως αποδείχτηκε πρέπει και η μπαταρία να είναι γεμάτη αλλά και το PSP να είναι συνδεμένο στο ρεύμα.... Μόνο έτσι κατάφερα να κάνω την εγκατάσταση. Κάτι που βρίσκω ιδιαίτερα ανόητο και μη πρακτικό. Και η τσιγκουνιά της sony στο μήκος του καλωδίου δεν βοηθά τα πράγματα... Είναι τόσο κοντό (μόλις 1μ. / συγκριτικά το καλώδιο του DS είναι 2μ. και του κινητού μου 1,75μ) που σε αναγκάζει να πρέπει να καθίσεις υπερβολικά κοντά σε μια πρίζα και όχι αναπαυτικά στον καναπέ ή μια καρέκλα για να μπορείς να το χειριστείς / να παίξεις...
Αλλά εντάξει, ας μην είμαι παραπονιάρης. Την εγκατάσταση την κάνεις μόνο μια φορά και τελείωσε. Δεν είναι τόσο τραγικό που υπήρχαν κάποια μικρά προβλήματα με αυτήν... Αλλά(2).... Για κάποιον λόγο, παρά την εγκατάσταση το παιχνίδι δεν φαίνεται να φορτώνει καθόλου πιο γρήγορα... Το UMD ακούγεται το ίδιο συχνά όπως και πριν και οι χρόνοι φορτώματος παραμένουν πολύ μεγάλοι... Προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου πως είναι μόνο η ιδέα μου και το παιχνίδι σίγουρα φορτώνει έστω λίγο πιο γρήγορα, είχα ήδη παίξει μερικές ώρες ως που, στο μενού του παιχνιδιού ανακάλυψα ένα υπό-μενού που λέγονταν «config». Εκεί πέρα εκτός από τις κλασικές ρυθμίσεις για την κάμερα, χάρτες κτλ που υπάρχουν σχεδόν στα περισσότερα παιχνίδια, υπήρχαν και κάποιες επιλογές περισσότερο «τεχνικού τομέα». Μεταξύ άλλων υπάρχει η δυνατότητα να αυξηθεί ο αριθμός των χρωμάτων και η ταχύτητα του επεξεργαστή. Και μια ακόμη τρίτη επιλογή για το αν το παιχνίδι θα φορτώνει μόνο από το UMD ή αν θα χρησιμοποιεί επίσης και τα δεδομένα που εγκαταστάθηκαν... Μπίνγκο! Ενεργοποιώντας αυτήν την επιλογή έκανε το παιχνίδι πράγματι να φορτώνει πολύ πιο γρήγορα από ότι πριν και χωρίς να χρησιμοποιεί συνέχεια το UMD drive... Αλλά... ένα λεπτό! Γιατί αυτή η επιλογή είναι από default απενεργοποιημένη; Για τα χρώματα και την ταχύτητα της CPU είναι κατανοητό, μια και το ίδιο το παιχνίδι προειδοποιεί πως η ενεργοποίηση της πρώτης επιλογής μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα και της δεύτερης έχει ως αποτέλεσμα να τελειώνει η μπαταρία πολύ πιο γρήγορα. Αλλά η τρίτη επιλογή γιατί να υπάρχει καν; Εφόσον ήδη στην start screen μπορεί ο παίκτης να επιλέξει να εγκαταστήσει το παιχνίδι, δεν είναι λογικό πως εφόσον κάνει την εγκατάσταση ΘΕΛΕΙ να την χρησιμοποιήσει για να φορτώνει το παιχνίδι πιο γρήγορα; Γιατί να πρέπει να μπει στον κόπο να ενεργοποιήσει την εγκατάσταση αφού την έχει κάνει ήδη; Και γιατί όταν τελείωσε η εγκατάσταση δεν υπήρχε κανένα μήνυμα που να πει στον παίκτη πως πρέπει να την ενεργοποιήσει από το μενού μέσα στο παιχνίδι; Πως θα ξέρει ο παίκτης καν, ότι υπάρχει αυτή η επιλογή στο συγκεκριμένο υπό μενού; Και μην μου πει κανένας για manual, μια και αμφιβάλω πως το πρώτο πράγμα που θα κάνει κάποιος όταν πάρει ένα παιχνίδι που θέλει παίξει στα χέρια του, είναι να καθίσει και να διαβάσει αναλυτικά τις οδηγίες...
Sorry, squenix, αλλά σε αυτήν την περίπτωση μιλάμε για ένα μεγάλο fail...
ΥΓ.: Επίσης, για ποιον λόγο τα δύο πρώτα μέρη της τελευταίας μάχης του Terra είναι εξευτελιστικά εύκολα ενώ το τρίτο εξευτελιστικά δύσκολο; Give me a break Squenix....
17/9/10
Εργαζόμενο κορίτσι: Aeris
Το πρωί πουλάει λουλούδια και το βράδυ... WTF?!
Και φυσικά ο Cloud σε μια τέτοια προσφορά δεν χρειάζεται καν να απαντήσει. Ορθώνει αυτόματα το ανάστημά του για να προστατέψει την Aeris. Κάτι που μου θυμίζει αυτό:
#3 από The Grand List of Console RPG Clichés
Και φυσικά ο Cloud σε μια τέτοια προσφορά δεν χρειάζεται καν να απαντήσει. Ορθώνει αυτόματα το ανάστημά του για να προστατέψει την Aeris. Κάτι που μου θυμίζει αυτό:
Σκέφτεσαι με το λάθος κεφάλι
Άσχετα για το τι μπορεί να κατηγορείται ή το πόσο μυστηριώδης είναι η προέλευσή της, ο ήρωας πάντα θα είναι έτοιμος να πολεμήσει μέχρι θανάτου για οποιοδήποτε κορίτσι γνώρισε μόλις 3 δευτερόλεπτα πριν.
#3 από The Grand List of Console RPG Clichés
15/9/10
xxxHOLiC (kei & shunmuki)
Με μικρότερο αριθμό επεισοδίων, η δεύτερη σαιζόν δεν παρουσιάζει πολλούς καινούργιους χαρακτήρες, παρόλα αυτά κοινά την όλη ιστορία περισσότερο μια και δεν ασχολείται με «άσχετους» περιστασιακούς πελάτες του μαγαζιού μέσα σε αυτοτελή επεισόδια όπως η πρώτη σαιζόν αλλά επικεντρώνεται σε χαρακτήρες και ιστορίες που εξελίσσονται αργά σε περισσότερα επεισόδια επηρεάζοντας όμως άμεσα τον πρωταγωνιστή ο οποίος και αλλάζει αρκετά και αυτό ήδη από το πρώτο επεισόδιο! Η Kohane είναι ένας από τους καινούργιους χαρακτήρες που θα επηρεάσει τον χαρακτήρα του Watanuki και θα αποτελέσει το βασικό θέμα για αρκετά επεισόδια. Επίσης το πέπλο μυστηρίου γύρω από την πολύ αγαπημένη Himawari-chan του Watanuki πέφτει, αποκαλύπτοντας τραγική της «δύναμη».
Τέλος αν και όχι τόσο έντονες επιτέλους επιστρέφουν οι αναφορές στο Tsubasa Chronicles, που είχαν κοπεί εντελώς από την πρώτη σαιζόν, λόγω των διαφορετικών στούντιο που είχαν αναλάβει τις σειρές. Το όλο πακέτο είναι σίγουρα ακόμη πιο δυνατό και ενδιαφέρον από την πρώτη σαιζόν. Το μόνο κακό είναι πως τελειώνει μετά από 13 επεισόδια.....
... αλλά, υπάρχει και συνέχεια! Μια και η σειρά συνεχίζει με τα δύο OVA υπό τον τίτλο, xxxHOLiC 春夢記 (shunmuki = χρονικό ανοιξιάτικων ονείρων).
Φτιαγμένα αναφορικά με τα ανάλογα OVA του Tsubasa Chronicles, τα OVA συνδέονται μεταξύ τους σαν δύο κομμάτια του ίδιου παζλ. Για το xxxHOLiC όπως δηλώνει και ο τίτλος, η θεματική με την μείξη ονείρων και πραγματικότητας είναι στα πάνω της και κυριαρχεί από την αρχή ως το τέλος. Επίσης το cross over με το Tsubasa Chronicles είναι στο μεγαλύτερο βαθμό που έχει βρεθεί ποτέ στην σειρά και φτάνει στα επίπεδα του manga. Τα OVA πλέον επικεντρώνονται στον Watanuki, που πλέον από απλώς παρατηρητής γίνεται πλέον ο κεντρικός άξονας των γεγονότων που συμβαίνουν, όχι μόνο στο άμεσο περιβάλλον του αλλά και πολύ μακριά, σε διαφορετικούς κόσμους...
Η όλη δυναμική που αναπτύχθηκε στο xxxHOLiC, πλέον βρίσκεται σε αποκορύφωση με τον Watanuki και την ίδια την ύπαρξή του, που φαίνεται πως κρύβει πολλά μυστικά, να βρίσκεται στο επίκεντρο. Αν έπρεπε να διαλέξω κάποιο κομμάτι της σειράς ως το καλύτερο σίγουρα θα ήταν αυτό το διπλό OVA!!!
14/9/10
FFVI: The End + +
Αυτή η τελευταία πρόκληση βάζει τον παίκτη σε συνεχόμενες μάχες με εχθρούς και αρχηγούς από όλη την διάρκεια του παιχνιδιού. Δυνατότητα να γιατρευτεί κάποιος παίχτης ή για αλλαγή εξοπλισμού δεν υπάρχει ανάμεσα στις μάχες παρά μόνο όταν νικήσει ο παίκτης έναν συγκεκριμένο αριθμό μαχών. Επίσης αν φύγει από το σημείο (για να αποθηκεύσει το παιχνίδι, πχ.) θα πρέπει να ξανά αρχίσει από την αρχή την επόμενη φορά που θα επιστρέψει. Αρχικά οι μάχες είναι αρκετά εύκολες μια και ξεκινουν με απλούς εχθρούς που δεν χρειάζονται παρά ένα χτύπημα (με το επίπεδο που βρίσκονται οι χαρακτήρες) πλέον. Έπαιξα μέχρι και το τρίτο σημείο όπου οι συνεχόμενες μάχες σταματούν αλλά μετά βγήκα έξω για να το σώσω... Οπότε....έχοντας δει και έναν κατάλογο με τους εχθρούς που με περίμεναν στις μάχες δεν μου άνοιξε η όρεξη ιδιαίτερα να το τελειώσω εντελώς και αυτό το μέρος του Final Fantasy VII μια και στις τελευταίες μάχες αναγκάζεσαι να πολεμήσεις όλους τους αρχηγούς του Dragon's Den τον έναν μετά τον άλλο... Κάτι που απαιτεί ακόμη μεγαλύτερο επίπεδο και grinding...
Πέρα από αυτό πήρα και τον τελευταίο χαρακτήρα του παιχνιδιού, τον Gogo. Ένας μυστηριώδης μίμος που έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο προηγούμενο Final Fantasy, το V.
Γενικά είμαι πολύ ευχαριστημένος από την όλη εμπειρία που προσέφερε το Final Fantasy VI. Δεν το κρύβω πως είναι από τα αγαπημένα μου, λόγω της ενδιαφέρουσας ιστορίας του, το βάθος και πλήθος των χαρακτήρων που εμφανίζονται. Τις πολλές ανατροπές και το πρώτο μεγάλο αποκορύφωμα που ο κόσμος σχεδόν καταστρέφεται. Επίσης είναι το πρώτο που ξεφεύγει από το κλασικό στιλ «fantasy» που κυριαρχεί σε όλα τα παιχνίδια πριν από αυτό και ξεκινά το περισσότερο σκοτεινό και σύγχρονο τεχνολογικά στιλ που θα συνεχιστεί για τα επόμενα παιχνίδια.
Όπως όλα τα καλά πράγματα όμως τώρα τελείωσε και αυτό και σειρά έχει... το μάλλον πιο γνωστό ανάμεσα στα παιχνίδια της σειράς, το Final Fantasy VII.
Τα στατιστικά μου ως εδώ πέρα:
Terra
Lvl 73, HP 8205, MP 999
Locke
Lvl 60, HP 5746, MP 700
Cyan
Lvl 61, HP 5515, MP 727
Shadow
Lvl 55, HP 4426, MP 731
Edgar
Lvl 62, HP 5549, MP 727
Sabin
Lvl 59, HP 5040, MP 686
Celes
Lvl 54, HP 4479, MP 823
Strago
Lvl 56, HP 4515, MP 751
Relm
Lvl 57, HP 4845, MP 685
Setzer
Lvl 50, HP 3900, MP 607
Moogle
Lvl 53, HP 5346, MP 643
Gau
Lvl 43, HP 3802, MP 539
Gogo
Lvl 57, HP 4655, MP 673
Umaro
Lvl 36, HP 2123, MP 454
Χρόνος: 55:55
Βήματα: 111195
Gil: 3581533
Bestiarity: 95%
11/9/10
Νokia Μusic >> Ovi Music
Για αυτόν τον λόγο ως τώρα η μόνη μου εμπειρία στην πράξη ήταν όταν η Nokia μου δώρισε 5€ για αγορά τραγουδιών καθώς επίσης το κατέβασμα μερικών δωρεάν τραγουδιών που προσφέρουν που και που. Αλλά ακόμη και σε αυτά έρχεται το DRM με τους περιορισμούς που θέτει... Τα τραγούδια μπορούσαν φυσικά να αναπαραχθούν στο Nokia κινητό μου, πέρα από εκεί τα πράγματα ήταν όμως δύσκολα. Σίγουρα υπήρχε η δυνατότητα να επεκταθεί η αναπαραγωγή των αγορασμένων τραγουδιών μέχρι και σε 10 επιπλέον συσκευές. Το θέμα όμως είναι πως λόγω DRM στην πράξη αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο όσο στην θεωρία.
Για τον Linux υπολογιστή μου δεν υπάρχει καν δυνατότητα αναπαραγωγής αρχείων με DRM μια και έρχονται σε αντίθεση η φιλοσοφία των Unix (ανοιχτό λειτουργικό με ανοιχτό κώδικα) και την περιοριστικής φιλοσοφίας του DRM. Επίσης δεν υπάρχει καμία δυνατότητα για αναπαραγωγή σε οποιοδήποτε απλό mp3 player... Συν όλων αυτών για κάποιο περίεργο λόγο η Nokia δεν επέτρεπε την πρόσβαση στον Μusic Store της από κάποιον υπολογιστή που χρησιμοποιούσε Linux λειτουργικό, κάτι που έκανε την εμπειρία (για εμένα τουλάχιστον) ακόμη πιο περιορισμένη μια και η μόνη επιλογή ήταν η μικρή οθόνη του κινητού...
Όλα αυτά ευτυχώς αποτελούν πλέον παρελθόν! Από σήμερα το Nokia Music μετονομάζεται σε Ovi Music και από ότι φαίνεται αλλάζει και φιλοσοφία! Πλέον όλα τα τραγούδια παρέχονται στο mp3 φόρματ χωρίς DRM! Η πρόσβαση στο μουσικό κατάστημα είναι δυνατή ακόμη και με linux! Και το καλύτερο; Ο κάθε συνδρομητής μπορεί να ξανά κατεβάσει όλα τα αγορασμένα του τραγούδια, κάτι που ήταν πάντα δυνατό, αλλά τώρα έχει την δυνατότητα να τα ξανά κατεβάσει ως mp3 και χωρίς DRM! Κάτι που ανοίγει τους ορίζονται για ελεύθερη αναπαραγωγή παντού!
Όλες αυτές οι αλλαγές φυσικά κάνουν την υπηρεσία πολύ πιο ελκυστική από πριν. Αν και δεν είμαι ιδιαίτερα φαν των ψηφιακών αγορών, πλέον δεν νομίζω πως να υπάρχουν σοβαροί λόγοι που να με αποτρέψουν μελλοντικά στο να αγοράσω κάποιο τραγούδι... Αν μη τι άλλο σίγουρα είναι φτηνότερο από το να αγοράσω ένα ολόκληρο CD αν με ενδιαφέρει μόνο ένα τραγούδι.
Μακάρι να έχουμε περισσότερες τέτοιες αλλαγές από την Nokia, ιδιαίτερα ως προς την υποστήριξή ή μη περιορισμό πρόσβασης των Linux συστημάτων.
10/9/10
FFVI: The End!
Για εμένα ο τερματισμός του Final Fantasy VI, είναι αν όχι ο καλύτερος από τους καλύτερους που έχω δει ποτέ στα παιχνίδια της σειράς. Για αυτόν τον λόγο θα είναι και ο πρώτος που θα παραθέσω εδώ πέρα σε βίντεο κάτι που νομίζω έχω κάνει μόνο για το Chrono Trigger ως τώρα...
Κλασικά, για όσους δεν έχουν παίξει το παιχνίδι και τους ενδιαφέρει είναι λογικό πως τα βίντεο παρακάτω περιέχουν spoilers!
"Bleh! You people make me sick! You sound like lines from a self-help book!"
Το μοναδικό μειονέκτημα που μπορώ να σκεφτώ για το Final Fantasy VI είναι πως μετά από αυτό ακολούθησε το VII. Η όχι πάντα άδικη, αλλά πολλές φορές υπερβολική, μανία κάποιων ατόμων με το Final Fantay VII αδικεί πάντα τα υπόλοιπα αδέρφια του και μεταξύ αυτών ίσως αυτό που αδικείται περισσότερο όντας στην σκιά του VII είναι το Final Fantasy VI.
Σε τέτοιο βαθμό που αυτή η αδικία επεκτείνεται ακόμη και στους κακούς των παιχνιδιών. Σίγουρα ο Sephiroth έχει καθιερωθεί ως ο «απόλυτος κακός». Ακόμη και, αν όχι μαμμόθρεφτος, έχει τουλάχιστον κάποιο οιδιπόδειο σύμπλεγμα με την Jenova, εμφανίζεται αρκετά θηλυπρεπής και στην τελική όντας και ο ίδιος σχεδόν θύμα γίνεται λίγο πολύπλοκη η ιστορία του...
Ο αντίστοιχος «κακός» του Final Fantasy VI, είναι ο Kefka Pallazo. Ένα κακός με «τα όλα του» που δυστυχώς δεν είχε την καλύτερη τύχη με τα μίντια και έχει μείνει σχεδόν στην αφάνεια.... Ο Kefka είναι ένα τρανό παράδειγμα του κακού που με σκληρή δουλειά και υπομονή ανεβαίνει στην κλίμακα της... «κακοσύνης»(;) και από ένα απλό τσιράκι (ή κλόουν καλύτερα) του αυτοκράτορα φτάνει στην κορυφή! Αυτό ισχύει και στις δυνάμεις του μέσα στο παιχνίδι, μια και αρχικά φαίνεται να μην είναι τόσο δυνατός, κατά την διάρκεια αποκτά όλο και περισσότερες δυνάμεις. Ο χαρακτήρας του όμως παραμένει πάντα σταθερός. Ο Kefka είναι αδίστακτος, δεν ενδιαφέρεται καθόλου για την ανθρώπινη ζωή, δεν έχει πρόβλημα να αποδεκατίσει ολόκληρες πόλεις για να πετύχει τον στόχο του, ίσα-ίσα, φαίνεται να απολαμβάνει τον πόνο των άλλων. Είναι ίσως ο χαρακτηριστικός «ψυχάκιας» ή τρελός κακός.
Κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει όμως σε αντίθεση με τους περισσότερους κακούς είναι πως όχι μόνο θέλησε να αποκτήσει «θεϊκές» δυνάμεις αλλά το κατάφερε κιόλας. Σχεδόν σε ολόκληρο το δεύτερο μισό του παιχνιδιού ο Kefka είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του κόσμου, αποκτώντας μάλιστα και φανατικούς ακολούθους που δημιουργούν μέχρι και αίρεση για αυτόν. Και αντίθετα με τους περισσότερους κακούς που εκπλήσσονται μην πιστεύοντας πως οι «καλοί» θα φτάσουν μέχρι το τελευταίο τους κρησφύγετο, ο Kefka όχι μόνο το περίμενε, αλλά χρησιμοποίησε τον χρόνο που είχε περιμένοντας για να φτιάξει και λόγο!
Γενικά αντίθετα με το συνηθισμένο τύπο των κακών που τους θέλει να είναι σκοτεινοί, σιωπηλοί και μυστηριώδεις ο Kefka είναι φανταχτερός, φωνακλάς και οξύθυμος, αρκετές φορές μάλιστα και γελοίος θα μπορούσε να πει κάνεις. Κάτι που δεν είναι τόσο αταίριαστο με το ντύσιμό του που θυμίζει γελωτοποιό...
Το σατανικό του γέλιο πάντως έχει σίγουρα αφήσει το στίγμα του στην 16μπιτη εποχή....
Σε τέτοιο βαθμό που αυτή η αδικία επεκτείνεται ακόμη και στους κακούς των παιχνιδιών. Σίγουρα ο Sephiroth έχει καθιερωθεί ως ο «απόλυτος κακός». Ακόμη και, αν όχι μαμμόθρεφτος, έχει τουλάχιστον κάποιο οιδιπόδειο σύμπλεγμα με την Jenova, εμφανίζεται αρκετά θηλυπρεπής και στην τελική όντας και ο ίδιος σχεδόν θύμα γίνεται λίγο πολύπλοκη η ιστορία του...
Κάτι που τον κάνει να ξεχωρίζει όμως σε αντίθεση με τους περισσότερους κακούς είναι πως όχι μόνο θέλησε να αποκτήσει «θεϊκές» δυνάμεις αλλά το κατάφερε κιόλας. Σχεδόν σε ολόκληρο το δεύτερο μισό του παιχνιδιού ο Kefka είναι ο απόλυτος κυρίαρχος του κόσμου, αποκτώντας μάλιστα και φανατικούς ακολούθους που δημιουργούν μέχρι και αίρεση για αυτόν. Και αντίθετα με τους περισσότερους κακούς που εκπλήσσονται μην πιστεύοντας πως οι «καλοί» θα φτάσουν μέχρι το τελευταίο τους κρησφύγετο, ο Kefka όχι μόνο το περίμενε, αλλά χρησιμοποίησε τον χρόνο που είχε περιμένοντας για να φτιάξει και λόγο!
Γενικά αντίθετα με το συνηθισμένο τύπο των κακών που τους θέλει να είναι σκοτεινοί, σιωπηλοί και μυστηριώδεις ο Kefka είναι φανταχτερός, φωνακλάς και οξύθυμος, αρκετές φορές μάλιστα και γελοίος θα μπορούσε να πει κάνεις. Κάτι που δεν είναι τόσο αταίριαστο με το ντύσιμό του που θυμίζει γελωτοποιό...
Το σατανικό του γέλιο πάντως έχει σίγουρα αφήσει το στίγμα του στην 16μπιτη εποχή....
31/8/10
GROW Valley
25/8/10
Ψεύτικο τέλος
Υπάρχει πάντα μια σκηνή που θα παριστάνει πως είναι το τέλος του παιχνιδιού αλλά προφανώς αυτό δεν ισχύει -- αν όχι για οποιονδήποτε άλλο λόγο, αλλά ακριβώς επειδή βρίσκεσαι ακόμη στο 1ο από τα 4 CD.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε πολλαπλά CD στο Final Fantasy VI (στις δύο από τις τρεις εκδόσεις του, μάλιστα, δεν έχουμε καν CD!) αλλά κατά τα άλλα ισχύει αυτή η περίπτωση του «ψεύτικου τέλους». Το συγκεκριμένο κλισέ αν και έγινε περισσότερο προφανές στην 32 Bit εποχή, δεν εμφανίστηκε για πρώτη φορά στα multi CD RPGs...
Κάπου στην μέση του Final Fantasy VI (που με τα σημερινά δεδομένα θα μπορούσε, με τις περίπου 20 ώρες gameplay, να ήταν άνετα στο τέλος του παιχνιδιού) έχουμε μια από τις πιο θεαματικές σκηνές που μνημονεύτηκαν στην ιστορία των Final Fantasy.
6/8/10
2/8/10
Uncharted 2 - Among Thieves
Ένα βαρετό Σαββατόβραδο αποφάσισα να ξεκινήσω το Uncharted 2. Αν και αρχικά προορίζονταν να είναι το πρώτο μου παιχνίδι για το PS3, τελικά το συγκεκριμένο bundle είχε εξαντληθεί και πήρα αυτό του Assassins Creed II. Αργότερα όταν κυκλοφόρησε η Platinum έκδοση του Uncharted 2 το αγόρασα και αυτό, αλλά τελικά δεν το έπαιξα καθόλου μέχρι πρόσφατα.
Η μοναδική επαφή που είχα ως τώρα ήταν το demo του πρώτου Uncharted. Που για να πω την αλήθεια αν και συμπαθητικό δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και τα motion controls του Sixaxis στα λίγα σημεία που ήταν διαθέσιμα (στο demo τουλάχιστον) αντίθετα με αντίστοιχες δουλειές στα Tomb Raider του Wii αντί να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο περισσότερο εκνεύριζαν. Παρόλα αυτά από όσα είδα, διάβασα και άκουσα, ήθελα σίγουρα να παίξω το δεύτερο παιχνίδι της σειράς. Και αυτή την επιθυμία δεν την μετάνιωσα!
Γενικά πέρα της γενικής Tomb Raider αίσθησης που αφήνει το παιχνίδι, μου θύμιζε επιπλέον και κάποιες ταινίες όπως «GoldenEye» και «The Shadow» αλλά σε μια περίπτωση ακόμη και άλλες Videogame σειρές, όπως Resident Evil. (Όταν ο Drake περιπλανώμενος ανάμεσα σε συντρίμμια φωτιές και εγκαταλελειμμένα σπίτια σχολίασε πως το μόνο που λείπει είναι τα ζώμπι!) Γενικά η δράση, οι σκηνές και οι κωμικές ατάκες σε αρκετά σημεία του παιχνιδιού θυμίζουν υπερβολικά χολιγουντιανή ταινία.
Επίσης η συνεχόμενη ροή του παιχνιδιού αρκετές φορές δεν αφήνει τον παίκτη να χαλαρώσει και οδηγούν σε ιδιαίτερα μεγάλες περιόδους παιξίματος... Με λίγα λόγια σίγουρα πρόκειται για ένα από τα καλύτερα παιχνίδια που έχει να προσφέρει το PS3!
29/7/10
Oh Maria! ♪
Ένα από τα σημεία του Final Fantasy VI που έχουν αποτυπωθεί περισσότερο στην μνήμη όσων το έπαιξαν είναι σίγουρα αυτό με την όπερα. Ίσως το πρώτο σημαντικό σημείο καμπής στην ιστορία του παιχνιδιού όπου εξηγείται η ιστορία «υπόβαθρο» η σχέση αυτής με την μυστηριώδη ως τότε Terra. Επίσης γίνεται στροφή στην Celes όπου από απλώς ακόμη μία χαρακτήρας του παιχνιδιού θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πλέον ως επίσης πρωταγωνίστρια πέρα της Terra.
Επιστρέφοντας στην... όπερα. Για πρώτη φορά η Square αρχίζει και παίζει με την ιδέα τραγουδιού με κανονικούς διαλόγους μέσα σε παιχνίδι της. Κάτι που στα 16-Bit κατάφερε η Namco για πρώτη φορά με το Tales of Phantasia ενώ η ίδια η Square πραγματοποίησε μόλις με το Final Fantasy VIII στο PSX χρόνια αργότερα. Θυμάμαι πως αυτή η μίμηση της όπερας κουδούνιζε κάπως περίεργα στα αφτιά στην SNES έκδοση. Ευτυχώς για την GBA έχουν βελτιώσει κάπως τον ήχο σε αυτό το σημείο κάνοντας την όλη σκηνή αρκετά πιο εύηχη. Επίσης το μουσικό θέμα της όπερας θυμίζει υπερβολικά αυτό που χρησιμοποιήθηκε αργότερα ως το θέμα της Aerith... Στις αλλαγές / βελτιώσεις της GBA συμπεριλαμβάνεται και η νέα μετάφραση του παιχνιδιού που παρέχει λίγο διαφορετικούς διαλόγους, μάλλον περισσότερο πιστούς στο πρωτότυπο.
Και σε έναν παράλληλο κόσμο όπου η Square θα έκανε ports με περισσότερη αγάπη και προσοχή, η PSX έκδοση εκμεταλλευόμενη το CD-Rom ως μέσο θα μπορούσε να έμοιαζε ή καλύτερα να ακούγονταν έτσι:
Final Fantasy VI Opera with real voice in English
Αλλά τα καλύτερα έρχονται ακόμη.... Αναμένετε στον browser σας....
28/7/10
20/7/10
Final Fantasy VI
Επανακυκλοφορίες του παιχνιδιού υπήρξαν για το Playstation το 1999 για Ιαπωνία και Αμερική και το 2002 για πρώτη φορά στην Ευρώπη. Καθώς επίσης και για το GBA το 2006 στην Ιαπωνία και το 2007 σε Ευρώπη και Αμερική.
Στην PSX έκδοση προστέθηκαν δύο FMV για την αρχή και το τέλος του παιχνιδιού όπως επίσης μια γκαλερί με Artwork του παιχνιδιού και Bestiary. Κατά τα άλλα το παιχνίδι παραμένει ακριβώς το ίδιο με την SNES έκδοση. Παρόλα αυτά αυτή η έκδοση είχε προβλήματα στην ποιότητα του ήχου και αρκετά loading times κάνοντας την ίσως υποδεέστερη της αρχικής στο SNES.
Στην GBA έκδοση έχουμε αρκετές αλλαγές. Πέρα των κλασικών προσθήκων τύπου Bestiary και Music Player, το κείμενο του παιχνιδιού ξανά μεταφράζεται, διορθώνοντας αρκετά λάθη ή περιορισμούς της SNES έκδοσης, διατηρώντας όμως την ονοματολογία αυτής. Τα γραφικά έχουν κάποιες μικρές αλλαγές. Επίσης όπως και με τα προηγούμενα port για το GBA έχουμε την προσθήκη επιπλέον υλικού και συγκεκριμένα: τέσσερα καινούργια Esper (Leviathan, Canctuar, Diablos & Gilgamesh), ένα καινούργιο dungeon με ένα ακόμη Superboss (Kaiser Dragon) και μια αρένα (Soul Shrine) όπου ο παίκτης μπορεί να πολεμήσει δυνατά τέρατα και bosses συνεχόμενα για level up ή απόκτηση σπάνιων αντικειμένων.
Στον κόσμο του Final Fantasy VI, μετά από μια σχεδόν ολοκληρωτική καταστροφή που προκλήθηκε από τον πόλεμο των Magi, η μαγεία έχει εξαφανιστεί.Αν και το παιχνίδι αρχίζει με την Terra και θα έλεγε κανείς πως γενικά αυτή είναι κυρίως η πρωταγωνίστρια. Το Final Fantasy VI είναι το μοναδικό παιχνίδι της σειράς που προσφέρει μέχρι 14 διαθέσιμους χαρακτήρες! Και μάλιστα ο καθένας με την ιδιαίτερη του ιστορία που ξεδιπλώνεται είτε μέσω του κυρίως παιχνιδιού είτε και με διάφορες προαιρετικές αποστολές αφιερωμένες σε αυτόν.
Όπως στο FFV το βασικό στοιχείο του παιχνιδιού ήταν το Job System σε αυτό μπορούμε σίγουρα να πούμε πως το βασικό στοιχείο του είναι οι χαρακτήρες τους ο καθένας με την ιστορία τους, το character development και το πως έρχονται όλα αυτά μαζί για να δημιουργήσουν, επηρεάσουν και συμπληρώσουν την όλη ιστορία του παιχνιδιού.
Νομίζω πως φαίνεται ήδη από το μέγεθος της εγγραφής το πόσο μου αρέσει αυτό το παιχνίδι. Για αυτό και σταματάω τώρα εδώ. Αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως θα ακολουθήσουν και άλλες εγγραφές! ;)
Τέλος καλό...
Το Omega MK II δεν πρόλαβε να κάνει και πολλά και πήγε να βρει τα αδερφάκια του...
Το Neo Shinryu αποδείχτηκε σκληρό καρύδι. Αλλά μετά από μια (ή μάλλον 4-5...) επικές μάχες έπεσε και αυτό!
O Enuo, ο «απόλυτος» κακός της ιστορίας μάλλον πλαδάρεψε από το πολύ καθισιό τόσα χρόνια... (Στην τελική οτιδήποτε μετά το Neo Shinryu μοιάζει πανεύκολο!)
Η ανταμοιβή για όλα αυτά; Η υπέρτατη ασπίδα (Force Shield - Omega), το απόλυτο όπλο (Ultima Weapon - Neo Shinryu) και ακόμη ένα Job (Necromancer - Enuo).
χαριτωμένα δεν είναι;
Αλλά οι προκλήσεις δεν σταματάνε εδώ! Μια και σε αυτό το σημείο ξεκλειδώνεται το Cloister of the Dead. Το «μοναστήρι των νεκρών» όπου αρκετά από τα Bosses που ξεπάστρεψες κατά την διάρκεια του παιχνιδιού μαζεύτηκαν ανά ομάδες των πέντε και σου στήσανε καραούλι... Άντε τώρα να κάτσεις να τους εξηγήσεις πως όλα είναι μια μεγάλη παρεξήγηση!
Τελειώνοντας και αυτήν την πρόκληση ένας NPC, αφού φυσικά πρώτα πει πως δεν περίμενε να ξανά βγεις ζωντανός από εκεί μέσα (αλλά τότε, το γιατί σε έστειλε εκεί μέσα είναι άλλη ιστορία...), σου δίνει το αντικείμενο που πάντα ήθελες! Το Medal of Smiting (κανονικά θα έπρεπε να λέγεται «Metal of XP Grinding») με το ακόλουθο κείμενο:
"Honoring triumph over the legions of darkness and awarding the tittle of 'Smiter of Evil.'"
Με λίγα λόγια έτσι τελειώνει και το τελευταίο Dungeon του Final Fantasy V! Αν και φυσικά θα μπορούσε κανείς να συνεχίσει μέχρι να αποκτήσει όλα τα Blue Magic και τις επιθέσεις του νέου Job Necromancer. Αλλά κάπου εδώ τελειώνει ο μαζοχισμός μου! :P
Τα στατιστικά του save μου ως εδώ:
Bartz (Necromancer lvl 5)
Level: 71
Abilities learned: 116
Master: Knight, Monk, Thief, Dragoon, Ninja, Samurai, Beserker, Ranger, Mystic Knight, White Mage, Black Mage, Time Mage, Summoner, Blue Mage, Red Mage, Beastmaster, Chemist, Geomancer, Bard, Dancer, Oracle, Cannoneer, Gladiator, Mime
Lenna (Beastmaster lvl 3)
Level: 70
Abilities learned: 99
Master: Knight, Monk, Thief, Dragoon, Ninja, Samurai, Ranger, Mystic Knight, White Mage, Black Mage, Time Mage, Summoner, Blue Mage, Red Mage, Bard, Dancer, Cannoneer, Gladiator, Mime
Krile (Freelancer)
Level: 71
Abilities learned: 92
Master: Knight, Monk, Thief, Ninja, Samurai, Ranger, Mystic Knight, Time Mage, Summoner, Blue Mage, Red Mage, Chemist, Geomancer, Bard, Dancer, Cannoneer, Gladiator Mime
Faris (Mime - Master)
Level: 71
Abilities learned: 92
Master: Knight, Monk, Thief, Ninja, Samurai, Beserker, Ranger, Mystic Knight, White Mage, Summoner, Red Mage, Beastmaster, Bard, Dancer, Cannoneer, Gladiator, Mime
Χρόνος: 67:01
Gil: 1890160
Bestiarity: 95%
Trivia, Flashbacks, Σκέψεις, Whatever... Προσοχή Spoilers!
- Είναι το πρώτο Final Fantasy στο οποίο εμφανίστηκαν τα αποκαλούμενα «Super Bosses» που έγιναν μόδα και καθιερώθηκαν στα μεταγενέστερα παιχνίδια καθώς και στις επανεκδόσεις των προηγουμένων. Στην πρώτη έκδοση του παιχνιδιού υπήρχαν το Omega και το Shinryu. Στην GBA έκδοση προστέθηκαν δύο ακόμη πιο δυνατές εκδόσεις αυτών: Omega MK II και Neo Shinryu.
- Σε κάποιο σημείο του παιχνιδιού ένας από τους χαρακτήρες συνεχίζει να πολεμά τον αντίπαλο ακόμη και αφού το HP του φτάσει στο 0, χωρίς να έχει κάποιο πρόβλημα!
- Ο ίδιος χαρακτήρας αργότερα όμως δεν ξανά ζωντανεύει ακόμη και αν οι υπόλοιποι χρησιμοποιούν phoenix down και οτιδήποτε άλλο αντικείμενο ή ξόρκι έχουν πάνω τους. Αυτό θα πει παιχνίδι που μένει πιστό στα physics του...
- Όλος κόσμος του παιχνιδιού, οι κρύσταλλοι, τα Jobs, το «void», οι εχθροί με την μορφή ημίγυμνων γυναικών θυμίζουν υπερβολικά πολύ Final Fantasy III.
- Ο κακός του παιχνιδιού είναι ένα δέντρο... Ο κακός του παιχνιδιού είναι ένα δέντρο! How lame is that?
- Ο Gogo ο μίμος, μυστικός χαρακτήρας του Final Fantasy VI, κάνει την πρώτη του εμφάνιση εδώ πέρα ως αντίπαλος σε μάχη. Μάλιστα από αυτόν μπορεί να αποκτήσει ο παίκτης και το αντίστοιχο Job, Mime.
- Στην παραπάνω μάχη, για να κερδίσει ο παίκτης πρέπει να κάνει.... εντελώς τίποτα! Κάτι που θυμίζει μια παρόμοια μάχη του Cecil στο Final Fantasy IV.
- Ανάλογα ποιοι χαρακτήρες είναι ζωντανοί στην τελευταία μάχη, υπάρχουν κάποιες μικρές αλλαγές στο πως παρουσιάζεται ο τερματισμός.
- Ο χάρτης του παιχνιδιού αρχικά φαίνεται ιδιαίτερα κενός και αραιοκατοικημένος... Αργότερα όμως δικαιολογείται από το γεγονός πως οι δύο «κόσμοι» του παιχνιδιού, κάποτε ήταν ένας! Στο τέλος ξανά ενώνονται, συμπληρώνοντας ο ένας τις κενές περιοχές του άλλου.
- Αδύναμο φύλλο; Από τους πέντε διαθέσιμους χαρακτήρες του παιχνιδιού, οι τρεις είναι γυναίκες. Και μάλιστα πριγκίπισσες!
- Ο τερματισμός του παιχνιδιού θυμίζει υπερβολικά το τέλος της ταινίας «The never-ending Story».
14/7/10
Όνειρο μεσοκαλοκαιριάτικης νυχτός
Η σειρά διηγείται ιστορίες μυστηρίου με αρκετές δόσεις υπερφυσικού και βασίζεται πάνω στην φιλοσοφία του αναπόφευκτου/μοίρας/ριζικού/κάρμα/«όπως θέλεις πες το» και του ότι για να αποκτήσει κάποιος κάτι θα πρέπει να θυσιάσει κάτι άλλο αντίστοιχής - για αυτόν - αξίας. Σε αυτήν ακριβώς την εξίσωση βασίζεται και η Yuuko Ichihara (ένα από τα πολλά ονόματα με τα οποία είναι γνωστή...) κρατώντας ένα μαγαζί λίγο ασυνήθιστο από όλα τα άλλα. Σε αυτό το μαγαζί πραγματοποιούνται οι ευχές και οι επιθυμίες των επισκεπτών του. Πάντα όμως με το αντίστοιχο αντίτιμο...
Πιστός της Η ταινία που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2005 στις Ιαπωνικές αίθουσες με τον υπότιτλο: 真夏ノ夜ノ夢 («Όνειρο μεσοκαλοκαιριάτικης νυχτός») βρίσκει την Yuuko με τους Watanuki και Shizuka να προσπαθούν να εκπληρώσουν την επιθυμία μιας γυναίκας στο να μπορέσει να μπει στην έπαυλή της. Όποιος γνωρίζει το γενικό ύφος του xxxHOLiC, σίγουρα θα καταλάβει αμέσως πως δεν πρόκειται για μια κλασική περίπτωση κλειδαρά, τύπου: «κλειδώθηκα απ' έξω»! Η έπαυλη φαίνεται να είναι στοιχειωμένη και να κρατά πολύ καλά ένα μυστικό από το παρελθόν...
Η ταινία εξελίσσεται μέσα σε μια νύχτα (εξού και ο τίτλος) και χρησιμοποιεί σε αρκετά μεγάλο βαθμό computer animation για να αποδώσει το ιδιαίτερα «ονειρικό» και ψυχεδελικό περιβάλλον που κυριαρχεί μέσα στην έπαυλη. Σε αρκετά σημεία μου θύμισε το Sen to Chihiro no Kamikakushi / Spirited Away αλλά και το Paprika σε κάποια άλλα.
Επίσης αυτό που μου άρεσε πάρα πολύ και μου έκανε εντύπωση ήταν ο «kick ass» δυναμισμός της Yuuko προς το τέλος της ταινίας. Μια και συνήθως, αν και φαινομενικά σχεδόν παντοδύναμη, παρουσιάζεται στην σειρά πάντα ως αργόσχολη, σχεδόν αλκοολική, βάζοντας πάντα άλλους να δουλεύουν για αυτήν ή να βγάζουν το φίδι από την τρύπα. Για πρώτη φορά την είδαμε να παίρνει την υπόθεση στα χέρια της, επιβεβαιώνοντας την παντοδυναμία της...
Επίσης οι αναφορές στο Tsubasa Chronicles επέστρεψαν στην ταινία, κάτι που είναι πάντα ευπρόσδεκτο! Η ταινία συνιστάται ανεπιφύλακτα, όχι μόνο στους φαν της σειράς ;)
13/7/10
Archeodemon †
Τι είναι πιο εκνευριστικό από το να πρέπει να χωθείς εξευτελιστικά βαθιά σε ένα μπουντρούμι για να πολεμήσεις 2 super boss και το απόλυτο κακό του παιχνιδιού;
Μα φυσικά να φτάνεις στον πάτο και να σου λένε πως για να συνεχίσεις πρέπει να ξανά ανέβεις μέχρι απάνω και να νικήσεις ένα τέρας που βρίσκεται μέσα σε ένα κελί.
Και «γιατί δεν το έκανες αυτό πριν κατέβεις;» θα αναρωτιέται φυσικά ο κάθε νοήμον άνθρωπος... Η απάντηση είναι επειδή το κλειδί για το κελί που είναι τέρμα πάνω, βρισκόταν τέρμα κάτω στο μπουντρούμι.... Μαζοχισμός ολέ!
Και αυτά τα τέρατα του Final Fantasy 5 πια είναι πάντα μέσα στην ευγνωμοσύνη... Με τον καλό λόγο στο στόμα... Τουλάχιστον το Archeodemon δεν ήταν ούτε κατά 1/100 τόσο παλούκι όσο το Grand Aevis...
Μα φυσικά να φτάνεις στον πάτο και να σου λένε πως για να συνεχίσεις πρέπει να ξανά ανέβεις μέχρι απάνω και να νικήσεις ένα τέρας που βρίσκεται μέσα σε ένα κελί.
Και «γιατί δεν το έκανες αυτό πριν κατέβεις;» θα αναρωτιέται φυσικά ο κάθε νοήμον άνθρωπος... Η απάντηση είναι επειδή το κλειδί για το κελί που είναι τέρμα πάνω, βρισκόταν τέρμα κάτω στο μπουντρούμι.... Μαζοχισμός ολέ!
Και αυτά τα τέρατα του Final Fantasy 5 πια είναι πάντα μέσα στην ευγνωμοσύνη... Με τον καλό λόγο στο στόμα... Τουλάχιστον το Archeodemon δεν ήταν ούτε κατά 1/100 τόσο παλούκι όσο το Grand Aevis...
7/7/10
FMA - Journey's End
Μετά από κάτι παραπάνω από ένα χρόνο και 64 επεισόδια, τελείωσε την περασμένη Κυριακή η σειρά Fullmetal Alchemist.
Αυτή η δεύτερη μεταφορά του manga στην tv, ακολούθησε πολύ πιο πιστά το manga από ότι η πρώτη. Αν και προσωπικά δεν μίσησα τόσο την πρώτη anime σειρά όπως αρκετός κόσμος. Σίγουρα πιστεύω πως αυτή η δεύτερη προσπάθεια και, εν τέλη, ο συγκεκριμένος επίλογος που δίνει είναι πολύ καλύτερα. Αυτό που φοβόμουν περισσότερο, το τυπικό τέλος ίσως, όπου θα τελείωνε η σειρά κάπως απότομα δείχνοντας λίγα και αφήνοντας μόνο κάποιες ενδείξεις για τους φαν να εικάζουν για τα υπόλοιπα, δεν έγινε. Αυτό θα συνέβαινε αν η σειρά τελείωνε στο επεισόδιο 63. Κάτι που ευτυχώς δεν έγινε.Έτσι αντίθετα με την συνηθισμένη τακτική να δίνεται ένας επίλογος κάπου στα τελευταία λεπτά του τελευταίου επεισοδίου, εδώ έχουμε ένα ολόκληρο επεισόδιο εξ ολοκλήρου αφιερωμένο ως επίλογο.
Ξεκινώντας λίγο μετά από την τελευταία μάχη και φτάνοντας μέχρι και αρκετά χρόνια μετά, το τελευταίο επεισόδιο δίνει ένα ιδιαίτερα ικανοποιητικό τέλος στην σειρά. Δίνοντας πληροφορίες για το τι έκαναν οι περισσότεροι από τους βασικούς χαρακτήρες που εμφανίστηκαν σε αυτήν. Επίσης πλέον η Winry δεν είναι η μεγάλη αδικημένη της σειράς ;) (insider για όσους έχουν δει την ταινία της πρώτης anime έκδοσης)
Με αυτήν την κατάληξη είμαι προσωπικά πολύ ευχαριστημένος με το anime. Σίγουρα υπάρχει λίγο λύπη που τελείωσε αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αφήνει την επιθυμία για sequel όπως έκανε η πρώτη σειρά και η ταινία που την ακολούθησε....
Αυτή η δεύτερη μεταφορά του manga στην tv, ακολούθησε πολύ πιο πιστά το manga από ότι η πρώτη. Αν και προσωπικά δεν μίσησα τόσο την πρώτη anime σειρά όπως αρκετός κόσμος. Σίγουρα πιστεύω πως αυτή η δεύτερη προσπάθεια και, εν τέλη, ο συγκεκριμένος επίλογος που δίνει είναι πολύ καλύτερα. Αυτό που φοβόμουν περισσότερο, το τυπικό τέλος ίσως, όπου θα τελείωνε η σειρά κάπως απότομα δείχνοντας λίγα και αφήνοντας μόνο κάποιες ενδείξεις για τους φαν να εικάζουν για τα υπόλοιπα, δεν έγινε. Αυτό θα συνέβαινε αν η σειρά τελείωνε στο επεισόδιο 63. Κάτι που ευτυχώς δεν έγινε.Έτσι αντίθετα με την συνηθισμένη τακτική να δίνεται ένας επίλογος κάπου στα τελευταία λεπτά του τελευταίου επεισοδίου, εδώ έχουμε ένα ολόκληρο επεισόδιο εξ ολοκλήρου αφιερωμένο ως επίλογο.
Ξεκινώντας λίγο μετά από την τελευταία μάχη και φτάνοντας μέχρι και αρκετά χρόνια μετά, το τελευταίο επεισόδιο δίνει ένα ιδιαίτερα ικανοποιητικό τέλος στην σειρά. Δίνοντας πληροφορίες για το τι έκαναν οι περισσότεροι από τους βασικούς χαρακτήρες που εμφανίστηκαν σε αυτήν. Επίσης πλέον η Winry δεν είναι η μεγάλη αδικημένη της σειράς ;) (insider για όσους έχουν δει την ταινία της πρώτης anime έκδοσης)
Με αυτήν την κατάληξη είμαι προσωπικά πολύ ευχαριστημένος με το anime. Σίγουρα υπάρχει λίγο λύπη που τελείωσε αλλά σε καμιά περίπτωση δεν αφήνει την επιθυμία για sequel όπως έκανε η πρώτη σειρά και η ταινία που την ακολούθησε....
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)